V KO 75/21

SN
Sygn. akt V KO 75/21
POSTANOWIENIE
Dnia 23 listopada 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Motuk
w sprawie
J. S.
oskarżonego o czyny z art. 212 § 2 k.k. i art. 216 § 2 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 23 listopada 2021 r.
wniosku Sądu Rejonowego w M.
zawartego w postanowieniu z dnia 13 września 2021 r., sygn. akt II K (…)
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w S.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 13 września 2021 r.
Sąd Rejonowy w M. w sprawie o sygn. akt
II K (…), wystąpił w trybie art. 37 k.p.k. do Sądu Najwyższego z  inicjatywą przekazania sprawy
innemu sądowi równorzędnemu spoza obszaru właściwości Sądu Okręgowego w G..
W części motywacyjnej rzeczonej inicjatywy wnioskodawca wskazał, że postanowieniem Sądu Najwyższego
z dnia 14 lipca 2021 r., sygn. akt V KO 49/21
, wyłączono przedmiotową sprawę J. S. spod jurysdykcji Sądu Rejonowego w G., przekazując ją do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w M.. Wnioskodawca podniósł, że argumentacja stanowiąca podstawę wymienionego orzeczenia Sądu Najwyższego jest aktualna również dla wyłączenia niniejszej sprawy spod jurysdykcji sądu wnioskującego, akcentując w tym zakresie okoliczność, iż oskarżony J. S. jest znanym adwokatem także w  M. i od wielu lat wykonuje swoją praktykę zawodową (jako obrońca lub pełnomocnik) w sprawach zawisłych przez Sądem Rejonowym w M.. Intensywność kontaktów zawodowych oskarżonego z sędziami tego sądu – zdaniem wnioskodawcy – może wywołać w powszechnym odbiorze (a szczególnie w środowisku wspierającym kluby sportowe S. i S.) wątpliwości co do rzetelnego rozpoznania niniejszej sprawy. W uzasadnieniu wniosku również nadmieniono, że środki odwoławcze od orzeczeń wydanych przez sąd wnioskujący rozpatruje Sądu Okręgowy w G., co w ocenie wnioskodawcy aktualizuje
także w odniesieniu do Sądu Rejonowego w M.
te okoliczności, które uprzednio Sąd Rejonowy w G.  zawarł we wniosku o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. Z tych względów wnioskodawca uznał, że przedmiotowa sprawa powinna zostać przekazana innemu sądowi równorzędnemu spoza obszaru właściwości Sądu Okręgowego w G..
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Wniosek należało uwzględnić.
Biorąc pod uwagę treść rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego w postanowieniu z  dnia 14 lipca 2021 r., sygn. akt V KO 49/21, oraz przywołaną na jego uzasadnienie argumentację, stwierdzić należy, że stanowisko to – wobec motywów przedstawionych w rozpoznawanym wniosku –  jest również aktualne w odniesieniu do
Sądu Rejonowego w M..
W konsekwencji powyższego, Sąd Najwyższy przekazał przedmiotową sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S., jako innemu sądowi równorzędnemu spoza obszaru właściwości Sądu Okręgowego w G..
Należy jednak zaznaczyć, że nawet częste kontakty zawodowe osoby wykonującej zawód prawniczy (będącej w realiach konkretnej sprawy stroną postępowania) z sędziami orzekającymi w sądzie właściwym, jak też pojedyncze przypadki znajomości o charakterze prywatnym – nie zawsze będą przekonywać o wystąpieniu sytuacji mogącej jednoznacznie godzić w dobro wymiaru sprawiedliwości. Formułowanie ocen w  tym zakresie powinno być każdorazowo poprzedzone analizą realiów danej sprawy oraz związanych z nią okoliczności szczególnych, a także rozważeniem możliwości zastosowania instytucji wyłączenia sędziego w trybie art. 41 § 1 k.p.k.
W omawianym przypadku, specyfika przedmiotowej sprawy oraz zaistniałe okoliczności procesowe, uzasadniały ponowne zastosowanie instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.