V KZ 113/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Łodzi rozpoznał zażalenie Straży Miejskiej w Ż. na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi z dnia 20 stycznia 2016 r. o umorzeniu postępowania wobec Z. W. (1). Sąd Rejonowy umorzył postępowanie wobec obwinionego, który był podejrzany o wykroczenie z art. 96 § 3 k.w. (nie wskazanie komu powierzono pojazd), uznając, że właściciel pojazdu nie ma obowiązku wskazywania innej osoby, jeśli sam kierował pojazdem i dopuścił się wykroczenia. Postanowienie to zostało zaskarżone przez Straż Miejską, która zarzuciła obrazę prawa materialnego i procesowego. Sąd Okręgowy uznał zażalenie za niezasadne. Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że w okolicznościach sprawy obwinionemu nie można przypisać popełnienia wykroczenia z art. 96 § 3 k.w. Straż Miejska w Ż. od początku traktowała Z. W. (1) jako osobę podejrzaną o popełnienie innego wykroczenia (nieprawidłowe parkowanie), co potwierdzały dwukrotne wezwania do złożenia wyjaśnień. W jednym z wezwań Straż Miejska warunkowo żądała wskazania osoby, której powierzono pojazd, jeśli obwiniony nie był sprawcą wykroczenia. Sąd Okręgowy podkreślił, że żądanie to było wadliwie sformułowane, a ponadto organ wzywający nie mógł jednocześnie traktować obwinionego jako sprawcy wykroczenia drogowego i żądać od niego wskazania innej osoby. Taka sytuacja naruszała prawo obwinionego do obrony, w tym prawo do odmowy złożenia wyjaśnień. Sąd powołał się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Najwyższego, które potwierdzają, że w takich okolicznościach nie można przypisać odpowiedzialności za wykroczenie z art. 96 § 3 k.w. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie o umorzeniu postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja prawa do obrony w kontekście wykroczeń drogowych i obowiązku wskazania sprawcy.
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ sam traktuje daną osobę jako sprawcę wykroczenia.
Zagadnienia prawne (2)
Czy właściciel pojazdu, który sam dopuścił się wykroczenia drogowego, ma obowiązek wskazania innej osoby, której powierzył pojazd do kierowania lub używania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, właściciel pojazdu nie ma takiego obowiązku, jeśli sam kierował pojazdem i dopuścił się wykroczenia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ wzywający nie może jednocześnie traktować właściciela pojazdu jako sprawcy wykroczenia drogowego i żądać od niego wskazania innej osoby, gdyż narusza to jego prawo do obrony.
Czy żądanie wskazania osoby kierującej pojazdem może być skierowane do osoby, którą organ wzywający uważa za sprawcę innego wykroczenia drogowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, takie żądanie nie może być skierowane do osoby, którą organ sam traktuje jako sprawcę innego wykroczenia.
Uzasadnienie
Skierowanie takiego żądania narusza prawo obwinionego do obrony, w tym prawo do odmowy złożenia wyjaśnień.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. W. (1) | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Straż Miejska w Ż. | instytucja | skarżący |
Przepisy (14)
Główne
k.p.w. art. 437 § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 109 § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 5 § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.w. art. 96 § 3
Kodeks wykroczeń
PoRD art. 78 § 4
Prawo o ruchu drogowym
Pomocnicze
k.p.w. art. 54 § 6
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.k. art. 5
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 8
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 54 § 6
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 233 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 313 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 74 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 175 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ wzywający sam traktował obwinionego jako sprawcę wykroczenia, co uniemożliwiało żądanie wskazania innej osoby. • Żądanie wskazania innej osoby było warunkowe i nie wiadomo, czy warunek został spełniony. • Skierowanie żądania naruszało prawo obwinionego do obrony.
Odrzucone argumenty
Obrazę przepisu prawa materialnego art. 96 § 3 k.w. przez mylne przyjęcie, że czyn obwinionego nie zawiera znamion wykroczenia. • Obrazę przepisów postępowania art. 5 § 1 pkt 2 k.p.w. poprzez błędne uznanie, że zaistniała negatywna przesłanka procesowa.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Rejonowy trafnie uznał, że w okolicznościach faktycznych konkretnej sprawy nie można obwinionemu przypisać popełnienia zarzucanego mu wykroczenia z art. 96 § 3 k.w. • Żądanie to nie zostało bowiem sformułowane kategorycznie, a jedynie warunkowo: „w sytuacji, gdy to nie Pan był sprawcą wykroczenia”. • Rzecz bowiem w tym, że żądanie takie nie może być prawidłowo skierowane do osoby, którą sam organ wzywający (Straż Miejska w Ż. ) uważa i traktuje jako sprawcę innego wykroczenia drogowego. • Dopóki traktowała C. W. jako sprawcę wykroczenia drogowego z art. 97 k.w., czemu dała wyraz wzywając go do złożenia wyjaśnień w tym charakterze, nie mogła zgodnie z prawem co do tej samej osoby wykonywać uprawnienia określonego w art. 78 ust. 4 prawa o ruchu drogowym.
Skład orzekający
Piotr Augustyniak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja prawa do obrony w kontekście wykroczeń drogowych i obowiązku wskazania sprawcy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ sam traktuje daną osobę jako sprawcę wykroczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest przestrzeganie prawa do obrony nawet w sprawach o wykroczenia i jak błędy proceduralne organów mogą prowadzić do uniewinnienia.
“Czy straż miejska może karać za milczenie? Sąd Okręgowy wyjaśnia granice prawa do obrony.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.