III KO 55/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku Sądu Okręgowego o przekazanie sprawy karnej do rozpoznania sądowi równorzędnemu, uznając, że znajomość orzecznictwa oskarżyciela prywatnego przez sędziów nie podważa ich bezstronności.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Okręgowego w R. o przekazanie sprawy karnej do rozpoznania sądowi równorzędnemu. Wniosek oparty był na fakcie, że oskarżyciel prywatny jest sędzią Sądu Rejonowego w S. Sąd Najwyższy uznał, że sama znajomość orzecznictwa oskarżyciela przez sędziów nie rodzi wątpliwości co do ich bezstronności. Wskazał, że ewentualne względy towarzyskie powinny być rozpatrywane w trybie wniosków o wyłączenie sędziego, a nie jako podstawa do przekazania sprawy całemu sądowi.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał wniosek Sądu Okręgowego w R. z dnia 16 czerwca 2021 r. o przekazanie sprawy karnej, w której oskarżonym jest J. S. oskarżony z art. 212 § 1 k.k., do rozpoznania sądowi równorzędnemu. Podstawą wniosku było to, że oskarżyciel prywatny, M. L., jest sędzią Sądu Rejonowego w S. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 37 k.p.k., postanowił nie uwzględnić wniosku. W uzasadnieniu wskazano, że fakt, iż sędziom Sądu Okręgowego w R. znane jest orzecznictwo oskarżyciela prywatnego jako sędziego orzekającego w sprawach karnych, sam w sobie nie rodzi wątpliwości co do bezstronności tych sędziów. Sąd Najwyższy podkreślił, że jeśli pojawią się względy towarzyskie, które mogłyby utrudniać obiektywne rozpoznanie sprawy, powinny one być rozwiązywane poprzez rozpoznanie wniosków o wyłączenie sędziego złożonych w trybie art. 42 § 1 k.p.k. Zaznaczono, że takie względy nie mogą odnosić się do całego sądu, czyli wszystkich jego sędziów.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sama znajomość orzecznictwa oskarżyciela prywatnego przez sędziów nie rodzi samo w sobie wątpliwości co do ich bezstronności.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że znajomość orzecznictwa oskarżyciela prywatnego, który jest sędzią, nie podważa bezstronności innych sędziów. Wskazał, że ewentualne względy towarzyskie, które mogłyby wpływać na obiektywizm, powinny być rozpatrywane w trybie wniosków o wyłączenie sędziego, a nie jako podstawa do przekazania sprawy całemu sądowi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. L. | osoba_fizyczna | oskarżyciel prywatny |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do przekazania sprawy sądowi równorzędnemu.
Pomocnicze
k.p.k. art. 42 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Procedura składania wniosków o wyłączenie sędziego.
k.k. art. 212 § § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący zniesławienia, będący podstawą oskarżenia w sprawie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Znajomość orzecznictwa oskarżyciela prywatnego przez sędziów nie podważa ich bezstronności. Względy towarzyskie powinny być rozpatrywane w trybie wniosków o wyłączenie sędziego, a nie jako podstawa do przekazania sprawy całemu sądowi.
Godne uwagi sformułowania
To, że sędziom Sądu właściwego znane jest orzecznictwo oskarżyciela prywatnego jako sędziego orzekającego w sprawach karnych nie rodzi samo w sobie wątpliwości co do bezstronności tych sędziów. Jeżeli zaś w grę wchodzą względy towarzyskie, które utrudniałyby niektórym z tych sędziów obiektywne rozpoznanie sprawy, winny one znaleźć rozwiązanie w drodze rozpoznania ewentualnych wniosków złożonych w trybie art. 42§1 k.p.k. Natomiast względy tego rodzaju z pewnością nigdy nie będą odnosiły się do całego sądu, a więc wszystkich zatrudnionych w nim sędziów.
Skład orzekający
Jerzy Grubba
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przekazania sprawy sądowi równorzędnemu ze względu na potencjalny brak bezstronności sędziów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy oskarżyciel prywatny jest sędzią, a sąd rozpoznający sprawę ma z nim kontakt zawodowy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia bezstronności sędziowskiej i procedury przekazania sprawy, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Czy znajomość orzecznictwa oskarżyciela prywatnego dyskwalifikuje sędziego? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN Sygn. akt III KO 55/21 POSTANOWIENIE Dnia 4 sierpnia 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie J. S. oskarżonego z art. 212 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 sierpnia 2021 r. wniosku Sądu Okręgowego w R. z dnia 16 czerwca 2021 r., sygn. akt V Ka (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Wniosek Sądu Okręgowego w R. nie jest zasadny. Jak wynika z uzasadnienia tego wniosku oskarżyciel prywatny M. L. jest sędzią Sądu Rejonowego w S., który nie orzeka w składach sądu właściwego, a więc Sądu Okręgowego w R. To, że sędziom Sądu właściwego znane jest orzecznictwo oskarżyciela prywatnego jako sędziego orzekającego w sprawach karnych nie rodzi samo w sobie wątpliwości co do bezstronności tych sędziów. Jeżeli zaś w grę wchodzą względy towarzyskie, które utrudniałyby niektórym z tych sędziów obiektywne rozpoznanie sprawy, winny one znaleźć rozwiązanie w drodze rozpoznania ewentualnych wniosków złożonych w trybie art. 42§1 k.p.k. Natomiast względy tego rodzaju z pewnością nigdy nie będą odnosiły się do całego sądu, a więc wszystkich zatrudnionych w nim sędziów. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę