V KO 72/20

Sąd Najwyższy2020-07-29
SNKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwościŚrednianajwyższy
sąd najwyższyprzekazanie sprawywłaściwość sądubezstronnośćobiektywizmfałszywe zeznaniadobro wymiaru sprawiedliwościart. 37 k.p.k.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę o składanie fałszywych zeznań innemu sądowi rejonowemu ze względu na wątpliwości co do obiektywności sądu pierwotnego.

Sąd Rejonowy w S. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy dotyczącej składania fałszywych zeznań przez J. C. innemu sądowi, powołując się na wątpliwości co do obiektywności sędziów Sądu Rejonowego w S. z uwagi na fakt, że pokrzywdzonym jest funkcjonariusz policji z K. podległej temu sądowi, a także z uwagi na wcześniejsze powiązania sprawy z innymi postępowaniami przed tym sądem. Sąd Najwyższy uznał wniosek za zasadny, podkreślając, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga rozpoznania sprawy przez inny sąd w celu uniknięcia zarzutów o brak obiektywizmu.

Sąd Rejonowy w S. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej przeciwko J. C., oskarżonemu o czyn z art. 234 k.k. (składanie fałszywych zeznań), do rozpoznania przez inny sąd równorzędny. Jako podstawę wniosku wskazano art. 37 k.p.k. Uzasadnienie wniosku opierało się na fakcie, że pokrzywdzonym w sprawie jest funkcjonariusz Komendy Powiatowej Policji w K., a jednostka ta podlega Sądowi Rejonowemu w S., co mogło rodzić wątpliwości co do obiektywności sędziów tego sądu. Dodatkowo, sprawa dotyczyła zeznań ocenianych już w innych postępowaniach przed tym sądem, które były ze sobą powiązane podmiotowo i przedmiotowo, a niekorzystne dla oskarżonego rozstrzygnięcia mogły wywołać wątpliwości co do rzetelności postępowania. Podkreślono również, że wyłączono wszystkich sędziów Wydziału Karnego tego sądu, a wyznaczony sędzia referent pełnił jednocześnie funkcję prezesa sądu. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu, uznał wniosek Sądu Rejonowego w S. za zasadny. Zgodnie z art. 37 k.p.k., przekazanie sprawy może nastąpić wyjątkowo, gdy dobro wymiaru sprawiedliwości tego wymaga. Sąd Najwyższy stwierdził, że w niniejszej sprawie mogą zaistnieć wątpliwości co do bezstronności sądu, a ocena zeznań przez współpracowników sędziego referenta mogłaby prowadzić do zarzutów o brak obiektywizmu. W celu uniknięcia takich zarzutów, celowe jest rozpoznanie sprawy przez inny sąd. Sąd Najwyższy powołał się na swoją dotychczasową praktykę w podobnych sprawach. Wskazano, że Sąd Rejonowy w K. jest sądem równorzędnym, położonym w stosunkowo bliskiej odległości, co przemawia również za względami ekonomiki procesowej. W związku z tym, Sąd Najwyższy postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że wątpliwości co do obiektywności sędziów Sądu Rejonowego w S., wynikające z faktu podlegania pokrzywdzonego funkcjonariusza policji tej jednostce oraz powiązań sprawy z innymi postępowaniami, a także wyłączenia wszystkich sędziów wydziału karnego, uzasadniają przekazanie sprawy innemu sądowi dla dobra wymiaru sprawiedliwości i uniknięcia zarzutów o brak bezstronności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi

Strony

NazwaTypRola
J. C.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (3)

Główne

k.p.k. art. 37

Kodeks postępowania karnego

Przepis ten stanowi podstawę do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy dobro wymiaru sprawiedliwości tego wymaga, co może nastąpić wyjątkowo jako odstępstwo od zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy.

Pomocnicze

Konstytucja RP art. 45 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Przywołany jako konstytucyjna zasada rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, od której art. 37 k.p.k. stanowi wyjątek.

k.k. art. 234

Kodeks karny

Przepis określający czyn, za który oskarżony jest J. C. (składanie fałszywych zeznań).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wątpliwości co do obiektywności sędziów Sądu Rejonowego w S. z uwagi na powiązania pokrzywdzonego z jednostką podległą sądowi. Powiązania sprawy z innymi postępowaniami prowadzonymi przed Sądem Rejonowym w S., gdzie zapadły niekorzystne dla oskarżonego rozstrzygnięcia. Wyłączenie wszystkich sędziów Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w S. i pełnienie funkcji prezesa przez sędziego referenta. Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga rozpoznania sprawy przez inny sąd w celu uniknięcia zarzutów o brak obiektywizmu.

Godne uwagi sformułowania

dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnione wątpliwości co do obiektywności sędziów uniknięcia zarzutów, które mogłyby wskazywać na brak obiektywizmu i bezstronności

Skład orzekający

Jacek Błaszczyk

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy innemu sądowi ze względu na wątpliwości co do bezstronności, szczególnie w kontekście powiązań pokrzywdzonego z lokalnymi organami ścigania i wcześniejszych postępowań."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i nie stanowi ogólnej zasady interpretacji przepisów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sądy dbają o pozory bezstronności i obiektywizmu, nawet w rutynowych sprawach, co jest istotne dla zaufania do wymiaru sprawiedliwości.

Czy sędzia może być obiektywny, gdy pokrzywdzonym jest policjant z jego miasta?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt V KO 72/20
POSTANOWIENIE
Dnia 29 lipca 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Błaszczyk
po rozpoznaniu sprawy
J. C.
oskarżonego o czyn z art. 234 k.k.
w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 29 lipca 2020 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w S.
z dnia 30 czerwca 2020 r., sygn. akt II K (…)
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. .
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2020 r. Sąd Rejonowy w S., na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem przekazania sprawy J. C.  oskarżonego o czyn z art. 234 k.k
.
Wniosek Sądu został uzasadniony faktem, że w sprawie pokrzywdzonym jest funkcjonariusz Komendy Powiatowej Policji w K.  S. K. , „a jednostka ta jest podległa Sądowi Rejonowemu w S. , co może rodzić uzasadnione wątpliwości co do obiektywności sędziów tego sądu”. Wnioskujący Sąd podkreślił jednocześnie, że sprawa dotyczy składania fałszywych zeznań przez J. C.  przed Sądem Rejonowym w S.  podczas gdy zeznania te zostały ocenione już w innych postępowaniach prowadzonych przed tym Sądem. Sprawy te były ze sobą powiązane podmiotowo i przedmiotowo, a treść zapadłych rozstrzygnięć niekorzystnych dla J. C.  może w odczuciu społecznym wywołać wątpliwości, co do rzetelności postępowania, zwłaszcza, że w sprawie wyłączono wszystkich sędziów Wydziału Karnego tego sądu, a wyznaczony obecnie sędzia referent pełniąc jednocześnie funkcję prezesa jest przełożonym pozostałych, podległych mu sędziów tego sądu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek Sądu Rejonowego w S.  jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Korzystanie z właściwości z delegacji przewidzianej ustawowo w przepisie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) – i jedynie w sytuacji, gdy zostanie wykazane, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia.
W niniejszej sprawie, istotnie, mogą zaistnieć wątpliwości co do bezstronności sądu i rzetelności prowadzonego postępowania. Jak słusznie zaznaczono w uzasadnieniu postanowienia, postępowanie dowodowe w sprawie niniejszej będzie się wiązało z oceną wiarygodności zeznań dotąd już ocenionych przez najbliższych współpracowników sędziego referenta. Dla uniknięcia w takim wypadku zarzutów, które mogłyby wskazywać na brak obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu sprawy, celowe jest, by była ona rozpoznana przez inny Sąd Rejonowy. Stanowisko takie jest zgodne z dotychczasową praktyką Sądu Najwyższego (vide: m. in. postanowienie z dnia 7 czerwca 2018 r., V KO 41/18, LEX nr 2506137). Mając na względzie zrozumiałą i przekonującą argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wystąpienia sądu właściwego miejscowo i rzeczowo do rozpoznania sprawy, uznać należało, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem rozpoznania tej sprawy do innego sądu równorzędnego. Nic nie stoi obecnie na przeszkodzie, aby sądem tym był Sąd Rejonowy w K. .
Wskazany Sąd z delegacji ma siedzibę w stosunkowo bliskiej odległości od Sądu Rejonowego
w S.
, tym samym i względy ekonomiki przemawiają za wydaniem takiej właśnie decyzji procesowej.
Z tych też powodów orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI