V KO 14/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę G. K. oskarżonej o przestępstwa z art. 284 § 1 k.k. i art. 294 § 1 k.k. do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie ze względu na wykonywany przez oskarżoną zawód radcy prawnego i przeszłe funkcje asesora sądowego.
Sąd Okręgowy w L. wystąpił z wnioskiem o przekazanie sprawy przeciwko G. K., oskarżonej o przestępstwa, do innego sądu równorzędnego. Uzasadnieniem był fakt, że oskarżona jest radcą prawnym i pełniła funkcje asesora sądowego, co mogło budzić wątpliwości co do bezstronności. Sąd Najwyższy uznał wniosek za zasadny, podkreślając, że w interesie wymiaru sprawiedliwości leży rozpoznanie sprawy przez inny sąd, aby uniknąć subiektywnych odczuć braku bezstronności, zwłaszcza w sprawach dotyczących osób wykonujących zawody prawnicze.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Okręgowego w L. o przekazanie sprawy karnej przeciwko G. K. do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi na podstawie art. 37 k.p.k. Sąd Okręgowy uzasadnił wniosek tym, że oskarżona G. K. wykonuje zawód radcy prawnego w L., a w przeszłości pełniła funkcje asesora sądowego w Sądach Rejonowych w L. i Z. Okoliczności te, zdaniem Sądu Okręgowego, mogły tworzyć subiektywne odczucie braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku, wskazując, że przekazanie sprawy jest możliwe w wyjątkowych przypadkach, gdy przemawiają za tym silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości. W ocenie Sądu Najwyższego, rozpoznanie sprawy przez Sąd Okręgowy w L. mogłoby budzić wątpliwości co do bezstronności, a sprawy o przestępstwa popełnione przez osoby wykonujące zawody prawnicze budzą szczególne zainteresowanie społeczne. Dlatego też, w interesie wymiaru sprawiedliwości, sprawa została przekazana do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, okoliczności te uzasadniają przekazanie sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że wykonywanie przez oskarżoną zawodu radcy prawnego oraz pełnienie funkcji asesora sądowego w przeszłości może tworzyć subiektywne przekonanie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy, co przemawia za przekazaniem sprawy w interesie wymiaru sprawiedliwości, zwłaszcza w sprawach budzących szczególne zainteresowanie społeczne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. K. | osoba_fizyczna | oskarżona |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu jest możliwe tylko w wyjątkowych przypadkach, gdy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za tym przemawiają.
Pomocnicze
k.k. art. 284 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 294 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oskarżona wykonuje zawód radcy prawnego. Oskarżona pełniła funkcje asesora sądowego. Okoliczności te mogą tworzyć subiektywne odczucie braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy. Sprawy o przestępstwa popełnione przez osoby wykonujące zawody prawnicze budzą szczególne zainteresowanie społeczne. W interesie wymiaru sprawiedliwości leży rozpoznanie sprawy przez inny sąd.
Godne uwagi sformułowania
może tworzyć w subiektywnym odczuciu wątpliwość co do warunków bezstronnego rozpoznania przedmiotowej sprawy jako odstępstwo od fundamentalnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają w interesie wymiaru sprawiedliwości leży rozpoznanie przedmiotowej sprawy przez sąd inny niż właściwy
Skład orzekający
Michał Laskowski
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi ze względu na potencjalne wątpliwości co do bezstronności, wynikające z wykonywanego zawodu lub przeszłych funkcji w wymiarze sprawiedliwości."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy sąd sam inicjuje wniosek o przekazanie sprawy, a nie strony postępowania. Interpretacja art. 37 k.p.k. w kontekście zawodów prawniczych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest postrzeganie bezstronności sądu, nawet jeśli obiektywnie jej nie brakuje. Dotyczy relacji między prawnikami a wymiarem sprawiedliwości.
“Czy radca prawny może być sądzony przez sąd w swoim mieście? Sąd Najwyższy odpowiada.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KO 14/16 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie G. K., oskarżonej o czyn z art. 284 § 1 k.k. i art. 294 § 1 k.k. i inne, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 marca 2016 r. wniosku Sądu Okręgowego w L. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wniosek uwzględnić i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w L. wystąpił z urzędu o przekazanie do rozpoznania w trybie art. 37 k.p.k. innemu równorzędnemu sądowi sprawy toczącej się przed tym Sądem przeciwko G. K., oskarżonej o czyn m.in. z art. 284 § 1 i art. 294 § 1 k.k. We wniosku wskazano, że oskarżyciel posiłkowy subsydiarny wniósł do Sądu Okręgowego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, uzasadniając to faktem, że oskarżona G. K. wykonuje zawód radcy prawnego w L., a nadto pełniła funkcję asesora sądowego w Sądzie Rejonowym w L. Sąd Okręgowy ustaliwszy, że w istocie oskarżona wykonuje zawód radcy prawnego w L., w przeszłości aplikowała do zawodu sędziego w Sądzie Okręgowym w L., a później pełniła funkcje asesora sądowego w Sądzie Rejonowym w L. oraz Sądzie Rejonowym w Z. Okoliczności te, w ocenie wnioskującego Sądu, mogą tworzyć w subiektywnym odczuciu wątpliwość co do warunków bezstronnego rozpoznania przedmiotowej sprawy, co uzasadnia wniosek o zastosowanie art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Inicjatywa Sądu Okręgowego w L. jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Niejednokrotnie podnoszono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., jako odstępstwo od fundamentalnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają. Tak właśnie jest w niniejszej sprawie. Sąd Okręgowy w L. stanął przed koniecznością rozpoznania sprawy przeciwko G. K., wykonującej zawód radcy prawnego, a w przeszłości aplikantki Sądu Okręgowego w L. i asesora Sądów Rejonowych w L. i Z. W ocenie Sądu Najwyższego rozpoznanie niniejszej sprawy w Sądzie Okręgowym w L. mogłoby tworzyć subiektywne przekonanie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 października 2008 r., IV KO 116/08, OSNwSK 2008, poz. 2077). Nie bez znaczenia jest przy tym to, że sprawy o przestępstwa popełnione przez osoby wykonujące zawody prawnicze w związku z wykonywaniem przez nich zawodu budzą szczególne zainteresowanie społeczne. Okoliczności powyższe, nawet gdyby nie kwestionować tego, że brak jest obiektywnych powodów do powątpiewania w bezstronność sędziów Sądu Okręgowego w L., prowadzą do uznania, że w interesie wymiaru sprawiedliwości leży rozpoznanie przedmiotowej sprawy przez sąd inny niż właściwy, tj. Sąd Okręgowy w W. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. l.n
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI