V KO 81/20

SN
Sygn. akt V KO 81/20
POSTANOWIENIE
Dnia 10 grudnia 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Włodzimierz Wróbel
w sprawie
K. J.
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 grudnia 2020 r.,
wniosku skazanego o wznowienie postępowania, w którym zapadł prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 stycznia 2014 r., (sygn. akt II AKa (…)
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł:
odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej
bezzasadności.
UZASADNIENIE
W dniu 3 sierpnia 2020 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo autorstwa K. J. zatytułowane „Ponowny wniosek”, a dotyczące żądania wznowienia postępowania zakończonego prawomocnie wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 stycznia 2014 r. (sygn. akt II AKa (…)).
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Należało odmówić przyjęcia wniosku w trybie art. 545 § 3 k.p.k.
Wymieniony na wstępie przepis nakazuje podjęcie takiej decyzji wtedy, gdy z treści wniosku niepochodzącego od podmiotu fachowego wynika jego oczywista bezzasadność. W niniejszej sprawie zachodzi właśnie taka sytuacja. Trzeba zauważyć, że skazany nie wskazuje w swoim piśmie żadnych nowych okoliczności, ani twierdzeń oraz nie zawiera ono żadnej argumentacji, która w jakikolwiek sposób byłaby powiązana z podstawami wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 540 k.p.k. postępowanie karne podlega wznowieniu nie w razie zgłoszenia jakichkolwiek wątpliwości co do trafności zapadłego rozstrzygnięcia, ale wtedy, gdy nowe fakty lub dowody wiarygodnie podważają poczynione w sprawie istotne ustalenia faktyczne, to jest, gdy zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że po wznowieniu postępowania zapadnie orzeczenie odmienne od orzeczenia, które zostało wydane lub zaistniały w sprawie tzw. bezwzględne przyczyny odwoławcze. Na zaistnienie takich nowych faktów lub dowodów, czy też okoliczności opisanych w art. 439 k.p.k. skazany nie wskazał.
Zatem l
ektura pisma wnioskodawcy, pomimo uznania go formalnie za wniosek o wznowienie postępowania, nie pozwala na odnalezienie w nim jakichkolwiek argumentów za wznowieniem sprawy zakończonej nieprawomocnie orzeczeniem Sądu Apelacyjnego w (…), o których mowa w art. 540 k.p.k. Skazany w swoim piśmie skierowanym do Sądu wyraża jedynie przekonanie o błędach popełnionych w związku ze sprawą. Nie jest to wystarczające dla wzruszenia prawomocnego wyroku.
Dodatkowo należy wskazać, że nie jest to pierwszy wniosek o wznowienie w tej sprawie, gdyż postanowieniem z dnia 12 maja 2020 r. (sygn. akt V KO 37/20) odmówiono przyjęcia wcześniejszego wniosku z dnia 10 marca 2020 r. Postanowienie to zostało następnie utrzymane w mocy postanowieniem z dnia 25 czerwca 2020 r. (sygn. akt V KZ 19/20). W obecnym wniosku na jego stronie 2, K.  J. wyraźnie wskazuje, że nie chce powielać tez poprzedniego wniosku, ale uważa, że Sąd Najwyższy niewystarczająco dokładnie ocenił jego pierwotny wniosek. Następnie opisuje po raz kolejny kwestie rzekomych błędów proceduralnych, do jakich dojść miało w postępowaniu zakończonym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)
Dowodzi to dodatkowo, że obecny wniosek jest kolejną próbą przekonania Sądu Najwyższego do wznowienia postępowania, lecz bez przedstawienia nowych argumentów, które nie były przedmiotem uprzedniego rozpoznania.
Wobec powyższego należało odmówić przyjęcia przedmiotowego wniosku.