V Ko 307/16

Sygn. akt V Ko 307/16 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Łodzi V Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący- S ędzia: SO Krystyna Pisarska Protokolant: sekr. sąd. Dorota Lerka bez udziału prokuratora Sławomira Szeleszczyka po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 kwietnia 2016 r. w sprawie skazanego K. L. wystąpienia Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 11 marca 2016 r. w przedmiocie sporu o właściwość na podstawie art. 38 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: uznać, iż sądem właściwym do wykonania wyroku z dnia 24 lutego 2015 r. w sprawie K. L. o sygn. akt IV K 80/15, jest Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi, IV Wydział Karny Sekcja Wykonywania Orzeczeń i temu Sądowi przekazać do wykonania sprawę skazanego K. L. . UZASADNIENIE Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi postanowieniem z dnia 11 marca 2016 r. zwrócił się do Sądu Okręgowego w Łodzi o rozstrzygnięcie sporu o właściwość w sprawie wykonania wyroku dotyczącego K. L. . Przedmiotowy spór rozpoczął się wraz ze złożeniem przez kuratora zawodowego wniosku o zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności wymierzonej skazanemu. Powyższy wniosek, z dnia 11 grudnia 2015 r. skierowany został do Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi, który wykonywał wyrok w sprawie IV K 80/15 wydany przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi postanowieniem z dnia 2 marca 2016 r. uznał się niewłaściwym w niniejszej sprawie i przekazał wyrok do dalszego wykonania Sądowi Rejonowemu dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi. Według stanowiska Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi zgodnie z obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r. brzmieniem przepisów art. 3 § 1 k.k.w. oraz art. 178 § 1 k.k.w. właściwym do wykonania orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary oraz w sprawie zarządzenia wykonania zawieszonej kary właściwy jest sąd, który w danej sprawie orzekał w pierwszej instancji. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi nie zgodził się z powyższym stanowiskiem, podnosząc w uzasadnieniu postanowienia z dnia 11 marca 2016 r., iż wskazane powyżej przepisy nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż wyrok przeciwko K. L. został przekazany do wykonania przed dniem 1 lipca 2015 r., a tym samym przed wejściem w życie powyższych przepisów. Na uzasadnienie swojej opinii przywołał on argumentację Sądu Apelacyjnego w Łodzi zawartą w postanowieniu z dnia 29 lipca 2015 r. sygn. akt II Ako 177/15. Zgodnie z przedstawionym tam poglądem wyroki wprowadzone do wykonania przed dniem 1 lipca 2015 r. utrwalają właściwość według przepisów obowiązujących przed nowelizacją z dnia 1 lipca 2015 r. Wobec braku przepisów intertemporalnych w powyższej kwestii należy zatem przyjąć stosowanie przepisów w dotychczasowym brzmieniu. Odmienna wykładnia uznana została przez Sąd Apelacyjny za afunkcjonalną i prowadzącą do destabilizacji postępowań wykonawczych prowadzonych na podstawie dotychczasowych przepisów. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Argumentacja zaprezentowana w postanowieniu Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 11 marca 2016 r. jest całkowicie zasadna. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi w wydanym postanowieniu z dnia 2 marca 2016 r. nie podał żadnych przekonujących argumentów, które mogłyby wskazywać, że jego tok rozumowania jest poprawny i zgodny z przepisami prawa procesowego. Słusznie zatem na wadliwość tego stanowiska zwrócił uwagę Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, wskazując, że przyjęcie takiej wykładni spornych przepisów prowadziłoby do afunkcjonalności i destabilizacji postępowań. Pogląd przedstawiony przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi jest także zgodny z powszechnie przyjmowaną we współczesnych procedurach zasadą perpetuatio fori , według której sąd właściwy według chwili wszczęcia postępowania pozostaje właściwy aż do ukończenia rozpoznawania danej sprawy, niezależnie od zmian podstaw określających tę właściwość, które zaszły w jego toku. Nadto dodać należy, że zgodnie z art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne. Wyrok w niniejszej sprawie uprawomocnił się zaś dnia 24 lutego 2015 r. W związku z powyższym uznać należy, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie art. 3 § 1 k.k.w. w brzmieniu sprzed 1 lipca 2015 r., gdyż wyrok w niniejszej sprawie wprowadzony został do wykonania przed nowelizacją z dnia 1 lipca 2015 r. Zgodnie z powołanym przepisem w stosunku do skazanego przebywającego w okręgu innego sądu niż sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, właściwy w postępowaniu dotyczącym wykonania orzeczenia jest sąd równorzędny, w którego okręgu skazany ma miejsce stałego pobytu, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponieważ zaś w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, iż skazany zamieszkuje w okręgu należącym do właściwości Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi, za właściwy do wykonania orzeczenia uznać należy ten właśnie Sąd. Z powyższych względów Sąd Okręgowy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.