V KZ 20/15

Sąd Najwyższy2015-06-17
SNKarnepostępowanie karneŚrednianajwyższy
przywrócenie terminutermin zawitywniosek o uzasadnieniepostanowienieSąd Najwyższypostępowanie karnezażalenie

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie sądu okręgowego odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnych motywów wyroku z powodu braku uzasadnionych przyczyn niezachowania terminu.

Sąd Najwyższy rozpatrzył zażalenie J.S. na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy, które odmówiło przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnych motywów wyroku. J.S. powoływał się na wiek, chorobę żony i problemy z pamięcią, jednak sąd uznał, że nie wykazał on wystarczająco ważnych przyczyn niezachowania terminu, zwłaszcza że wcześniej aktywnie uczestniczył w postępowaniu. W konsekwencji, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie wniesione przez J.S. na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 30 grudnia 2014 r., które odmawiało przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnych motywów wyroku. J.S. w swoim zażaleniu argumentował, że niedotrzymanie terminu było spowodowane jego wiekiem (76 lat), chorobą żony oraz gorszą pamięcią. Sąd Najwyższy zauważył jednak, że skarżący nie przedstawił rzeczowej argumentacji podważającej zasadność postanowienia sądu niższej instancji. Podkreślono, że J.S. aktywnie uczestniczył w rozprawie głównej, złożył apelację, brał udział w rozprawie odwoławczej i został pouczony o możliwości zaskarżenia wyroku. Termin na złożenie wniosku o odpis wyroku z uzasadnieniem upływał 12 grudnia 2014 r., a wniosek został nadany w urzędzie pocztowym dopiero 19 grudnia 2014 r. Pomimo stwierdzenia sądu okręgowego o braku dokumentacji dotyczącej rzekomego rozchorowania, J.S. nie uprawdopodobnił tego stanu ani nie wskazał innych ważnych przyczyn niezachowania terminu, które byłyby od niego niezależne, zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, uznając je za zgodne z obowiązującą procedurą. Dodatkowo, wskazano, że podstawy kasacyjne w tej sprawie byłyby ograniczone do bezwzględnych uchybień z art. 439 k.p.k., ze względu na orzeczenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, okoliczności takie jak wiek, choroba żony czy problemy z pamięcią, nie mogą przesłonić podstawowych elementów postępowania i nie stanowią wystarczających przyczyn niezależnych od skarżącego do przywrócenia terminu, jeśli nie zostały należycie udokumentowane lub uprawdopodobnione.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że J.S. nie wykazał ważnych przyczyn niezależnych od niego, które uniemożliwiły złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku w terminie. Pomimo powoływania się na wiek i chorobę żony, skarżący aktywnie uczestniczył w postępowaniu, a jego wniosek został złożony po terminie bez odpowiedniego uprawdopodobnienia przyczyn opóźnienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie

Strona wygrywająca

Sąd Okręgowy w Świdnicy

Strony

NazwaTypRola
J. S.osoba_fizycznaskarżący

Przepisy (4)

Główne

k.p.k. art. 126 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Określa przesłanki przywrócenia terminu, wymagając wykazania ważnych przyczyn niezależnych od strony.

Pomocnicze

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

Określa bezwzględne podstawy kasacyjne, które mogłyby mieć zastosowanie w sprawie.

k.p.k. art. 523 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Określa zakres rozpoznania kasacji.

k.p.k. art. 523 § § 4 pkt 1

Kodeks postępowania karnego

Określa niedopuszczalność podnoszenia pewnych zarzutów w kasacji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewykazanie przez skarżącego ważnych przyczyn niezależnych od niego, które uniemożliwiły złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku w terminie. Skarżący aktywnie uczestniczył w postępowaniu i był pouczony o terminach. Wniosek o uzasadnienie został złożony po terminie.

Odrzucone argumenty

Powoływanie się na wiek, chorobę żony i problemy z pamięcią jako podstawę do przywrócenia terminu.

Godne uwagi sformułowania

Okoliczności te nie mogą jednak przesłonić tych podstawowych elementów, że J.S. brał aktywny udział w rozprawie głównej... zdając sobie sprawę z przekroczenia terminu zawitego ogólnikowo powołał się na „rozchorowanie po wyroku” nie zostało w ogóle udokumentowane

Skład orzekający

Roman Sądej

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przywrócenia terminu w postępowaniu karnym, zwłaszcza w kontekście wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i wymaga indywidualnej oceny okoliczności faktycznych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z przywróceniem terminu, co jest typowe dla spraw karnych, ale nie zawiera elementów zaskakujących ani przełomowych.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V KZ 20/15
POSTANOWIENIE
Dnia 17 czerwca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Roman Sądej
w sprawie
J. S.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 17 czerwca 2015r.,
zażalenia J. S.
na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 30 grudnia 2014r., IV Ka 834/14, odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnych motywów wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 5 grudnia 2014r.
postanowił
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
J. S. w zażaleniu w istocie nie przedstawił żadnej rzeczowej argumentacji podważającej zasadność zaskarżonego postanowienia. Stwierdził, że „przeprasza” za niedotrzymanie terminu, wskazał na swój wiek (76 lat), chorobę żony i mniej sprawną pamięć.
Okoliczności te nie mogą jednak przesłonić tych podstawowych elementów, że J.S. brał aktywny udział w rozprawie głównej, bez problemów zainicjował postępowanie odwoławcze, a następnie wniósł apelację zachowując wszelkie terminy, uczestniczył w rozprawie odwoławczej, a po ogłoszeniu wyroku został pouczony o sposobie i terminie kasacyjnego zaskarżenia wyroku. Zawity termin do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem wynosił 7 dni od ogłoszenia wyroku, a więc upływał z dniem 12 grudnia 2014r.
Skarżący wniosek o doręczenie nadał w urzędzie pocztowym w dniu 19 grudnia 2014r., a zdając sobie sprawę z przekroczenia terminu zawitego ogólnikowo powołał się na „rozchorowanie po wyroku”, które miało być przyczyną spóźnionego złożenia wniosku. Pomimo stwierdzeń w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że owo „rozchorowanie” nie zostało w ogóle udokumentowane, J.S. w zażaleniu w żaden sposób nawet nie uprawdopodobnił takiego stanu ani też nie wskazał na inne ważne przyczyny, które mogłyby wskazywać, że niezachowanie terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych, jak wymaga tego przepis art. 126 § 1 k.p.k. Za takie nie mogą być bowiem uznane te przytoczone na wstępie uzasadnienia, a to choćby w świetle opisanych powyżej czynności procesowych podejmowanych przez skarżącego
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia, a zaskarżone postanowienie, jako w pełni respektujące obowiązującą procedurę, zostało utrzymane w mocy.
Na marginesie można jedynie wskazać, że podstawy kasacyjne w tej sprawie, z uwagi na orzeczenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, byłyby wyjątkowo ograniczone – musiałyby wystąpić uchybienia o charakterze bezwzględnym, przewidziane w art. 439 k.p.k.; podnoszenie innych zarzutów, wskazywanych w zażaleniu, byłoby niedopuszczalne – art. 523 § 2 i § 4 pkt 1 k.p.k.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI