V KO 41/15

Sąd Najwyższy2015-08-18
SNKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwościŚrednianajwyższy
groźbawymiar sprawiedliwościsędziaprokuratorprzekazanie sprawySąd NajwyższyKodeks karny

Sąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą groźby popełnienia eksplozji w celu zmuszenia sędziego i prokuratora do odstąpienia od czynności służbowej do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Sąd Najwyższy rozpoznał wystąpienie Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w Poznaniu o przekazanie sprawy innej jednostce. Sprawa dotyczyła oskarżonych D. G. i E. F., którym zarzucono m.in. groźbę sprowadzenia eksplozji w celu zmuszenia sędziego i prokuratora do odstąpienia od czynności służbowej. Sąd Najwyższy uznał, że ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości i konieczność zapewnienia bezstronności oraz obiektywizmu, sprawa powinna być rozpoznana przez inny sąd.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 18 sierpnia 2015 r., rozpoznał wystąpienie Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w Poznaniu o przekazanie sprawy sygn. akt III K 423/15 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Sprawa dotyczyła oskarżonych D. G. (o przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. i art. 224 § 2 k.k.) oraz E. F. (o przestępstwo z art. 157 § 2 k.k.). Sąd Najwyższy uznał wystąpienie Sądu Rejonowego za uzasadnione. Analiza zarzutu postawionego D. G. w zakresie czynu z art. 224 § 2 k.k., polegającego na groźbie sprowadzenia eksplozji materiałów wybuchowych na terenie Sądu Rejonowego w celu zmuszenia sędziego tego sądu i prokuratora do odstąpienia od czynności służbowej, wskazała na konieczność przekazania sprawy. Sąd Najwyższy podkreślił, że dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., wymaga zapewnienia warunków do bezstronnego i obiektywnego rozpoznania sprawy. W sytuacji, gdy osoba pokrzywdzona przestępstwem jest sędzią sądu miejscowo właściwego, a czyn miał miejsce w budynku tego sądu, nie można przyjąć, że takie warunki istnieją. Wydźwięk tych okoliczności mógłby podważać zaufanie do obiektywizmu i bezstronności sądu oraz wpływać na swobodę orzekania. Ze względu na łączność podmiotowo-przedmiotową między przestępstwami zarzuconymi D. G. i E. F., Sąd Najwyższy zdecydował o przekazaniu całej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, korzystając z właściwości delegacyjnej na podstawie art. 37 k.p.k.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, w takiej sytuacji nie istnieją warunki do bezstronnego i obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy.

Uzasadnienie

Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga zapewnienia warunków do bezstronnego i obiektywnego rozpoznania sprawy. Gdy osoba pokrzywdzona jest sędzią sądu miejscowo właściwego, a czyn miał miejsce w budynku tego sądu, może to podważać zaufanie do obiektywizmu i bezstronności sądu oraz wpływać na swobodę orzekania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy

Strony

NazwaTypRola
D. G.osoba_fizycznaoskarżony
E. F.osoba_fizycznaoskarżona

Przepisy (4)

Główne

k.k. art. 224 § 2

Kodeks karny

k.p.k. art. 37

Kodeks postępowania karnego

Przepis ten stanowi podstawę do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu w celu ochrony dobra wymiaru sprawiedliwości.

Pomocnicze

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 157 § 2

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Uzasadnione wystąpienie Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Konieczność zapewnienia bezstronności i obiektywizmu w rozpoznaniu sprawy, gdy sędzia jest osobą pokrzywdzoną. Możliwość podważenia zaufania do sądu i wpływu na swobodę orzekania.

Godne uwagi sformułowania

dobro wymiaru sprawiedliwości nie sposób przyjąć, by takie właśnie warunki do rozpoznania sprawy istniały wydźwięk wspomnianych okoliczności z pewnością mógłby podważać zaufanie do obiektywizmu i bezstronności tego Sądu, a także wpływać na swobodę orzekania sędziów

Skład orzekający

Dorota Rysińska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy innemu sądowi w przypadku groźby wobec sędziego lub prokuratora w miejscu pracy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zagrożenia wymiaru sprawiedliwości w konkretnym sądzie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak poważnie sądy traktują zagrożenia dla sędziów i prokuratorów, co ma wpływ na funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości.

Groził eksplozją w sądzie, by zmusić sędziego do odstąpienia od czynności – sprawę przekazano innemu sądowi.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V KO 41/15
POSTANOWIENIE
Dnia 18 sierpnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dorota Rysińska
w sprawie
D. G.
oskarżonego o przestępstwa określone w art. 190 § 1 kk oraz w art. 224 § 2 kk,
i
E. F.
oskarżonej o przestepstwo z art. 157 § 2 kk
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎
w dniu 18 sierpnia 2015 r.,
wystąpienia Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w Poznaniu
o przekazanie sprawy sygn. akt III K 423/15, do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 kpk
p o s t a n o w i ł:
przekazać sprawę D. G. i E. F. do
rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S..
UZASADNIENIE
Opisana inicjatywa Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w Poznaniu okazała się uzasadniona. Ocenę słuszności wystąpienia dyktuje analiza treści zarzutu stawianego w akcie oskarżenia D. G. co do popełnienia czynu, zakwalifikowanego jako przestępstwo określone w art. 224 § 2 k.k., polegającego na grożeniu, na terenie wymienionego Sądu Rejonowego, sprowadzeniem eksplozji materiałów wybuchowych w celu zmuszenia sędziego tego Sądu oraz prokuratora miejscowej Prokuratury Rejonowej do odstąpienia od czynności służbowej.
Bez wątpienia dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., wiąże się w szczególności z niezbędnym zapewnieniem warunków do rozpoznania sprawy w sposób bezstronny i obiektywny. W sytuacji więc, gdy w roli osoby pokrzywdzonej opisanym przestępstwem występuje sędzia sądu miejscowo właściwego, a na dodatek czyn ten miał mieć miejsce w budynku tego sądu, to nie sposób przyjąć, by takie właśnie warunki do rozpoznania sprawy istniały w tymże Sądzie Rejonowym. Wydźwięk wspomnianych okoliczności z pewnością mógłby w odczuciu społecznym podważać zaufanie do obiektywizmu i bezstronności tego Sądu, a także wpływać na swobodę orzekania sędziów.
Skorzystanie z właściwości delegacyjnej co do osądu sprawy D. G. w zakresie wymienionego przestępstwa determinuje przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu co do pozostałych czynów zarzuconych temu oskarżonemu, a także przestępstwa zarzuconego E. F.. Sprawy o te przestępstwa charakteryzuje bowiem łączność podmiotowo-przedmiotowa, uzasadniająca łączne ich rozpoznanie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uznał za niezbędne skorzystanie z dyspozycji art. 37 k.p.k. i dlatego orzekł, jak na wstępie.
l.n

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI