III KO 4/22

Sąd Najwyższy2022-03-01
SNKarnepostępowanie karneWysokanajwyższy
wznowienie postępowaniaSąd Najwyższypostępowanie karneskład sąduprawomocnośćart. 439 k.p.k.

Sąd Najwyższy stwierdził niedopuszczalność wznowienia z urzędu postępowania o wznowienie, zakończonego prawomocnym postanowieniem.

Skazany R. S. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie z urzędu postępowania, które zostało zakończone postanowieniem o braku podstaw do wznowienia. Jako podstawę wskazał wadliwy skład Sądu Najwyższego przy wydawaniu poprzedniego postanowienia. Sąd Najwyższy, powołując się na utrwalone orzecznictwo, stwierdził niedopuszczalność wznowienia samego postępowania o wznowienie.

Skazany R. S. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o wznowienie z urzędu postępowania, które zostało zakończone postanowieniem z dnia 16 grudnia 2021 r. (sygn. akt IV KO 109/21). Wskazał, że podstawą do wznowienia powinno być wystąpienie uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., polegającego na tym, że w składzie Sądu Najwyższego orzekającym w poprzedniej sprawie zasiadały wyłącznie osoby powołane na urząd sędziego SN na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przez ustawę z dnia 8 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy, odwołując się do utrwalonego orzecznictwa, stwierdził, że nie jest możliwe wznowienie postępowania o wznowienie, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem sądu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, niedopuszczalne jest wznowienie postępowania o wznowienie, zakończonego uprzednio prawomocnym orzeczeniem sądu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym postępowanie o wznowienie, raz zakończone prawomocnym orzeczeniem, nie podlega dalszemu wznowieniu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono niedopuszczalność wznowienia z urzędu

Strony

NazwaTypRola
R. S.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (2)

Główne

k.p.k. art. 542 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do wydania zarządzenia o stwierdzeniu niedopuszczalności wznowienia postępowania.

Pomocnicze

k.p.k. art. 439 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Wskazana przez stronę jako podstawa do wznowienia postępowania, jednakże niebadana w kontekście niedopuszczalności wznowienia postępowania o wznowienie.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niedopuszczalność wznowienia postępowania o wznowienie, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

Odrzucone argumenty

Argumentacja skazanego dotycząca wadliwego składu sądu w poprzednim postępowaniu o wznowienie.

Godne uwagi sformułowania

nie jest możliwe wznowienie, zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu, samego postępowania o wznowienie, zakończonego uprzednio prawomocnym orzeczeniem sądu

Skład orzekający

Dariusz Kala

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej niedopuszczalności wznowienia postępowania o wznowienie."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy przedmiotem wznowienia jest samo postępowanie o wznowienie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej niedopuszczalności wznowienia postępowania o wznowienie.

Czy można wznowić postępowanie o wznowienie? Sąd Najwyższy odpowiada.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt III KO 4/22
ZARZĄDZENIE
Dnia 1 marca 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Kala
W związku z pismem skazanego R. S.  z dnia 7 stycznia 2022 r. sygnalizującym potrzebę wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2021 r., sygn. akt IV KO 109/21
na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
zarządza:
stwierdzić niedopuszczalność wznowienia z urzędu wyżej opisanego postępowania.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 7 stycznia 2022 r. skazany R. S. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego   postanowieniem Sadu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2021 r., sygn. akt IV KO 109/21, na mocy którego:
1.
stwierdzono, że brak jest podstaw do wznowienia z urzędu postępowania karnego prawomocnie zakończonego wobec R. S.  wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 marca 2021 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 stycznia 2020 r., sygn. akt III K (…) i wydatkami postępowania wznowieniowego w tej części obciążono Skarb Państwa;
2.
oddalono wniosek obrońcy R. S.  o wznowienie postępowania zakończonego wobec skazanego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 marca 2021 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w K.  z dni 30 stycznia 2020 r., sygn. akt III K (…), a kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego w tej części obciążono R. S..
Jako podstawę wznowienia postępowania, wskazano w piśmie skazanego z dnia 7 stycznia 2022 r., wystąpienie w tym postępowaniu uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. polegającego na tym, że w składzie Sądu Najwyższego, który wydał wskazane wyżej postanowienie, zasiadały wyłącznie osoby powołane na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przez ustawę z dnia 8 grudnia 2017 r.
Powyższa inicjatywa skazanego nie mogła przynieść oczekiwanego przez niego rezultatu. Należy podzielić jako trafny pogląd, który od lat prezentowany jest w orzecznictwie, że nie jest możliwe wznowienie, zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu, samego postępowania o wznowienie, zakończonego uprzednio prawomocnym orzeczeniem sądu o oddaleniu wniosku strony lub orzeczeniem o braku podstaw do wznowienia
ex officio
(zob. szerzej postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja   2010 r., sygn. V KO 47/10;  postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. III KO 99/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. II KO 17/13; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn. I KO 10/21 i przywołana w tych judykatach argumentacja).
Mając powyższe na uwadze, zarządzono jak wyżej.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI