V KS 23/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił skargę prokuratora na wyrok sądu odwoławczego, uznając, że uchylenie wyroku pierwszej instancji było uzasadnione, mimo że nie dotyczyło bezwzględnej przyczyny odwoławczej.
Prokurator złożył skargę na wyrok Sądu Okręgowego, który uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę, analizując, czy uchylenie wyroku przez sąd odwoławczy było zgodne z przepisami, zwłaszcza art. 437 § 2 k.p.k. Sąd Najwyższy uznał, że uchylenie było zasadne, ponieważ sąd odwoławczy prawidłowo ocenił, że wymierzenie uzgodnionej kary prowadziłoby do orzeczenia kary rażąco surowej, co wymagało ponownego rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych.
Sąd Najwyższy rozpoznał skargę prokuratora na wyrok Sądu Okręgowego w G., który uchylił wyrok Sądu Rejonowego w S. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Skarga prokuratora została oddalona. Sąd Najwyższy podkreślił, że zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k. uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w określonych przypadkach, w tym gdy jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Analizując uzasadnienie zaskarżonego wyroku, Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Okręgowy podzielił argumentację apelacji prokuratora dotyczącą naruszenia art. 335 k.p.k. i niewymierzenia uzgodnionej kary. Jednakże, sąd odwoławczy dostrzegł, że wymierzenie tej kary prowadziłoby do orzeczenia kary rażąco surowej. Sąd Najwyższy zaznaczył, że w postępowaniu skargowym nie ma uprawnienia do badania oceny surowości kary. W związku z tym, uchylenie wyroku przez Sąd Okręgowy było zgodne z dyspozycją art. 437 § 2 k.p.k., ponieważ wobec odstąpienia od wymierzenia uzgodnionej kary, sprawę należało rozpoznać na zasadach ogólnych, co wymagało przeprowadzenia w całości przewodu sądowego. W konsekwencji skarga prokuratora nie została uznana za zasadną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, uchylenie wyroku przez sąd odwoławczy w opisanej sytuacji jest zgodne z przepisami.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd odwoławczy prawidłowo zastosował art. 437 § 2 k.p.k., ponieważ wymierzenie uzgodnionej kary prowadziłoby do orzeczenia kary rażąco surowej. Wobec odstąpienia od wymierzenia uzgodnionej kary, sprawę należało rozpoznać na zasadach ogólnych, co wymagało przeprowadzenia w całości przewodu sądowego. Sąd Najwyższy w postępowaniu skargowym nie bada oceny surowości kary.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie skargi
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. Z. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Prokuratury Okręgowej w G. | organ_państwowy | skarżący |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439§1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeśli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości.
k.p.k. art. 539a § § 3
Kodeks postępowania karnego
Sąd Najwyższy rozpoznając skargę na wyrok sądu odwoławczego ogranicza się wyłącznie do badania, czy zaistniała tzw. bezwzględna przyczyna odwoławcza, albo doszło do uchylenia wyroku mimo braku formalnych przeszkód określonych w art. 454 k.p.k. lub też, czy konieczne jest przeprowadzenie na nowo w całości przewodu sądowego.
Pomocnicze
k.p.k. art. 335
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wymierzenia kary uzgodnionej przez prokuratora z oskarżonym.
k.p.k. art. 343 § § 7
Kodeks postępowania karnego
Wymaga przeprowadzenia w całości przewodu sądowego w przypadku odstąpienia od wymierzenia uzgodnionej kary.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uchylenie wyroku przez sąd odwoławczy było zgodne z art. 437 § 2 k.p.k., ponieważ wymierzenie uzgodnionej kary prowadziłoby do orzeczenia kary rażąco surowej, co wymagało ponownego rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych. Sąd Najwyższy w postępowaniu skargowym nie ma uprawnienia do badania oceny surowości kary.
Godne uwagi sformułowania
uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439§1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeśli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości Sąd Najwyższy rozpoznając skargę na wyrok sądu odwoławczego ogranicza się wyłącznie do badania, czy w sprawie, na etapie postępowania przed sądem I lub II instancji, zaistniała tzw. bezwzględna przyczyna odwoławcza, albo doszło do uchylenia wyroku mimo braku formalnych przeszkód określonych w art. 454 k.p.k. lub też, czy konieczne jest przeprowadzenie na nowo w całości przewodu sądowego wymierzenie uzgodnionej kary prowadziłoby do orzeczenia kary rażąco surowej Sąd Odwoławczy nie miał ani możliwości utrzymania zaskarżonego wyroku w mocy, gdyż został on wydany z obrazą art. 335§1 k.p.k. ani jego zmiany, gdyż wobec odstąpienia od wymierzenia uzgodnionej kary, należało sprawę rozpoznać na zasadach ogólnych – art. 343§7 k.p.k. – a to wymagało przeprowadzenia w całości przewodu sądowego.
Skład orzekający
Jerzy Grubba
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących skargi na wyrok sądu odwoławczego (art. 539a § 3 k.p.k.) oraz granic kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu incydentalnym, zwłaszcza w kontekście oceny surowości kary i konieczności ponownego rozpoznania sprawy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej ze skargą na wyrok sądu odwoławczego uchylający wyrok sądu pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawach karnych, w szczególności granice jego kognicji przy rozpoznawaniu skargi na wyrok sądu odwoławczego. Jest to wiedza cenna dla prawników procesualistów.
“Sąd Najwyższy: Kiedy uchylenie wyroku przez sąd odwoławczy jest uzasadnione, nawet bez bezwzględnej przyczyny?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt V KS 23/21 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 października 2021r., w sprawie K. Z. oskarżonego o czyn z art. 209§1a k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. skargi prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. na wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 21 maja 2021r., sygn. akt IV Ka (…), uchylający wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 30 marca 2021r., sygn. akt II K (…) na podstawie art. 539e§2 k.p.k. postanowił: 1) oddalić skargę, 2) kosztami postępowania skargowego obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Skarga oskarżyciela nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 437§2 k.p.k. uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439§1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeśli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Powiązanie tego przepisu z treścią art. 539a§3 k.p.k., w którym wymieniono podstawy tego środka zaskarżenia, jednoznacznie wskazuje, że Sąd Najwyższy rozpoznając skargę na wyrok sądu odwoławczego ogranicza się wyłącznie do badania , czy w sprawie, na etapie postępowania przed sądem I lub II instancji, zaistniała tzw. bezwzględna przyczyna odwoławcza, albo doszło do uchylenia wyroku mimo braku formalnych przeszkód określonych w art. 454 k.p.k. lub też, czy konieczne jest przeprowadzenie na nowo w całości przewodu sądowego ( vide : uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2018r., sygn. akt I KZP 13/17 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2017r., sygn. akt IV KS 6/16). Z powyższego wynika również, że uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego winno jednoznacznie wskazywać, która z przesłanek określonych w art. 437§2 k.p.k. była podstawą uchylenia wyroku sądu I instancji i przekazania sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania. Z uzasadnienia zaskarżonego skargą wyroku jednoznacznie wynika, że Sąd Okręgowy podzielił argumentację zaprezentowaną w apelacji Prokuratury Rejonowej w S. w zakresie naruszenia art. 335 k.p.k. i niewymierzenie przez Sąd I instancji kary uzgodnionej przez prokuratora z oskarżonym (pkt 3.1 uzasadnienia wyroku). Rzecz jednak nie w tym, co zostało podniesione w uzasadnieniu skargi – że powyższa konstatacja pozwalała na zmianę zaskarżonego wyroku w ten sposób, aby wymierzona została uzgodniona kara. Sąd Okręgowy bowiem wskazał, że podziela zarzut apelacyjny, ale jednocześnie dostrzega, iż wymierzenie uzgodnionej kary prowadziłoby do orzeczenia kary rażąco surowej (pkt 3.1 i 5.3.1.2.1 uzasadnienia wyroku). Sąd Najwyższy, jak wskazano to już wyżej, w obecnym postępowaniu, zgodnie z dyspozycją art. 539a§3 k.p.k., nie ma uprawnienia do badania takiej oceny surowości kary. W konsekwencji powyższego, również dla skarżącego winno być oczywiste, że Sąd Odwoławczy nie miał ani możliwości utrzymania zaskarżonego wyroku w mocy, gdyż został on wydany z obrazą art. 335§1 k.p.k. ani jego zmiany, gdyż wobec odstąpienia od wymierzenia uzgodnionej kary, należało sprawę rozpoznać na zasadach ogólnych – art. 343§7 k.p.k. – a to wymagało przeprowadzenia w całości przewodu sądowego. Uchylając zaskarżony wyrok Sąd Okręgowy postąpił zatem w sposób zgodny z dyspozycją art. 437§2 k.p.k. W świetle powyższego skarga nie mogła być uznana za zasadną. Z przytoczonych wyżej względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI