V KO 50/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę karną do rozpoznania innemu sądowi rejonowemu ze względu na stan zdrowia podejrzanego, który uniemożliwia mu podróżowanie.
Sąd Rejonowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy karnej do innego sądu rejonowego, argumentując to niezdolnością podejrzanego S.M. do samodzielnego odbywania podróży na rozprawę. Sąd Najwyższy, opierając się na opinii psychiatryczno-psychologicznej stwierdzającej chorobę psychiczną podejrzanego i jego niezdolność do podróży, uznał wniosek za zasadny. Przekazano sprawę do Sądu Rejonowego w L., uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga rozpoznania sprawy przez sąd bliżej miejsca zamieszkania podejrzanego, co umożliwi przeprowadzenie postępowania.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w K. o przekazanie sprawy karnej do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. Sąd Rejonowy uzasadnił swoją prośbę niezdolnością podejrzanego S. M. do samodzielnego odbywania podróży na rozprawę z L. do K., co potwierdziła opinia sądowa psychiatryczno-psychologiczna. Opinia wykazała, że podejrzany jest chory psychicznie (zaburzenia schizofreniczne), co w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów znosiło całkowicie jego zdolność do rozpoznania ich znaczenia i pokierowania postępowaniem. Obecnie, choć może uczestniczyć w postępowaniu z obrońcą, jest niezdolny do samodzielnych podróży. Sąd Najwyższy uznał wniosek za zasadny, stwierdzając, że dobro wymiaru sprawiedliwości, rozumiane jako potrzeba doprowadzenia do przeprowadzenia postępowania, wymaga przekazania sprawy. Ponieważ stan zdrowia podejrzanego uniemożliwia mu stawienie się w sądzie właściwym miejscowo, ale pozwala na stawienie się w sądzie właściwym dla jego miejsca zamieszkania, sprawę przekazano do Sądu Rejonowego w L. z siedzibą w Ś., co jest kluczowe dla możliwości jej rozpoznania, zwłaszcza biorąc pod uwagę dużą odległość (675 km) i wysokie prawdopodobieństwo popełnienia podobnego czynu ponownie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy.
Uzasadnienie
Stan zdrowia psychicznego podejrzanego, uniemożliwiający mu samodzielne podróżowanie na rozprawę do sądu właściwego miejscowo, ale pozwalający na stawienie się w sądzie bliżej miejsca zamieszkania, uzasadnia przekazanie sprawy w celu umożliwienia jej rozpoznania. Jest to zgodne z pojęciem dobra wymiaru sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. M. | osoba_fizyczna | podejrzany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten stanowi podstawę do przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.
Pomocnicze
k.k. art. 288 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 233 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezdolność podejrzanego do samodzielnego odbywania podróży na rozprawę z uwagi na stan zdrowia psychicznego. Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga umożliwienia przeprowadzenia postępowania. Przekazanie sprawy do sądu bliżej miejsca zamieszkania podejrzanego umożliwi jego udział w postępowaniu.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości niezdolny do samodzielnego odbywania podróży dobro wymiaru sprawiedliwości należy także rozumieć potrzebę doprowadzenia do przeprowadzenia postępowania w danej sprawie, w sytuacji w której jest to niemożliwe, bądź tylko mało realne, bez odstępstwa od reguł dotyczących właściwości miejscowej sądu.
Skład orzekający
Tomasz Grzegorczyk
przewodniczący
Józef Dołhy
członek
Małgorzata Gierszon
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy karnej do innego sądu ze względu na stan zdrowia podejrzanego i potrzebę zapewnienia jego udziału w postępowaniu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zdrowotnej i proceduralnej, ale stanowi przykład stosowania art. 37 k.p.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje, jak stan zdrowia strony może wpływać na przebieg postępowania karnego i właściwość sądu, co jest istotne z perspektywy praktycznej dla prawników.
“Stan zdrowia podejrzanego uniemożliwił mu podróż na rozprawę – Sąd Najwyższy podjął decyzję o przekazaniu sprawy.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KO 50/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący) SSN Józef Dołhy SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca) w sprawie S. M. podejrzanego o czyny z art. 288 § 1 k.k., art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 lipca 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego w K. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L. z siedzibą w Ś. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 maja 2013 r. Sąd Rejonowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie niniejszej sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L., w trybie art. 37 k.p.k. Sąd Rejonowy uzasadnił swoją inicjatywę tym, że podejrzany jest niezdolny do samodzielnego odbywania podróży na rozprawę z L. do K.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek jest zasadny. Z treści opinii sądowej psychiatryczno – psychologicznej, sporządzonej w dniu 6 maja 2013 r., wynika, że podejrzany S. M. jest osobą chorą psychicznie na zaburzenia schizofreniczne, w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów z powodu choroby psychicznej miał zniesioną całkowicie zdolność do rozpoznania ich znaczenia i do pokierowania swoim postępowaniem. W aktualnym stanie zdrowia może on uczestniczyć w postępowaniu sądowym przy zapewnieniu mu obrońcy, jednak jest niezdolny do samodzielnego odbywania podróży na rozprawę z L. do K. (k. 162). Stwierdzona sytuacja, wywołana stanem zdrowia podejrzanego, rzeczywiście sprawia, iż „dobro wymiaru sprawiedliwości”, będące jedyną przesłanką zastosowania przepisu art. 37 k.p.k., wymaga by sprawę S. M. rozpoznał Sąd Rejonowy w L.. Nie ulega wszak wątpliwości, że przez to „dobro wymiaru sprawiedliwości” należy także rozumieć potrzebę doprowadzenia do przeprowadzenia postępowania w danej sprawie, w sytuacji w której jest to niemożliwe, bądź tylko mało realne, bez odstępstwa od reguł dotyczących właściwości miejscowej sądu. Stąd też skoro, wykazany poprzez opinię biegłych, stan zdrowia podejrzanego jest taki, że wprost wyklucza jego stawienie się w sądzie miejscowo właściwym, ale równocześnie pozwala na stawienie się przez niego w sądzie właściwym dla jego miejsca zamieszkania, to w pełni zasadnym jest wniosek o tym że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania temu ostatniemu (z wymienionych) sądowi. Decyzja ta bowiem warunkuje w ogóle możliwość rozpoznania tej sprawy. Jest to tym bardziej oczywiste w sytuacji, w której miejsce zamieszkania podejrzanego jest oddalone od sądu miejscowo właściwego aż o 675 km, i istnieje nadal – jak oceniają biegli – „wysokie prawdopodobieństwo popełnienia (przez niego) takiego, jak zarzucany, czynu ponownie” (k. 163). Z tych wszystkich względów, postanowiono jak wyżej. aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI