V KO 46/14

Sygn. akt V KO 46/14
POSTANOWIENIE
Dnia 27 października 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący)
‎
SSN Przemysław Kalinowski (sprawozdawca)
‎
SSN Andrzej Ryński
w sprawie z zażalenia
H. K.
na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w P.  z dnia 23 czerwca 2014 r. o odmowie wszczęcia śledztwa
po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w P.
z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt III Kp (…),
w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania zażalenia innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 k.p.k.
postanowił
przekazać niniejszą sprawę Sądowi Rejonowemu w K.  w celu rozpoznania zażalenia H.K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w P.  z dnia 23 czerwca 2014 r. o odmowie wszczęcia śledztwa.
UZASADNIENIE
Prokurator Prokuratury Rejonowej w P. odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków przez prezesa Sądu Okręgowego w P.  w zakresie nadzoru nad postępowaniami toczącymi się w tym Sądzie oraz pomówienia H. K. o określone zachowanie. Postanowienie to zaskarżył H. K.. W toku postępowania odwoławczego Sąd Rejonowy w P.  wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie tej sprawy w celu rozpoznania zażalenia innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Autor zażalenia w tej sprawie dąży do wszczęcia postępowania karnego w związku z zawiadomieniem o przekroczeniu uprawnień i niedopełnieniu obowiązków przez prezesa Sądu Okręgowego w P.. Po odmowie wszczęcia postępowania karnego przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w P., przedmiotowa sprawa trafiła do Sądu Rejonowego w P. , który to sąd jest obecnie właściwy do rozpoznania   środka odwoławczego wniesionego przez H. K.. W tej sytuacji, jak wynika z treści nadesłanego wniosku, argumentem uzasadniającym postulowaną  zmianę właściwości miejscowej sądu jest fakt pełnienia funkcji prezesa Sądu Okręgowego w P.  przez sędziego, w stosunku do którego podnoszone są zarzuty będące przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Jest oczywiste, że z racji swoich obowiązków  służbowych osoba, której dotyczą procesowe działania skarżącego kontestującego postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa, pozostaje w relacjach służbowych i zawodowych z sędziami sądu właściwego do rozpoznania przedmiotowego zażalenia. Obiektywnie rzecz biorąc, sytuacja tego rodzaju wcale nie musi podważać przekonania o bezstronności sędziów Sądu Rejonowego w P.. Jednak w odbiorze zewnętrznym, rozpoznanie środka odwoławczego w tej sprawie w sądzie dotychczas właściwym,  mogłoby prowadzić do powstania błędnych i szkodliwych dla wymiaru sprawiedliwości wątpliwości na temat ewentualnego istnienia więzi i zależności służbowej między sędziami sądu właściwego, a osobą, której działań zawodowych przedmiotowe śledztwo miałoby dotyczyć. Dla uniknięcia takiego skojarzenia i kierując się  potrzebą kształtowania właściwego przekonania o bezstronności organów wymiaru sprawiedliwości uznano za uzasadnione skorzystanie z wyjątkowej instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k. Dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadniało przekazanie innemu sądowi równorzędnemu (znajdującemu się poza okręgiem Sądu Okręgowego w P.) w/w sprawy w celu rozpoznania wniesionego zażalenia.
Mając to na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.