V KZ 11/16

Sygn. akt V KZ 11/16
POSTANOWIENIE
Dnia 17 marca 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Eugeniusz Wildowicz
w sprawie z wniosku
W. S.
o wznowienie postępowania
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 17 marca 2016 r.,
zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 15 stycznia 2016 r., sygn. akt II AKo […],
o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
W dniu 8 stycznia 2016 r. do Sądu Apelacyjnego w […] wpłynęło pismo W. S. będące jego osobistym wnioskiem o wznowienie postępowania w kwestii rozstrzygniętej postanowieniem Sądu Okręgowego w J. z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt VI Ko […], a dotyczącej wyłączenia sędziego, w którym jednocześnie zawarto wniosek o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia, podpisania i wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, bądź złożenia oświadczenia przewidzianego w art. 84 § 3 k.p.k.
Zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2016 r. Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku W. S. o wznowienie postępowania, argumentując że postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k.
Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył W. S. wskazując, że „ujawniły się nowe fakty i dowody, które w oczywisty sposób wskazują na sprzeczność w treści orzeczenia uniemożliwiającą jego wykonanie art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.”. Skarżący wniósł o: dopuszczenie dowodu w postaci akt Sądu Rejonowego w J., w Z. i L. oraz Sądu Okręgowego w J. o sygnaturach: VI KO [X], VI KO[Y] i akt postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w J. o sygnaturze 1 Ds. […]; wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec sędziów Sądu Rejonowego i Sądu Okręgowego w J. oraz zmianę zaskarżonego zarządzenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z treści przepisów
art.
540 k.p.k., art. 540a k.p.k. i art. 540b k.p.k. wynika w sposób bezsporny, że przedmiotem wznowienia może być jedynie prawomocne orzeczenie kończące postępowanie sądowe. Orzeczeniem kończącym postępowanie sądowe w rozumieniu ww. przepisów jest zaś takie orzeczenie, które rozstrzyga co do odpowiedzialności karnej i to w zakresie, w którym korzysta z powagi rzeczy osądzonej, a nie o jakiejkolwiek kwestii incydentalnej, choćby dla strony istotnej, rozstrzyganej w toku postępowania karnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 2008 r., IV KZ 59/08, R-OSNKW 2008, poz. 1750, s. 59).
Postanowienie wydane w postępowaniu w przedmiocie wyłączenia sędziego, wznowienia którego domagał się wnioskodawca, nie jest zatem orzeczeniem kończącym postępowanie sądowe w rozumieniu powołanych powyżej przepisów art.
540 k.p.k., art. 540a k.p.k. i art. 540b k.p.k.
W tym stanie rzeczy, uwzględniając fakt, że na mocy art. 545 § 1 k.p.k., w postępowaniu o wznowienie odpowiednie zastosowanie ma art. 429 § 1 k.p.k., prawidłowo odmówiono przyjęcia wniosku W. S. o wznowienie postępowania, wobec jego niedopuszczalności z mocy prawa.
Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
l.n