V KO 28/26

Sąd Najwyższy2026-04-02
SNKarnepostępowanie wykonawczeWysokanajwyższy
wznowienie postępowaniaSąd NajwyższyKrajowa Rada SądownictwaTKkontrola instancyjnapostępowanie karneskazany

Podsumowanie

Sąd Najwyższy stwierdził niedopuszczalność wznowienia z urzędu postępowania o wznowienie, które zostało już prawomocnie zakończone.

Skazany Z.B. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie postępowania, argumentując, że w poprzednich postępowaniach o wznowienie orzekali sędziowie powołani na podstawie ustawy z 2017 r. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 542 § 3 k.p.k., stwierdził niedopuszczalność wznowienia z urzędu postępowania, które zostało już prawomocnie zakończone.

Skazany Z.B. wystąpił do Sądu Najwyższego z pismem sygnalizującym potrzebę wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2022 r., sygn. akt V KZ 45/22, które utrzymało w mocy postanowienie z dnia 12 lipca 2022 r., sygn. akt V KO 14/22. Jako podstawę wskazał, że w poprzednich postępowaniach o wznowienie orzekali sędziowie powołani na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa. Sąd Najwyższy, powołując się na utrwalone orzecznictwo, stwierdził niedopuszczalność wznowienia z urzędu postępowania o wznowienie, które zostało już prawomocnie zakończone. Podkreślono, że nie jest możliwe wznowienie samego postępowania o wznowienie, niezależnie od tego, czy zostało ono zakończone wnioskiem strony, czy z urzędu. W związku z tym, wniosek skazanego o wyznaczenie obrońcy z urzędu był bezprzedmiotowy.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, niedopuszczalne jest wznowienie z urzędu postępowania o wznowienie, które zostało już prawomocnie zakończone.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołuje się na utrwaloną linię orzeczniczą, zgodnie z którą nie można wznowić postępowania o wznowienie. Dotyczy to zarówno wniosku strony, jak i inicjatywy sądu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzenie niedopuszczalności wznowienia z urzędu

Strony

NazwaTypRola
Z.B.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (2)

Główne

k.p.k. art. 542 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do zarządzenia stwierdzającego niedopuszczalność wznowienia z urzędu.

Pomocnicze

Dz. U. z 2018 r., poz. 3

Ustawa o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw

Wskazana przez skazanego jako podstawa jego argumentacji dotyczącej składu sądu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niedopuszczalność wznowienia postępowania o wznowienie, które zostało już prawomocnie zakończone.

Odrzucone argumenty

Argumentacja skazanego dotycząca składu sądu w poprzednich postępowaniach o wznowienie.

Godne uwagi sformułowania

nie jest możliwe wznowienie, zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu, samego postępowania o wznowienie, zakończonego uprzednio prawomocnym orzeczeniem sądu rozpoznanie wniosku skazanego o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu, było bezprzedmiotowe

Skład orzekający

Dariusz Kala

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej niedopuszczalności wznowienia postępowania o wznowienie."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy postępowanie o wznowienie zostało już prawomocnie zakończone. Może być mniej istotne w kontekście nowej linii orzeczniczej, o której wspomina sąd.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z prawem do sądu i niezależnością wymiaru sprawiedliwości, co jest tematem budzącym zainteresowanie w środowisku prawniczym.

Czy można wznowić postępowanie o wznowienie? Sąd Najwyższy odpowiada.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
V KO 28/26
ZARZĄDZENIE
Dnia 2 kwietnia 2026 r.
SSN Dariusz Kala
w związku z pismem skazanego Z.B. z dnia 20 stycznia 2026 r., sygnalizującym potrzebę wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2022 r., sygn. akt V KZ 45 /22, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2022 r., sygn. akt V KO 14/22
na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
zarządza:
stwierdzić niedopuszczalność wznowienia z urzędu wyżej opisanego postępowania.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 20 stycznia 2026 r., uzupełnionym pismem z dnia 2 marca 2026 r., skazany zwrócił się o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania. Jako podstawę wystąpienia z ww. wnioskiem skazany wskazał okoliczność, że w przedmiocie jego poprzednio złożonego wniosku o wznowienie postępowania, zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 11 czerwca 1997 r., sygn. akt II AKa 116/97, w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, toczącym się pod sygnaturą V KO 14/22 i V KZ 45/22, orzekali sędziowie powołani na swój urząd na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3). Wniosek ten został potraktowany jako pismo sygnalizujące potrzebę wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2022 r., sygn. akt V KZ 45/22, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2022 r., sygn. akt V KO 14/22.
Powyższa inicjatywa skazanego nie mogła przynieść oczekiwanego przez niego rezultatu. Należy bowiem podzielić trafny pogląd, który od lat prezentowany jest w orzecznictwie, że nie jest możliwe wznowienie, zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu, samego postępowania o wznowienie, zakończonego uprzednio prawomocnym orzeczeniem sądu o oddaleniu wniosku strony lub orzeczeniem o braku podstaw do wznowienia
ex officio (
zob. szerzej postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. V KO 47/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. III KO 99/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. II KO 17/13; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn. I KO 10/21; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2023 r., sygn. I KZP 17/22 i argumentację przywołaną w tych judykatach).
To samo dotyczy postępowań zakończonych utrzymaniem w mocy postanowienia o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postepowania wobec jego oczywistej bezzasadności (art. 545 § 3 k.p.k.) – zob.  zarządzenie sędziego Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2019 r., II KO 86/19, zarządzenie sędziego Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2022 r., III KO 80/22.
Mając powyższe na uwadze - mimo świadomości, że w ostatnich latach w orzecznictwie Sądu Najwyższego prezentowany jest również pogląd stanowiący odejście od wskazanej wyżej, utrwalonej linii orzeczniczej - zarządzono jak wyżej.
Z opisanych wyżej względów, rozpoznanie wniosku skazanego o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu, było bezprzedmiotowe.
Dariusz Kala
[WB]
[a.ł]
‎

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę