V KO 49/21

Sąd Najwyższy2021-07-14
SNKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwościŚrednianajwyższy
przekazanie sprawysąd najwyższysąd rejonowyadwokatobiektywizmbezstronnośćdobro wymiaru sprawiedliwościart. 37 k.p.k.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę adwokata oskarżonego o niedopełnienie obowiązków służbowych do innego sądu rejonowego, aby zapewnić obiektywizm postępowania.

Sąd Rejonowy w G. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy dotyczącej adwokata J. S., oskarżonego z art. 231 § 1 k.k. Powodem była obawa o brak obiektywizmu ze względu na liczne relacje służbowe i prywatne oskarżonego z sędziami Sądu Rejonowego w G. Sąd Najwyższy uznał wniosek za zasadny, podkreślając wagę dobra wymiaru sprawiedliwości i konieczność uniknięcia zarzutów o stronniczość, przekazując sprawę do Sądu Rejonowego w M.

Sprawa dotyczyła wniosku Sądu Rejonowego w G. o przekazanie sprawy karnej przeciwko adwokatowi J. S., oskarżonemu o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. (niedopełnienie obowiązków służbowych), innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Rejonowy uzasadnił wniosek tym, że oskarżony adwokat od lat pracuje na obszarze właściwości tego sądu i utrzymuje relacje służbowe oraz prywatne z jego sędziami, co mogłoby budzić wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu w dniu 14 lipca 2021 r., uznał wniosek za zasadny. Podkreślono, że przekazanie sprawy na podstawie art. 37 k.p.k. jest środkiem wyjątkowym, stosowanym gdy wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. W tej konkretnej sytuacji, ze względu na relacje oskarżonego z sędziami Sądu Rejonowego w G., przekazanie sprawy do innego sądu było celowe dla uniknięcia zarzutów o brak obiektywizmu i bezstronności. Sąd Najwyższy powołał się na utrwaloną praktykę w tym zakresie i wskazał Sąd Rejonowy w M. jako właściwy do dalszego rozpoznania sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że relacje oskarżonego adwokata z sędziami Sądu Rejonowego w G. mogą stwarzać u postronnego obserwatora przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. W celu uniknięcia zarzutów o brak obiektywizmu i bezstronności, a tym samym ochrony dobra wymiaru sprawiedliwości, celowe jest rozpoznanie sprawy przez inny sąd.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy

Strony

NazwaTypRola
J. S.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (3)

Główne

k.p.k. art. 37

Kodeks postępowania karnego

Przepis ten stanowi podstawę do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.

Pomocnicze

Konstytucja RP art. 45 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Artykuł ten gwarantuje prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny i bezstronny sąd. Przekazanie sprawy jest odstępstwem od zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy.

k.k. art. 231 § § 1

Kodeks karny

Przepis określający przestępstwo niedopełnienia obowiązków służbowych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Relacje oskarżonego adwokata z sędziami Sądu Rejonowego w G. mogą stwarzać pozory braku obiektywizmu. Konieczność zapewnienia dobra wymiaru sprawiedliwości. Uniknięcie zarzutów o brak bezstronności.

Godne uwagi sformułowania

może stwarzać u postronnego obserwatora, przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w Sądzie Rejonowym w G. w sposób obiektywny dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia uniknięcia zarzutów, które mogłyby rzutować na brak obiektywizmu i bezstronności

Skład orzekający

Jacek Błaszczyk

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy do innego sądu ze względu na potencjalny brak obiektywizmu sędziów w relacjach z oskarżonym adwokatem."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy oskarżony jest aktywnie działającym adwokatem w okręgu sądu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje mechanizmy zapewniające bezstronność sądownictwa i pokazuje, jak nawet potencjalne pozory braku obiektywizmu mogą prowadzić do zmiany właściwości sądu.

Czy relacje z sędziami mogą wpłynąć na sprawiedliwy wyrok? Sąd Najwyższy reaguje.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt V KO 49/21
POSTANOWIENIE
Dnia 14 lipca 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Błaszczyk
po rozpoznaniu w sprawie
J. S.
oskarżonego z art. 231 § 1 k.k.
w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 14 lipca 2021 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w G.
zawartego w postanowieniu z dnia 2 czerwca 2021 r., sygn. akt II K (…)
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w
M..
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2021 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy
w G.
, na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem przekazania sprawy oskarżonego J. S.
innemu sądowi równorzędnemu. Wnioskujący Sąd wskazał, że oskarżonym w sprawie jest adwokat, który od wielu lat pracuje na obszarze właściwości Sądu Rejonowego w G. i pozostaje w relacjach zarówno służbowych, jak i prywatnych z sędziami, którzy orzekają w tym Sądzie.
W ocenie wnioskującego Sądu tego rodzaju sytuacja
może stwarzać u postronnego obserwatora, przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w Sądzie Rejonowym
w G.
w sposób obiektywny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego
w G.
jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Korzystanie z właściwości z delegacji przewidzianej ustawowo w przepisie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) – i jedynie w sytuacji, gdy zostanie wykazane, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia.
W niniejszej sprawie, istotnie, sprawa dotyczy adwokata, który występuje jako obrońca w sprawach prowadzonych przed Sądem Rejonowym w G.. Sędziowie tego Sądu pozostają z oskarżonym zarówno w relacjach czysto służbowych, jak i prywatnych.
Dla uniknięcia w takim wypadku zarzutów, które mogłyby rzutować na brak obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu sprawy, celowe jest, by była ona rozpoznana przez inny Sąd Rejonowy. Stanowisko takie jest zgodne z dotychczasową praktyką Sądu Najwyższego (vide: m. in. postanowienie z dnia 7 czerwca 2018 r., V KO 41/18, LEX nr 2506137). Mając na względzie zrozumiałą i przekonującą argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wystąpienia sądu właściwego miejscowo i rzeczowo do rozpoznania wniesionego środka odwoławczego, uznać należało, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem rozpoznania sprawy do innego sądu równorzędnego. Nic nie stoi obecnie na przeszkodzie, aby sądem tym był Sąd Rejonowy w M..
Z tych też powodów orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI