V KS 16/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił skargę obrońcy oskarżonego w trybie art. 539a k.p.k. dotyczącą rzekomej nienależytej obsady sądu odwoławczego.
Obrońca oskarżonego P.S. złożył skargę w trybie art. 539a k.p.k. na wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, zarzucając nienależytą obsadę sądu z powodu delegowania sędziego przez Ministra Sprawiedliwości. Sąd Najwyższy oddalił skargę, wskazując, że sędzia orzekał na podstawie delegacji udzielonej przez Prezesa Sądu Apelacyjnego, a nie Ministra Sprawiedliwości, co wyklucza zastosowanie przywołanego wyroku TSUE.
Sąd Najwyższy rozpoznał skargę obrońcy oskarżonego P.S. wniesioną w trybie art. 539a k.p.k. na wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, który uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku uniewinniający oskarżonego. Głównym zarzutem skargi była nienależyta obsada sądu odwoławczego, wynikająca z rzekomego delegowania sędziego przez Ministra Sprawiedliwości w sposób niezgodny z prawem UE, na co wskazywał wyrok TSUE. Sąd Najwyższy oddalił skargę, stwierdzając, że sędzia orzekał na podstawie delegacji udzielonej przez Prezesa Sądu Apelacyjnego na czas nieokreślony, a nie przez Ministra Sprawiedliwości. W związku z tym, wskazany przez obrońcę wyrok TSUE nie miał zastosowania, a zarzut nienależytej obsady sądu nie został uznany za zasadny. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił skargę i obciążył oskarżonego kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli delegacja została udzielona przez Prezesa Sądu Apelacyjnego, a nie Ministra Sprawiedliwości, i nie zachodzą przesłanki wskazane w wyroku TSUE.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzut nienależytej obsady sądu oparty na wyroku TSUE nie miał zastosowania, ponieważ sędzia orzekał na podstawie delegacji udzielonej przez Prezesa Sądu Apelacyjnego, a nie Ministra Sprawiedliwości. Kryteria delegowania przez Prezesa Sądu nie były przedmiotem analizy w kontekście wyroku TSUE.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić skargę
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w reprezentacji Prokuratora)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P.S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 539a
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 197 § § 3
Kodeks karny
TUE art. 19 § ust. 1 akapit drugi
Traktat o Unii Europejskiej
Odczytywany w świetle art. 2 TUE oraz art. 6 ust. 1 i 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343, stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, zgodnie z którymi minister sprawiedliwości państwa członkowskiego może delegować lub odwołać sędziego na podstawie niepublicznych kryteriów i bez uzasadnienia.
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 art. 6 § ust. 1 i 2
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sędzia orzekał na podstawie delegacji udzielonej przez Prezesa Sądu Apelacyjnego, a nie Ministra Sprawiedliwości, co wyłącza zastosowanie wyroku TSUE.
Odrzucone argumenty
Nienależyta obsada sądu z powodu delegowania sędziego przez Ministra Sprawiedliwości w sposób niezgodny z prawem UE.
Godne uwagi sformułowania
Do sytuacji takich nie odnosi się wskazany przez obrońcę wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Skład orzekający
Włodzimierz Wróbel
przewodniczący, sprawozdawca
Andrzej Siuchniński
członek
Małgorzata Wąsek-Wiaderek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących delegowania sędziów i stosowania prawa UE w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji delegowania przez Prezesa Sądu Apelacyjnego, a nie Ministra Sprawiedliwości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego związanego z niezależnością sądownictwa i wpływem prawa UE na polskie procedury karne, co jest interesujące dla prawników.
“Czy sędzia delegowany przez Prezesa Sądu Apelacyjnego naruszył prawo UE? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN V KS 16/23 POSTANOWIENIE Dnia 3 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Siuchniński SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie P.S. oskarżonego o dokonanie czynów z art. 197 § 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 sierpnia 2023 r., skargi obrońcy oskarżonego w trybie art. 539a k.p.k., na wyrok sądu odwoławczego – Sądu Apealcyjnego w Gdańsku z dnia 14 grudnia 2022 r., sygn. akt II AKa 274/22, uchylający wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 4 maja 2022 r., sygn. akt XIV K 146/20, p o s t a n o w i ł: 1. oddalić skargę; 2. obciążyć oskarżonego kosztami postępowania przed Sądem Najwyższym. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 4 maja 2022 r., sygn. akt XIV K 146/20, P.S. został uniewinniony od zarzutu popełnienia czynów z art. 197 § 3 k.k. Wyrok ten został uchylony wyrokiem Sądu Apealcyjnego w Gdańsku z dnia 14 grudnia 2022 r., sygn. akt II AKa 274/22, a sprawa została przekazana Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Na powyższy wyrok skargę w trybie art. 539a k.p.k. wniósł obrońca P.S., zarzucając temu orzeczeniu „ zaistnieni(e) bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci nienależytej obsady sądu, poprzez udział w składzie orzekającym zaskarżonego wyroku sędziego SO (del.) S.B. w sytuacji, gdy w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 listopada 2021 r. w sprawach połączonych od C-748/19 do C-754/19 (...) artykuł 19 ust. 1 akapit drugi TUE odczytywany w świetle art. 2TUE oraz art. 6 ust. 1 i 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym, zgodnie z którymi minister sprawiedliwości państwa członkowskiego może, na podstawie kryteriów, które nie zostały podane do publicznej wiadomości, z jednej strony delegować sędziego do sądu karnego wyższej instancji na czas określony albo na czas nieokreślony, zaś z drugiej strony w każdym czasie, na podstawie decyzji, która nie zawiera uzasadnienia, odwołać sędziego z tego delegowania, niezależnie od tego, czy nastąpiło ono na czas określony, czy na czas nieokreślony.” Prokurator wniósł o oddalenie skargi. Skarga okazała się niezasadna. Jak wynika z akt sprawy, sędzia SO- S.B. orzekał w Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku, w sprawie w której zapadł zaskarżony wyrok, na podstawie delegacji udzielonej na czas nieokreślony przez Prezesa Sądu Apelacyjnego w Gdańsku a nie Ministra Sprawiedliowści. Do sytuacji takich nie odnosi się wskazany przez obrońcę wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W tym stanie rzeczy nie można też mówić o zaistnieniu w postępowaniu odwoławczym bezwzględnej przyczyny odwolawczej wskazanej w skardze obrońcy. Mając na uwadze powyższą okoliczność, należało orzec jak w sentencji. [as] WZ
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI