V KZ 26/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie odmawiające przyjęcia osobistej kasacji skazanego z powodu nieuzupełnienia braku formalnego.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie skazanego S.L. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, które odmówiło przyjęcia jego osobistej kasacji. Kasacja ta była "paralelna" do kasacji sporządzonej przez obrońcę i została odrzucona z powodu nieuzupełnienia wymogu sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego, mimo wezwania. Sąd Najwyższy uznał, że brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia i utrzymał je w mocy.
Sąd Najwyższy rozpatrzył zażalenie skazanego S.L. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 12 marca 2024 r., które odmówiło przyjęcia jego osobistej kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 20 września 2023 r. Sąd Apelacyjny zmienił wcześniej wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z 16 listopada 2018 r., którym S.L. został skazany za oszustwo (art. 286 § 1 k.k.) na karę 3 lat pozbawienia wolności. Zmiany dotyczyły głównie wartości szkody i kar grzywny. Kasacja obrońcy została przekazana do Sądu Najwyższego, natomiast osobista kasacja skazanego została odrzucona, ponieważ nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcę prawnego), mimo wezwania do uzupełnienia tego braku formalnego zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k. Skazany złożył zażalenie na to zarządzenie, jednak Sąd Najwyższy nie stwierdził żadnych wadliwości zaskarżonego zarządzenia ani bezwzględnych przyczyn odwoławczych. W związku z tym, Sąd Najwyższy postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie, podkreślając, że postępowanie kasacyjne ogranicza się do granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, a nowe argumenty po terminie nie są brane pod uwagę, chyba że wskazują na bezwzględną przyczynę odwoławczą.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, osobista kasacja skazanego, która nie spełnia wymogów formalnych (brak podpisu profesjonalnego pełnomocnika), nie może być przyjęta do rozpoznania, nawet jeśli obrońca złożył własną kasację.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k., kasacja powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego. Niespełnienie tego wymogu, pomimo wezwania do jego uzupełnienia, skutkuje odmową przyjęcia kasacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w kontekście utrzymania zarządzenia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. L. | osoba_fizyczna | skazany |
| obrońca z wyboru skazanego S. L. | inne | pełnomocnik |
| Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku | organ_państwowy | organ wydający zarządzenie |
Przepisy (10)
Główne
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 526 § 2
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 437 § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 466 § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 518
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 530 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 536
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 435
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 455
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Osobista kasacja skazanego nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 526 § 2 k.p.k. (brak podpisu profesjonalnego pełnomocnika). Skazany został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braku formalnego. Zażalenie skazanego nie zawiera argumentacji wskazującej na wadliwość zaskarżonego zarządzenia. Nie zachodzą bezwzględne przyczyny odwoławcze określone w art. 439 § 1 k.p.k.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skazanego w zażaleniu (nie przedstawiona w tekście, ale domniemana jako próba podważenia zarządzenia).
Godne uwagi sformułowania
kasacja osobista S.L. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku odmowie przyjęcia kasacji osobistej paralelnej do kasacji jego pełnomocnika nieuzupełnienie braku formalnego nie przedstawiono żadnej argumentacji wskazującej na jakąkolwiek wadliwość zaskarżonego zarządzenia wystąpieniem jednej z bezwzględnych przyczyn odwoławczych rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy kasacji „w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów, a w zakresie szerszym – tylko w wypadkach określonych w art. 435, 439 i 455”
Skład orzekający
Ryszard Witkowski
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi wnoszenia kasacji w sprawach karnych, w szczególności obowiązek sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika oraz ograniczenia rozpoznania sprawy przez Sąd Najwyższy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku formalnego kasacji osobistej i nie stanowi przełomowej wykładni prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy formalnych wymogów wnoszenia kasacji, co jest istotne dla prawników procesowych, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN V KZ 26/24 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie skazanego S. L. skazanego z art. 286 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 lipca 2024 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 12 marca 2024 r. sygn. akt WKK 82/23, o odmowie przyjęcia kasacji osobistej S.L. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 20 września 2023 r. sygn. akt II AKa 283/19, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z 16 listopada 2018 r. sygn. akt IV K 82/18, na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 466 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. oraz art. 530 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. [PGW] UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w Gdańsku wyrokiem z 20 września 2023 r. sygn. akt II AKa 283/19, zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z 16 listopada 2018 r. sygn. akt IV K 82/18, którym S. L. skazany został za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. na karę 3 lat pozbawienia wolności. Korekta wyroku sądu pierwszej instancji w odniesieniu do tego skazanego sprowadzała się do zmiany zapisu ustalonej w pkt. I wyroku wartości szkody z „283 000 złotych” na „243 000 złotych”, obniżeniu orzeczonej w pkt. II jednostkowej kary grzywny do 150 stawek dziennych po 10 złotych każda oraz obniżeniu orzeczonej w pkt. IV łącznej kary grzywny do 300 stawek dziennych po 10 złotych każda. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 20 września 2023 r. sygn. akt II AKa 283/19 zaskarżył obrońca z wyboru skazanego S. L.– radca prawny J. B., który sporządził i podpisał kasację w dniu 9 grudnia 2023 r. W tym samym dniu kasację osobistą złożył skazany (data wpływu 22 grudnia 2023 r.) Kasacja obrońcy zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 15 grudnia 2023 r. sygn. akt WKK 82/23, wobec stwierdzenia, iż odpowiada warunkom formalnym, przekazana została do Sądu Najwyższego, gdzie w dniu 25 kwietnia 2024 r. zarejestrowana została pod sygn. akt V KK 191/24, a zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Karnej z 6 maja 2024 r. przydzielona sędziemu referentowi. Natomiast zarządzeniem wskazanego Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 12 marca 2024 r. sygn. akt WKK 82/23, odmówiono przyjęcia osobistej kasacji skazanego – „paralelnej” do kasacji jego pełnomocnika, z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego, pomimo stosownego uprzedniego wezwania jej autora do sporządzenia i podpisania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia przez adwokata albo radcę prawnego, do czego obliguje treść art. 526 § 2 k.p.k. Stosowne wezwanie skierowane zostało do skazanego w dniu 28 grudnia 2023 r. (doręczone w dniu 15 stycznia 2024 r.) Na to zarządzenie skazany złożył zażalenie, datowane na dzień 10 kwietnia 2024 r. (data wpływu 19 kwietnia 2024 r.), domagając się nadania dalszego biegu także jego kasacji. Z tego względu, wobec treści zażalenia, w którym nie przedstawiono żadnej argumentacji wskazującej na jakąkolwiek wadliwość zaskarżonego zarządzenia oraz wobec niestwierdzenia podstaw do uchylenia tej decyzji procesowej w związku z wystąpieniem jednej z bezwzględnych przyczyn odwoławczych określonych w art. 439 § 1 k.p.k., zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy. Nadmienić na koniec wypada, iż wszelkie oświadczenia i pisma stron procesowych składane po upływie terminu do wniesienia kasacji albo poza zarzutami w niej podniesionymi, podlegają rozpoznaniu przez sąd kasacyjny, jednak wyłącznie w zakresie, w jakim ich argumentacja pozostaje w ścisłym związku z zarzutami zawartymi w kasacji. Wyjątek od tej zasady stanowi tylko podniesienie poza kasacją i po upływie terminu do jej wniesienia, zarzutu wskazującego na uchybienie stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą (zob. postanowienie SN z 1 grudnia 2004 r. sygn. akt II KK 332/04, LEX 163251). Przesądza o tym treść art. 536 k.p.k., który mówi o rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy kasacji „w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów, a w zakresie szerszym – tylko w wypadkach określonych w art. 435, 439 i 455” jasno wskazuje, że w postępowania kasacyjnym totalna kontrola zaskarżonego wyroku nie wchodzi w grę. Nie jest zatem możliwe podniesienie nowego zarzutu po upływie terminu do wniesienia kasacji. Obowiązek uwzględnienia tego rodzaju pism w opisanym zakresie, w tym wypadku także treść osobistej kasacji skazanego, zabezpiecza interes prawny skazanego. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [PGW] [ał]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI