V KZ 4/25

Sprawa dotyczy zażalenia wniesionego przez skazanego A.M. na zarządzenie sędziego Sądu Najwyższego o zwrocie akt sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Gdańsku celem usunięcia braków formalnych kasacji. Kasacja została wniesiona przez A.M., który posługuje się tytułem radcy prawnego. Sąd Najwyższy, po uzyskaniu informacji z Okręgowej Izby Radców Prawnych, ustalił, że A.M. od kwietnia 2024 r. nie wykonuje zawodu radcy prawnego. W związku z tym, zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2024 r., akta zostały zwrócone do Sądu Apelacyjnego celem uzupełnienia braków formalnych kasacji, gdyż brak wykonywania zawodu radcy prawnego uniemożliwiało skuteczne jej sporządzenie i wniesienie. A.M. złożył zażalenie, twierdząc, że fakt niewykonywania zawodu nie ogranicza jego możliwości reprezentowania samego siebie w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie i postanowił pozostawić je bez rozpoznania jako niedopuszczalne z mocy ustawy. Uzasadnienie opiera się na art. 459 § 1 k.p.k. w zw. z art. 466 § 1 k.p.k. oraz art. 430 § 1 k.p.k., wskazując, że zażalenie przysługuje tylko na postanowienia zamykające drogę do wydania wyroku, a zarządzenie o zwrocie akt w celu uzupełnienia braków formalnych nie spełnia tego kryterium. W związku z tym, zażalenie było niedopuszczalne z mocy ustawy.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający