V KO 64/26

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek skazanej M.B. o wznowienie postępowania karnego, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 15 marca 2023 r. (sygn. akt II AKa 357/22), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 28 lipca 2022 r. (sygn. akt XVIII K 197/20). Skazana wniosła o wznowienie, przedstawiając swoją subiektywną perspektywę odnośnie do realiów faktycznych i procesowych sprawy. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., postanowił odmówić przyjęcia wniosku z powodu jego oczywistej bezzasadności. Uzasadnienie opiera się na utrwalonym orzecznictwie, które wskazuje, że wniosek o wznowienie jest oczywiście bezzasadny, gdy nie spełnia wymogów formalnych lub merytorycznych określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego (art. 540, 540a, 540b k.p.k.). W szczególności, skazana nie przedstawiła żadnych nowych faktów lub dowodów, które zgodnie z art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. mogłyby wskazywać na to, że nie popełniła czynu, czyn nie stanowił przestępstwa lub nie podlegał karze. Sąd podkreślił, że nowe dowody muszą stwarzać wysokie prawdopodobieństwo błędu sądowego i nie mogą być jedynie wyrazem wątpliwości strony. Postępowanie wznowieniowe nie służy poszukiwaniu dowodów ani przeprowadzaniu postępowania dowodowego w celu uniewinnienia. Ciężar uprawdopodobnienia zasadności wniosku spoczywa na skazanym, który musi przedstawić tzw. dowód swobodny. Skazana nie sprostała temu wymogowi, prezentując jedynie subiektywne stanowisko. Dodatkowo, Sąd Najwyższy zauważył, że sprawa była już przedmiotem kontroli kasacyjnej, która zakończyła się oddaleniem kasacji obrońców.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający