V KO 58/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą zażalenia na odmowę wszczęcia dochodzenia innemu sądowi, gdy podejrzenie popełnienia przestępstwa dotyczyło sędziów sądu miejscowo właściwego.
Sąd Rejonowy w S. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy dotyczącej zażalenia na odmowę wszczęcia dochodzenia przez Prokuratora Rejonowego w S. do innego sądu, ponieważ podejrzenie popełnienia przestępstwa dotyczyło sędziów Sądu Rejonowego w S. Sąd Najwyższy uznał wniosek za zasadny, powołując się na potrzebę zapewnienia obiektywnego rozpoznania sprawy i dbałości o dobro wymiaru sprawiedliwości, zwłaszcza gdy podejrzanym jest sędzia.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w S. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Wniosek dotyczył sprawy zażalenia B. K. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w S. o odmowie wszczęcia dochodzenia. Powodem wniosku była okoliczność, że zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa dotyczyło sędziów Sądu Rejonowego w S. Sąd Najwyższy uznał wniosek za zasadny, podkreślając, że przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy jest uzasadnione, gdy istnieją realne okoliczności wskazujące na brak warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie. Sąd Najwyższy stwierdził, że wątpliwości co do prawidłowości procedowania przez sąd miejscowo właściwy mogą powstać, zwłaszcza w kontekście wspólnej służby sędziów. Przyjęto zasadę, że jeśli podejrzanym jest sędzia, sąd ten nie powinien orzekać w sprawie, co stanowi przejaw dbałości o dobro wymiaru sprawiedliwości, efektywność postępowania oraz wizerunek sądu jako organu niezależnego. W związku z tym Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G..
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sprawa powinna zostać przekazana do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.
Uzasadnienie
Przekazanie sprawy na podstawie art. 37 k.p.k. jest uzasadnione, gdy istnieją realne okoliczności mogące budzić wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie, a także w celu ochrony dobra wymiaru sprawiedliwości i wizerunku sądu jako organu niezależnego, zwłaszcza gdy podejrzanym jest sędzia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. K. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Prokurator Rejonowy w S. | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie |
| Sąd Rejonowy w S. | instytucja | wnioskodawca |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis ma charakter wyjątkowy i nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy następuje, gdy występują realne okoliczności mogące stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do trafnego rozstrzygnięcia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Podejrzenie popełnienia przestępstwa dotyczy sędziów Sądu Rejonowego w S., co może budzić wątpliwości co do obiektywizmu. Dbałość o dobro wymiaru sprawiedliwości i wizerunek sądu jako organu niezależnego. Wyjątkowy charakter art. 37 k.p.k. wymaga ostrożnego stosowania.
Godne uwagi sformułowania
Przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie. dobro wymiaru sprawiedliwości jeżeli osobą wskazaną jako podejrzana jest sędzia – ten sąd nie powinien orzekać w sprawie.
Skład orzekający
Włodzimierz Wróbel
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi, gdy podejrzanym jest sędzia sądu miejscowo właściwego, oraz interpretacja art. 37 k.p.k."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy podejrzenie popełnienia przestępstwa dotyczy sędziów sądu miejscowo właściwego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego związanego z obiektywizmem sądownictwa i potencjalnym konfliktem interesów, gdy sędziowie sami są przedmiotem postępowania.
“Sędziowie pod lupą: Kiedy sąd sam musi ustąpić miejsca?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt V KO 58/20 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 24 czerwca 2020 r. wniosku Sądu Rejonowego w S. z dnia 19 maja 2020 r. (sygn. akt V Kp (…)), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę zażalenia B. K. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w S. z dnia 16 września 2019 r. (PR Ds.(…)) odmowę wszczęcia dochodzenia przez do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. UZASADNIENIE Postanowieniem Sądu Rejonowego w S. z dnia 19 maja 2020 r. (sygn. akt V Kp (…)) zwrócono się w trybie art. 37 k.p.k. do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy z zażalenia B. K. na odmowę wszczęcia dochodzenia przez Prokuratora Rejonowego w S. do rozpoznania innemu sądowi równoległemu. Uzasadnieniem tego wniosku jest okoliczność, iż zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa dotyczy właśnie sędziów Sądu Rejonowego w S. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek okazał się zasadny. Przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do trafnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tego procesu. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego odstąpienie od rozpoznania sprawy w sądzie miejscowo właściwym ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości (tak m.in. w postanowieniu z dnia 4 lipca 2006 r. V KO 55/06, Biul.SN 2006/8/17). W niniejszej sprawie wniosek Sądu jest uzasadniony. Uznać należy, iż wnioskodawca wykazał, że możliwym do wyobrażenia jest powzięcie przez uczestników postępowania oraz innych obserwatorów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości wątpliwości, co do prawidłowości procedowania przez właściwy miejscowo sąd, mając na uwadze szczególny kontekst konkretnej sprawy. Zwłaszcza ogląd ten, choć oczywiście nie mający podstaw ani prawnych, ani faktycznych może zintensyfikować się z uwagi na okoliczność wspólnej służby sędziów w Sądzie Rejonowym. Wydaje się racjonalną zasadą przyjmowanie w orzecznictwie Sądu Najwyższego w sprawach rozpoznawanych w trybie art. 37 k.p.k., że jeżeli osobą wskazaną jako podejrzana jest sędzia – ten sąd nie powinien orzekać w sprawie. Stanowi to przejaw dbałości o owo dobro wymiaru sprawiedliwości, jakim jest z jednej strony efektywność postępowania (możliwe wyłączenia poszczególnych lub wszystkich sędziów od rozpoznania sprawy) oraz wizerunek sądu jako organu niezależnego, z którym orzekają niezawiśli sędziowie, co do których nie można czynić zarzutu, iż w swojej służbie kierują się pozamerytorycznymi kryteriami. Z tych względów uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, Sąd Najwyższy przekazał ją do Sądu Rejonowego w G..
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI