V KZ 205/22

Sąd Okręgowy w Łodzi, V Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę z zażalenia obrońcy podejrzanego M. J. na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 15 grudnia 2021 roku, które zastosowało środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania do dnia 14 marca 2022 roku. Obrońca zarzucił zaskarżonemu postanowieniu obrazę przepisów, w szczególności art. 258 § 2 k.p.k., twierdząc, że aresztowanie nie jest uzasadnione grożącą surową karą ani obawą utrudniania postępowania, ponieważ podejrzany nie znał innych członków zorganizowanej grupy przestępczej ani pokrzywdzonych. Wniósł o zmianę postanowienia i zastosowanie środków nieizolacyjnych. Sąd Okręgowy, po rozpoznaniu sprawy, postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie opierało się na stwierdzeniu dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez podejrzanego zarzucanych czynów, co potwierdzają zeznania pokrzywdzonych i wyniki kontroli operacyjnych. Sąd odwoławczy uznał, że zarzucane czyny, popełnione w warunkach art. 65 § 1 k.k. (uczynienie z przestępstwa stałego źródła dochodu) i prawdopodobnie związane ze zorganizowaną grupą przestępczą, uzasadniają obawę wymierzenia surowej kary. Ponadto, stwierdzono zasadność obawy bezprawnego utrudniania postępowania, wskazując na wyrafinowane działania kontrwykrywcze stosowane w zorganizowanej przestępczości. Sąd powołał się na utrwaloną linię orzeczniczą Sądu Najwyższego (post. SN z dnia 16 lutego 2021 roku, sygn. V KZ 7/21), zgodnie z którą przepis art. 258 § 2 k.p.k. wprowadza szczególny rodzaj domniemania, nie wymagając dowodowego wykazywania konkretnych działań utrudniających postępowanie w warunkach wolnościowych.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający