V KZ 15/24

Przedmiotem sprawy było zażalenie skazanego B.H. na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 6 lipca 2022 r., które nie uwzględniło jego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 17 sierpnia 2021 r. Sąd Najwyższy w Izbie Karnej, rozpoznając sprawę na posiedzeniu w dniu 24 kwietnia 2024 r., postanowił zażalenia nie uwzględnić i utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie opierało się na przepisach Kodeksu postępowania karnego, w szczególności na art. 422 § 1 w zw. z art. 457 § 2 k.p.k., wskazujących na 7-dniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia od daty ogłoszenia wyroku. Sąd Najwyższy stwierdził, że w sytuacji skazanego nie zachodziły podstawy do sporządzenia uzasadnienia z urzędu. Podkreślono, że skazany samodzielnie opuścił salę rozpraw, co skutkowało brakiem obowiązku zawiadamiania go o kolejnym terminie rozprawy. Zgodnie z art. 402 § 1 k.p.k., osoby uprawnione do stawiennictwa na rozprawie nie muszą być zawiadamiane o nowym terminie po jej przerwie. Obowiązek dowiedzenia się o nowym terminie spoczywał na skazanym. Sąd Najwyższy odrzucił również argument skazanego dotyczący zobowiązania Sądu Najwyższego do podjęcia stosownych decyzji, wyjaśniając, że dotyczyło ono konieczności podjęcia czynności procesowych warunkujących możliwość przyjęcia kasacji, a nie nakazu uwzględnienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający