V KS 5/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał skargi obrońców oskarżonych S. T. i J. M. na wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi, który uchylił wyrok uniewinniający Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Oskarżeni zostali pierwotnie uniewinnieni od zarzucanych im czynów z art. 278 § 1 k.k. i in. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację prokuratora, uchylił wyrok uniewinniający, wskazując na dowolną ocenę dowodów i potrzebę przeprowadzenia ponownego przewodu sądowego. Obrońcy wnieśli skargi, zarzucając naruszenie art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 6 ust. 1 EKPC oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, argumentując, że sąd odwoławczy nie wskazał konkretnych czynności procesowych do wykonania i wyszedł poza granice zaskarżenia. Sąd Najwyższy oddalił skargi, podkreślając, że skarga na wyrok sądu odwoławczego może być wniesiona tylko z powodu naruszenia art. 437 k.p.k. lub art. 439 § 1 k.p.k. Stwierdził, że sąd odwoławczy prawidłowo zastosował regułę ne peius (zakaz reformationis in peius), gdyż nie mógł wydać wyroku skazującego wobec uniewinnionych oskarżonych, a ocena dowodów i zarzuty dotyczące biegłych wykraczają poza zakres kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu skargowym.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja zakresu kontroli Sądu Najwyższego w postępowaniu skargowym oraz stosowania reguły ne peius przez sąd odwoławczy.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej ze skargą na wyrok sądu odwoławczego w postępowaniu karnym.
Zagadnienia prawne (1)
Czy sąd odwoławczy, uchylając wyrok uniewinniający i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, naruszył art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k. poprzez brak wskazania konkretnych czynności procesowych do wykonania i wyjście poza granice zaskarżenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy prawidłowo zastosował regułę ne peius, a zarzuty dotyczące oceny dowodów wykraczają poza zakres kontroli Sądu Najwyższego w postępowaniu skargowym.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd odwoławczy nie mógł wydać wyroku skazującego wobec uniewinnionych oskarżonych, co obligowało go do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania zgodnie z art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k. w zw. z art. 454 § 1 k.p.k. Zarzuty dotyczące oceny dowodów i biegłych należą do meritum sprawy, które nie podlega kontroli Sądu Najwyższego w postępowaniu skargowym.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. T. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (10)
Główne
k.p.k. art. 539e § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 454 § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 278 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 196 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 41
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Najwyższy nie jest uprawniony do wniknięcia w meritum sprawy i oceny, czy rzeczywiście zaistniały merytoryczne podstawy do wydania wyroku kasatoryjnego. • Sąd odwoławczy prawidłowo zastosował regułę ne peius, co obligowało go do uchylenia wyroku uniewinniającego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. • Zarzuty dotyczące oceny dowodów i biegłych wykraczają poza zakres kontroli Sądu Najwyższego w postępowaniu skargowym.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przez Sąd Okręgowy gwarantowanych przez art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 6 ust. 1 EKPC oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP standardów rzetelnego procesu poprzez brak wskazania konkretnych czynności procesowych do wykonania. • Sąd odwoławczy wyszedł poza granice zaskarżenia, uznając naruszenie art. 201 k.p.k. bez podniesienia takiego zarzutu w apelacji.
Godne uwagi sformułowania
skarga na wyrok sądu odwoławczego może być wniesiona wyłącznie z powodu naruszenia art. 437 k.p.k. (...) lub z powodu uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k. • nie jest to jednak rzetelne postawienie sprawy, jako że zapoznanie się z uzasadnieniem wyroku Sądu Okręgowego bezsprzecznie wskazuje, że podstawą uchylenia wyroku Sądu Rejonowego była okoliczność, że sąd odwoławczy nie może skazać oskarżonego, który został uniewinniony. Podstawę tę stanowiła zatem uregulowana w art. 454 § 1 k.p.k. reguła ne peius, a nie konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości. • w postępowaniu skargowym Sąd Najwyższy nie jest uprawniony wnikać w meritum sprawy i oceniać, czy rzeczywiście zaistniały merytoryczne podstawy do wydania wyroku kasatoryjnego.
Skład orzekający
Dariusz Świecki
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu kontroli Sądu Najwyższego w postępowaniu skargowym oraz stosowania reguły ne peius przez sąd odwoławczy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej ze skargą na wyrok sądu odwoławczego w postępowaniu karnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu karnym, w szczególności zakresu kontroli Sądu Najwyższego i stosowania reguły ne peius, co jest istotne dla prawników procesowych.
“Sąd Najwyższy wyjaśnia granice kontroli wyroków sądu odwoławczego: kiedy uchylenie jest dopuszczalne?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.