V KO 116/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWniosek o wznowienie postępowania karnego został złożony przez obrońcę skazanego, który powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 czerwca 2019 r. (sygn. akt P 20/17), uznający art. 87 § 1 k.k. za niezgodny z Konstytucją RP. Podstawą wniosku było przekonanie, że skazany chce odbyć karę ograniczenia wolności, która została zamieniona na karę pozbawienia wolności w ramach wyroku łącznego. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek, uznał go za niezasadny. Sąd podkreślił, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie oznacza automatycznego wznowienia postępowania we wszystkich sprawach, w których stosowano sporny przepis. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że w niniejszej sprawie kara ograniczenia wolności została już wykonana w całości w formie zastępczej kary pozbawienia wolności, zanim zapadł wyrok łączny. W związku z tym, wznowienie postępowania nie otworzyłoby drogi do odrębnego wykonania kary ograniczenia wolności, a zaliczenie jej na poczet kary łącznej pozbawienia wolności nie powodowało dla skazanego dolegliwości przekraczających już poniesione.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja zastosowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawach o wznowienie postępowania, gdy kara została już wykonana w formie zastępczej.
Dotyczy specyficznej sytuacji wykonania kary ograniczenia wolności w formie zastępczej przed wydaniem wyroku łącznego.
Zagadnienia prawne (1)
Czy wyrok Trybunału Konstytucyjnego stwierdzający niezgodność art. 87 § 1 k.k. z Konstytucją RP stanowi podstawę do wznowienia postępowania w sprawie, w której kara ograniczenia wolności została już wykonana w formie zastępczej kary pozbawienia wolności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania w sytuacji, gdy kara ograniczenia wolności została już wykonana w całości w formie zastępczej kary pozbawienia wolności przed wydaniem wyroku łącznego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że wyrok TK dotyczący art. 87 § 1 k.k. nie nakazuje automatycznego wznowienia postępowania. Kluczowe jest, czy w danej sprawie doszło do wyłączenia możliwości skutecznego wykonania kary ograniczenia wolności. W przypadku, gdy kara ta została już wykonana (nawet w formie zastępczej kary pozbawienia wolności), wznowienie postępowania nie otwiera drogi do jej odrębnego wykonania, a zaliczenie na poczet kary łącznej nie powoduje nadmiernej dolegliwości.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. B. (obecnie W.) | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 540 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego orzekające o niezgodności z Konstytucją przepisu prawnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, może stanowić przesłankę wznowienia postępowania na korzyść strony.
k.k. art. 87
Kodeks karny
Przepis uznany za niezgodny z Konstytucją w zakresie, w jakim nakłada na sąd obowiązek połączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności oraz wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności po dokonaniu zamiany kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności.
Pomocnicze
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
k.k.w. art. 65 § § 1
Kodeks karny wykonawczy
Przepis pierwotnie umożliwiający zamianę niewykonanej kary ograniczenia wolności na karę zastępczą grzywny.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara ograniczenia wolności została już wykonana w całości w formie zastępczej kary pozbawienia wolności przed wydaniem wyroku łącznego. • Wznowienie postępowania nie otworzyłoby drogi do odrębnego wykonania kary ograniczenia wolności. • Zaliczenie odbytej kary ograniczenia wolności na poczet kary łącznej pozbawienia wolności nie powoduje dla skazanego dolegliwości przekraczających te wynikające z wcześniejszego wykonania kary.
Odrzucone argumenty
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego (P 20/17) dotyczący art. 87 § 1 k.k. stanowi podstawę do wznowienia postępowania w celu umożliwienia odbycia kary ograniczenia wolności.
Godne uwagi sformułowania
„art. 87 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (...) w zakresie, w jakim nakłada na sąd obowiązek połączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności oraz wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności po dokonaniu zamiany kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 175 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej” • „w konstytucyjnym standardzie wymiaru sprawiedliwości przez sądy nie mieści się sytuacja, w której ustawodawca wyłącza możliwość skutecznego wykonywania kary ograniczenia wolności (...) i nakazuje sądowi (...) obligatoryjnie zamienić tę karę na karę pozbawienia wolności” • „nie oznacza konieczności automatycznego wznowienia postępowania we wszystkich sprawach, w których był on podstawą połączenia węzłem kary łącznej kary ograniczenia wolności z karą pozbawienia wolności”
Skład orzekający
Eugeniusz Wildowicz
przewodniczący
Barbara Skoczkowska
członek
Piotr Mirek
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zastosowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawach o wznowienie postępowania, gdy kara została już wykonana w formie zastępczej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wykonania kary ograniczenia wolności w formie zastępczej przed wydaniem wyroku łącznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego i jego wpływem na prawomocne orzeczenia karne. Pokazuje, jak sądy interpretują takie wyroki w praktyce.
“Wyrok TK nie zawsze oznacza wznowienie sprawy – Sąd Najwyższy wyjaśnia granice stosowania.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.