V KO 88/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę o pomówienie przeciwko sędzi i prokuratorowi do rozpoznania innemu sądowi rejonowemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości i potrzebę zapewnienia obiektywizmu.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy o pomówienie (art. 212 § 1 k.k.) przeciwko sędzi Sądu Rejonowego oraz prokuratorowi do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Wniosek uzasadniono potrzebą zapewnienia obiektywizmu i uniknięcia wątpliwości co do bezstronności, biorąc pod uwagę pozycję i znajomość oskarżonych w lokalnym środowisku sędziowskim i prokuratorskim. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku, przekazując sprawę do Sądu Rejonowego w Elblągu.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy o przestępstwo z art. 212 § 1 k.k. (pomówienie) przeciwko sędzi Sądu Rejonowego X. Y. oraz prokuratorowi X.Y.1. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Wniosek wynikał z faktu, że zarzucane czyny były ściśle związane z wykonywaniem przez oskarżonych obowiązków służbowych, a także z obaw o brak bezstronności ze względu na ich pozycję i znajomość w lokalnym środowisku. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 37 k.p.k., uznał, że przekazanie sprawy jest uzasadnione dobrem wymiaru sprawiedliwości. Podkreślono, że ocena zdolności sędziego do bezstronnego rozpoznania sprawy powinna być rozpatrywana w szerszym kontekście społecznym, uwzględniając odczucia przeciętnego obywatela. Ze względu na liczne relacje koleżeńskie i służbowe sędzi X. Y. w Sądzie Rejonowym, gdzie orzeka, Sąd Najwyższy postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Elblągu, aby zapewnić percepcję obiektywizmu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że rozpoznanie sprawy przeciwko sędziemu w sądzie, w którym orzeka i jest powszechnie znana, może budzić wątpliwości co do bezstronności postępowania w odbiorze społecznym, ze względu na liczne relacje koleżeńskie i służbowe. Należy to rozpatrywać w szerszym kontekście społecznym, uwzględniając odczucia przeciętnego obywatela.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| X. Y. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| X.Y.1. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| K. I. | osoba_fizyczna | oskarżyciel prywatny |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Sąd Najwyższy może, z inicjatywy właściwego sądu, przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Pod pojęciem 'dobra wymiaru sprawiedliwości' rozumie się potrzebę przeprowadzenia postępowania z odstąpieniem od ogólnej zasady właściwości miejscowej sądu, w sytuacjach, które mogą stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.
Pomocnicze
k.k. art. 212 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Potrzeba zapewnienia obiektywizmu i uniknięcia wątpliwości co do bezstronności postępowania ze względu na pozycję i znajomość oskarżonych w lokalnym środowisku. Konieczność uwzględnienia odbioru społecznego i odczuć przeciętnego obywatela w ocenie bezstronności sędziego.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy może u osób postronnych zrodzić przekonanie o braku bezstronności postępowania Obiektywna bezstronność sędziego powinna skutkować przekonaniem zasadniczej części opinii publicznej, że dany sędzia jest zdolny do rozpoznania sprawy w sposób wolny od osobistych uprzedzeń, sympatii, antypatii czy innego rodzaju pozamerytorycznego nastawienia.
Skład orzekający
Włodzimierz Wróbel
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy karnej do innego sądu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości i potrzebę zapewnienia obiektywizmu, zwłaszcza gdy stronami są funkcjonariusze publiczni."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy stronami są sędzia i prokurator, a zarzuty dotyczą ich działalności służbowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa jest interesująca, ponieważ dotyczy przekazania sprawy karnej z udziałem sędziego i prokuratora, co podnosi kwestie zaufania do wymiaru sprawiedliwości i obiektywizmu.
“Sędzia i prokurator przed sądem: Sąd Najwyższy zdecydował o przeniesieniu sprawy karnej do innego miasta.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN V KO 88/25 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 28 maja 2025 r. wniosku Sądu Rejonowego […] z dnia 29 kwietnia 2025 r. (sygn. akt II K 1692/24), o przekazanie sprawy przeciwko X. Y. oraz X.Y.1., prowadzonej pod sygn. akt II K 1692/24 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę, X. Y. oraz X.Y.1., prowadzonej pod sygn. akt II K 1692/24 przez Sąd Rejonowy […] do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Elblągu. [PŁ] UZASADNIENIE Postanowieniem Sądu Rejonowego […], z dnia 29 kwietnia 2025 roku (sygn. akt II K 1692/24) na podstawie art. 37 k.p.k. zwrócono się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy przeciwko X. Y. i X.Y.1. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Wniosek dotyczy aktu oskarżenia wniesionego przez oskarżyciela prywatnego K. I. przeciwko: · X. Y., sędziemu Sądu Rejonowego […], · X.Y.1., Prokuratorowi Prokuratury Rejonowej […]. Obojgu oskarżonym zarzuca się popełnienie przestępstw z art. 212 § 1 k.k. (pomówienie). Z uzasadnienia aktu oskarżenia wynika, że pomówienie dokonane przez sędzię X. Y. było ściśle związane z wydaniem orzeczenia w przedmiocie środków zapobiegawczych oraz treścią jego uzasadnienia. Do aktu oskarżenia nie dołączono zezwolenia Sądu Dyscyplinarnego na ściganie sędzi X. Y. ani Prokuratora X.Y.1. Oskarżyciel wniósł natomiast o skierowanie wniosku do właściwych sądów dyscyplinarnych o uzyskanie takiej zgody. K. I. wniósł również o wyłączenie od rozpoznania przedmiotowej sprawy wszystkich sędziów orzekających w sądach rejonowych w okręgu Sądu Okręgowego w […] z uwagi na okoliczności wywołujące wątpliwości co do ich bezstronności. Sędziowie pionu karnego Sądu Rejonowego […] zostali już wyłączeni od rozpoznania tej sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek okazał się zasadny. Zgodnie z art. 37 k.p.k., Sąd Najwyższy może, z inicjatywy właściwego sądu, przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Pod pojęciem "dobra wymiaru sprawiedliwości" rozumie się potrzebę przeprowadzenia postępowania z odstąpieniem od ogólnej zasady właściwości miejscowej sądu, w sytuacjach, które mogą stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. Sędzia X. Y. od wielu lat orzeka w Sądzie Rejonowym […]. Pełni również funkcję Zastępcy Przewodniczącej […] Wydziału Karnego oraz sędziego sądu dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w […]. Jest aktywnie zaangażowana w prace Okręgowej Komisji Wyborczej w […], co sprawia, że jest powszechnie znana w swojej jednostce. Rozpoznanie sprawy przeciwko sędziemu X. Y. w tym samym sądzie, w którym orzeka i jest powszechnie znana, może u osób postronnych zrodzić przekonanie o braku bezstronności postępowania. Sędzię łączą liczne relacje koleżeńskie, a z częścią sędziów również relacje służbowe. Te okoliczności mogą w odbiorze społecznym budzić przeświadczenie, że obiektywne i bezstronne rozpoznanie sprawy jest możliwe wyłącznie w innej jednostce. Ocena zdolności sędziego do bezstronnego rozpoznania sprawy nie może ograniczać się jedynie do subiektywnego przeświadczenia samego sędziego lub środowiska sędziowskiego. Należy ją rozpatrywać w szerszym kontekście społecznym i odnosić do odczuć przeciętnego obywatela. Obiektywna bezstronność sędziego powinna skutkować przekonaniem zasadniczej części opinii publicznej, że dany sędzia jest zdolny do rozpoznania sprawy w sposób wolny od osobistych uprzedzeń, sympatii, antypatii czy innego rodzaju pozamerytorycznego nastawienia. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Najwyższy, w trosce o dobro wymiaru sprawiedliwości i zapewnienie percepcji obiektywizmu, postanowił przekazać przedmiotową sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, Sądowi Rejonowemu w Elblągu. [PŁ] [r.g.]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI