V KO 25/22

SN
Sygn. akt V KO 25/22
POSTANOWIENIE
Dnia 21 kwietnia 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 21 kwietnia 2022 r.,
inicjatywy przekazania sprawy o przesłuchanie pokrzywdzonej o czyn z art. 197 § 1 k.k. innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w G.  z dnia 21 marca 2022 r., sygn. akt II Kp (…),
p o s t a n o w i ł:
na podstawie art. 37 k.p.k. przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.  jako upoważnionemu do dokonywania czynności w postępowaniu przygotowawczym.
UZASADNIENIE
Prokurator Prokuratury Rejonowej w T.  wystąpił do Sądu Rejonowego w T. o przesłuchanie, w trybie przewidzianym w art. 185c § 2 k.p.k., pokrzywdzonej w sprawie o czyn z art. 197 § 1 k.k. w charakterze świadka w obecności biegłego psychologa. Wskazany Sąd stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w G.  jako właściwemu, który – powołując się na dobro sprawiedliwości – zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyznaczenie innego Sądu równorzędnego do rozpoznania prokuratorskiego wniosku, ponieważ pokrzywdzona zajmuje stanowisko
sędziego Sądu Rejonowego w G., a osoba pomawiana przez nią o dokonanie przestępstwa jest jej mężem i
adwokatem mającym siedzibę kancelarii w G.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Inicjatywa Sądu terytorialnie właściwego okazała się zasadna w stopniu oczywistym.
Użyty w art. 37 k.p.k. zwrot ,,rozpoznanie sprawy” ma szeroki zakres i obejmuje w istocie każdą sprawę, którą w danym stadium procesu sąd zobowiązany jest rozpoznać. Chodzi więc tu o wszelkie czynności sądu w postępowaniu przygotowawczym, w tym i czynności o charakterze dowodowym, do których zalicza się niewątpliwie przesłuchanie osoby pokrzywdzonej przestępstwami określonymi w art. 197 – 199 k.k. w roli świadka (art. 185c k.p.k.). Trzeba silnie podkreślić, że w odniesieniu do czynności sądowych w postępowaniu przygotowawczym (Rozdział 38 k.p.k.) przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości obejmuje swym zakresem całość rozstrzygnięć sądowych podejmowanych w tym postępowaniu, gdyż aktualizacja nakazu rozpoznania sprawy dotyczy kwestii dokonywania przez sąd wszystkich czynności postępowania przygotowawczego, to jest decyzyjnych, kontrolnych i dowodowych, a nie tylko jednostkowej czynności (zob. postanow. SN z 16 marca 2000 r., IV KO 11/00).
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, warto zauważyć, że w judykaturze od bardzo dawna utrwalona jest linia orzecznicza, iż występowanie sędziego sądu właściwego w roli pokrzywdzonego stwarzać może w odbiorze społecznym obawy rozpoznania sprawy w sposób nieobiektywny. Takim sytuacjom należy zdecydowanie zapobiegać poprzez sięganie po rozwiązanie przewidziane w art. 37 k.p.k. i przenoszenie takich spraw do innych równorzędnych sądów.
Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia, przekazując sprawę poza obszar właściwości Sądu Okręgowego w T., to jest do Sądu Rejonowego w K., który położony jest w pobliżu G., ale już na terenie właściwości Sądu Okręgowego w G.