IV KO 38/22
Podsumowanie
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o przekazanie sprawy innemu sądowi, uznając go za próbę obejścia wcześniejszego orzeczenia.
Sąd Okręgowy w K. złożył wniosek o przekazanie sprawy karnej innemu równorzędnemu sądowi na podstawie art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy nie uwzględnił tego wniosku, wskazując, że nie zaistniały nowe okoliczności od czasu poprzedniego orzeczenia o przekazaniu sprawy (przez Sąd Apelacyjny) i że przepis art. 37 k.p.k. nie może służyć do ponownej weryfikacji lub obejścia wcześniejszych rozstrzygnięć.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Okręgowego w K. o przekazanie sprawy karnej innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy nie uwzględnił tego wniosku. Uzasadnienie opiera się na fakcie, że wniosek został złożony zaledwie dwa tygodnie po tym, jak Sąd Apelacyjny, uwzględniając wniosek innego sądu, przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K. na podstawie art. 36 k.p.k. Sąd Najwyższy podkreślił, że od czasu poprzedniego orzeczenia nie zaszły żadne nowe okoliczności faktyczne ani procesowe, które uzasadniałyby ponowne rozpatrywanie kwestii właściwości sądu. Sąd Najwyższy zinterpretował przepis art. 37 k.p.k. jako regulację o charakterze wyjątkowym, która nie może być wykorzystywana do obejścia wcześniejszych orzeczeń ani innych przepisów proceduralnych, powołując się na własne wcześniejsze orzecznictwo w podobnych sprawach.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przepis art. 37 k.p.k. nie może być wykorzystywany do ponownej weryfikacji zapadłego orzeczenia wydanego w trybie art. 36 k.p.k., gdyż stanowiłoby to obejście przepisów.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i musi być wykładany restrykcyjnie. Nie można go stosować do ponownej kontroli orzeczenia o przekazaniu sprawy, które zostało już wydane na podstawie art. 36 k.p.k., zwłaszcza gdy nie pojawiły się nowe okoliczności. Wykorzystanie art. 37 k.p.k. w takiej sytuacji byłoby obejściem przepisów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis o charakterze wyjątkowym, który nie może być wykorzystywany do ponownej weryfikacji zapadłego orzeczenia lub obejścia innych przepisów.
Pomocnicze
k.p.k. art. 286 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 294 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 271 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 36
Kodeks postępowania karnego
Przepis regulujący przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na fakt, że większość osób do wezwania zamieszkuje blisko tego sądu, a z dala od sądu właściwego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i musi być wykładany restrykcyjnie. Nie można wykorzystywać art. 37 k.p.k. do ponownej weryfikacji orzeczenia wydanego na podstawie art. 36 k.p.k. Złożenie wniosku o przekazanie sprawy na podstawie art. 37 k.p.k. w krótkim czasie po wydaniu orzeczenia na podstawie art. 36 k.p.k., bez nowych okoliczności, stanowi obejście przepisów.
Godne uwagi sformułowania
Przepis art. 37 k.p.k. jest regulacją o charakterze wyjątkowym i z tej racji musi być wykładany restrykcyjnie nie można go wykorzystywać jako służącego do „obejścia” innych regulacji stanowiło obejście zarówno dyspozycji tego przepisu, jak i art. 37 k.p.k.
Skład orzekający
Małgorzata Gierszon
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja i restrykcyjne stosowanie przepisów o przekazaniu sprawy innemu sądowi (art. 36 i 37 k.p.k.), zakaz obejścia prawa procesowego."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw karnych i specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wnioskiem o przekazanie sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące właściwości sądu w sprawach karnych i zapobiega nadużywaniu środków procesowych.
“Sąd Najwyższy: Jak nie próbować obejść prawa procesowego w sprawach karnych.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN Sygn. akt IV KO 38/22 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 maja 2022 r. w sprawie S. G. , oskarżonego o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.i art. 271 § 1 k.k. i in., wniosku Sądu Okręgowego w K. zawartego w postanowieniu z dnia 4 kwietnia 2022 r., sygn. akt V K […] , o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Wniosek Sądu Okręgowego w K. nie zasługuje na uwzględnienie. Przywołane powyżej postanowienie Sądu Okręgowego zawierające ten wniosek zostało wydane w zaledwie 2 tygodnie po tym, gdy Sąd Apelacyjny wydał w dniu 21 marca 2022 r. postanowienie w sprawie II AKo […] , którym uwzględnił wniosek Sądu Okręgowego w P. o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K. w trybie art. 36 k.p.k. Pomiędzy dniem wydania tego postanowienia przez Sąd Apelacyjny w […] , a dniem wydania przez Sąd Okręgowy w K. postanowienia zawierającego wniosek, który jest przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu, nie zaistniały żadne zdarzenia (procesowe, czy faktyczne) mogące mieć znaczenie dla jego rozstrzygnięcia. Tymczasem przepis art. 37 k.p.k. nie może być wykorzystywany do ponownej weryfikacji zapadłego w tej sprawie orzeczenia wydanego w trybie art. 36 k.p.k., bowiem byłoby to równoznaczne z przeprowadzeniem nieprzewidzianej przez ustawę kontroli orzeczenia wydanego na podstawie art. 36 k.p.k. i stanowiło obejście zarówno dyspozycji tego przepisu, jak i art. 37 k.p.k. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2014 r., II KO 86/13, LEX nr 1427399, a także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 2013 r., III KO 554/13, LEX nr 1350314, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2020 r., IV KO 110/20, LEX nr 3153414). Zasadnie też Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2018 r., IV KO 103/18 (LEX nr 2626876) zauważył, że: „Przepis art. 37 k.p.k. jest regulacją o charakterze wyjątkowym i z tej racji musi być wykładany restryktywnie, a już z pewnością nie można go wykorzystywać jako służącego do „obejścia” innych regulacji. W tym kontekście zauważyć wypada, że kwestię związaną z przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na fakt, że większość osób, które należy wezwać na rozprawę, zamieszkuje blisko tego sądu, a z dala od sądu właściwego reguluje przepis art. 36 k.p.k., który – podobnie jak art. 37 k.p.k. – jako stanowiący odstępstwo od konstytucyjnej gwarancji rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, nie może podlegać wykładni rozszerzającej”. Brak jest jakichkolwiek podstaw normatywnych do podważenia zasadności tych przytoczonych orzeczeń Sądu Najwyższego. Sam wnioskujący Sąd również ich nie przedstawia. Stąd też – w pełni je podzielając - należało postanowić jak wyżej. a.s.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę