V KO 29/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy innemu sądowi, uznając inicjatywę Sądu Rejonowego za przedwczesną z powodu braku zezwolenia na ściganie sędziów objętych immunitetem.
Sąd Rejonowy w G. zainicjował przekazanie sprawy karnej innemu sądowi, obawiając się o bezstronność orzekania. Sprawa dotyczyła prywatnego aktu oskarżenia przeciwko sędziom i asesorom. Sąd Najwyższy odmówił przekazania, wskazując, że inicjatywa była przedwczesna, ponieważ nie uzyskano wymaganego zezwolenia na ściganie osób chronionych immunitetem, co stanowi negatywną przesłankę procesową.
Sąd Najwyższy rozpoznał inicjatywę przekazania sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu, zainicjowaną przez Sąd Rejonowy w G. Sąd Rejonowy wyraził obawę, że rozstrzygnięcie sprawy przez sąd właściwy miejscowo może nie gwarantować bezstronnego orzekania, w związku z czym wnioskował o przekazanie sprawy na podstawie art. 37 k.p.k. Sprawa dotyczyła prywatnego aktu oskarżenia, w którym zarzucono sędziom i asesorom Sądu Rejonowego w G. popełnienie przestępstw z art. 212 k.k. Sąd Najwyższy uznał inicjatywę za przedwczesną. Wskazał, że prywatnoskargowy akt oskarżenia dotyczy osób chronionych immunitetem, a warunkiem dopuszczalności procesu jest uprzednie uzyskanie zezwolenia na ściganie. Ponieważ warunek ten nie został spełniony, w sprawie zachodzi negatywna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., obligująca do odmowy wszczęcia lub umorzenia postępowania. W związku z tym Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, inicjatywa przekazania sprawy jest przedwczesna, jeśli nie spełniono warunku uzyskania zezwolenia na ściganie osób chronionych immunitetem.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że brak wymaganego zezwolenia na ściganie osób objętych immunitetem stanowi negatywną przesłankę procesową (art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.), co uniemożliwia wszczęcie lub obliguje do umorzenia postępowania. W takiej sytuacji brak jest podstaw do zastosowania art. 37 k.p.k. dotyczącego przekazania sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmówić przekazania sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.K. | osoba_fizyczna | oskarżyciel |
| C. K. | osoba_fizyczna | oskarżyciel |
| E. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| sędziowie oraz asesorzy orzekający w Sądzie Rejonowym w G. | inne | oskarżony |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
Negatywna przesłanka procesowa obligująca do odmowy wszczęcia lub umorzenia postępowania, w tym brak zezwolenia na ściganie osoby chronionej immunitetem.
Pomocnicze
k.k. art. 212
Kodeks karny
Przepis dotyczący zniesławienia, będący podstawą prywatnego aktu oskarżenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wymaganego zezwolenia na ściganie osób chronionych immunitetem stanowi negatywną przesłankę procesową. Inicjatywa przekazania sprawy jest przedwczesna, gdy nie spełniono warunków procesowych do wszczęcia postępowania.
Godne uwagi sformułowania
Inicjatywa Sądu Rejonowego w G. okazała się przedwczesna. Prywatnoskargowy akt oskarżenia dotyczy osób chronionych immunitetem, zatem warunkiem dopuszczalności procesu jest uprzednie uzyskanie wymaganego zezwolenia na ściganie. W sytuacji, gdy ten warunek w sprawie nie został dotychczas spełniony w grę wchodzi negatywna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. obligująca do odmowy wszczęcia postępowania, a w razie jego wszczęcia do umorzenia postępowania.
Skład orzekający
Rafał Malarski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 37 k.p.k. w kontekście immunitetu sędziowskiego i konieczności uzyskania zezwolenia na ściganie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku zezwolenia na ściganie sędziów w ramach prywatnego aktu oskarżenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy immunitetu sędziowskiego i potencjalnych konfliktów interesów, co jest interesujące dla prawników zajmujących się prawem karnym i ustrojowym.
“Sąd Najwyższy o immunitetach: czy można oskarżyć sędziego bez zezwolenia?”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN Sygn. akt V KO 29/21 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 19 maja 2021 r., inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w G. z dnia 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przekazania sprawy. UZASADNIENIE Do Sądu Rejonowego w G. wpłynął prywatny akt oskarżenia, ,,w którym oskarżyciele M.K. oraz C. K. zarzucili m.in. E. P. i innym sędziom oraz asesorom orzekającym w Sądzie Rejonowym w G. popełnienie przestępstw z art. 212 k.k.”. W uzasadnieniu wystąpienia o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. Sąd Rejonowy wyraził obawę, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy przez sąd właściwy miejscowo może być postrzegane jako okoliczność nie gwarantująca bezstronnego orzekania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Inicjatywa Sądu Rejonowego w G. okazała się przedwczesna. Prywatnoskargowy akt oskarżenia dotyczy osób chronionych immunitetem, zatem warunkiem dopuszczalności procesu jest uprzednie uzyskanie wymaganego zezwolenia na ściganie. W sytuacji, gdy ten warunek w sprawie nie został dotychczas spełniony w grę wchodzi negatywna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. obligująca do odmowy wszczęcia postępowania, a w razie jego wszczęcia do umorzenia postępowania. W świetle tych uwarunkowań procesowych brak w chwili obecnej podstaw do zastosowania art. 37 k.p.k.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę