V KO 10/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę przeciwko byłemu Komornikowi Sądowemu do rozpoznania innemu sądowi rejonowemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Rejonowy w B. wniósł do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy przeciwko byłemu Komornikowi Sądowemu A.P., oskarżonemu o przekroczenie uprawnień, do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Rejonowy uzasadnił wniosek dobrem wymiaru sprawiedliwości, wskazując, że zawiadomienie o przestępstwie złożyła Prezes Sądu, która wystąpiła również o postępowanie dyscyplinarne, co mogło budzić wątpliwości co do obiektywizmu. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku, uznając, że przekazanie sprawy jest konieczne dla zapewnienia bezstronności i utrzymania zaufania do wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w B. o przekazanie sprawy przeciwko A. P., byłemu Komornikowi Sądowemu, oskarżonemu o czyn z art. 231 § 2 k.k. (przekroczenie uprawnień), do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Rejonowy uzasadnił swój wniosek dobrem wymiaru sprawiedliwości, wskazując na potencjalne wątpliwości co do obiektywizmu. Okoliczności sprawy obejmowały złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez Prezesa Sądu, który jednocześnie wystąpił o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko oskarżonemu. Sąd Rejonowy uznał, że takie powiązania mogą stwarzać u stron oraz w odbiorze społecznym wrażenie braku obiektywnych warunków do rozpoznania sprawy, co mogłoby negatywnie wpłynąć na wizerunek sądów i zaufanie do ich niezawisłości. Sąd Najwyższy, powołując się na konstytucyjną zasadę rozpoznania sprawy przez właściwy sąd oraz potrzebę kształtowania przekonania o obiektywizmie i bezstronności sądów, przychylił się do wniosku. Podkreślono, że instytucja delegacji procesowej (art. 37 k.p.k.) jest środkiem wyjątkowym, stosowanym w sytuacjach, gdy dobro wymiaru sprawiedliwości tego wymaga. W ocenie Sądu Najwyższego, zaistniałe okoliczności faktyczne uzasadniały przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w O., aby zapewnić prawidłowość orzekania i wykluczyć wszelkie wątpliwości co do bezstronności postępowania.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że okoliczności takie jak złożenie zawiadomienia o przestępstwie przez Prezesa Sądu, który jednocześnie zainicjował postępowanie dyscyplinarne, mogą budzić wątpliwości co do obiektywizmu i bezstronności sądu miejscowo właściwego, co negatywnie wpływa na dobro wymiaru sprawiedliwości i zaufanie do instytucji sądowych. W takich wyjątkowych sytuacjach stosuje się instytucję delegacji procesowej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Instytucja właściwości delegacyjnej może być stosowana wyjątkowo, jako odstępstwo od zasady rozpoznania sprawy przez właściwy sąd, gdy dobro wymiaru sprawiedliwości tego wymaga, w tym potrzeba kształtowania przekonania o obiektywizmie i bezstronności sądów.
Pomocnicze
Konstytucja RP art. 45 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucyjna zasada rozpoznania sprawy przez właściwy sąd.
k.k. art. 231 § 2
Kodeks karny
Przepis dotyczący przestępstwa przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza publicznego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Potrzeba zapewnienia obiektywizmu i bezstronności sądu. Uniknięcie wrażenia wpływu pozamerytorycznych okoliczności na rozstrzygnięcie. Utrzymanie zaufania społecznego do wymiaru sprawiedliwości. Wyjątkowa sytuacja faktyczna uzasadniająca zastosowanie art. 37 k.p.k.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości kształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywizmie sądów i bezstronności wykluczeniu potencjalnych spekulacji, że to pozamerytoryczne okoliczności mogłyby wywrzeć wpływ na treść rozstrzygnięcia braku wymaganych warunków do rozpoznania przedmiotowej sprawy w tym Sądzie w sposób obiektywny uderzałoby w dobro wymiaru sprawiedliwości
Skład orzekający
Andrzej Stępka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania art. 37 k.p.k. w sytuacjach budzących wątpliwości co do bezstronności sądu, zwłaszcza gdy w sprawę zaangażowane są osoby pełniące wysokie funkcje w sądownictwie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności, w których dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga delegacji procesowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest postrzeganie bezstronności sądów i jak nawet potencjalne wątpliwości mogą prowadzić do zmian właściwości sądu, co jest istotne dla zaufania publicznego do wymiaru sprawiedliwości.
“Czy Prezes Sądu może wpłynąć na sprawę Komornika? Sąd Najwyższy reaguje.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN Sygn. akt V KO 10/21 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka w sprawie A. P. oskarżonego o czyn z art. 231 § 2 k.k., po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 26 lutego 2021 r. wniosku Sądu Rejonowego w B. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. (sygn. akt II K (…)), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O. UZASADNIENIE Aktem oskarżenia z dnia 22 grudnia 2020 r. Prokuratura Okręgowa w O. oskarżyła A. P. – byłego Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w B. - o popełnienie przestępstwa z art. 231 § 2 k.k. Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przez A.P. przestępstwa złożyła Prezes tego Sądu, wystąpiła też o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko niemu. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2021 r. Sąd Rejonowy w B. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie niniejszej sprawy w trybie art. 37 k.p.k. do rozpoznania przez inny sąd równorzędny. W ocenie Sądu, rozpoznanie sprawy przez Sąd właściwy miejscowo nie jest możliwe ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w B. zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że korzystanie z właściwości delegacyjnej w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez właściwy sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) w sytuacji, gdy zostanie wykazane przez sąd inicjujący to postępowanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia W kategoriach dobra wymiaru sprawiedliwości w tym rozumieniu mieści się również potrzeba kształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywizmie sądów i bezstronności w rozpoznaniu każdej sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., III KO 102/12, LEX nr 1231575). Sąd Rejonowy w B. przedstawił uzasadniony powód, który przemawia za słusznością wniosku o przekazanie sprawy. W realiach niniejszej sprawy niewątpliwie występują podstawy do zastosowania powyższej regulacji tak dla zapewnienia optymalnych warunków orzekania, jak i dla wykluczenia potencjalnych spekulacji, że to pozamerytoryczne okoliczności mogłyby wywrzeć wpływ na treść rozstrzygnięcia o zasadności bądź niezasadności aktu oskarżenia. Sytuacja , gdy z awiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez Komornika Sądowego złożyła Prezes Sądu, a nadto Prezes wystąpiła o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko niemu, może stwarzać przekonanie (nawet mylne), tak u samych bezpośrednio zainteresowanych sprawą, jak i w odbiorze społecznym, o braku wymaganych warunków do rozpoznania przedmiotowej sprawy w tym Sądzie w sposób obiektywny, to jest, dający gwarancję absolutnej bezstronności. Słusznie więc uznał wnioskujący Sąd, że rozpoznanie niniejszej sprawy przez ten Sąd doprowadziłoby do powstania przeświadczenia (chociażby mylnego), że sprawa została rozpoznana nie na skutek obiektywnego osądu, lecz w wyniku wywarcia wpływu przez Prezesa tego Sądu. Takie mylne przekonanie wpływałoby bardzo szkodliwie na wizerunek Sądów, na zaufanie obywateli do bezstronności i niezawisłości instytucji sądowych, co uderzałoby w dobro wymiaru sprawiedliwości. Zaistniała więc sytuacja obliguje do sięgnięcia po wyjątkową instytucję, o jakiej mowa w art. 37 k.p.k., skoro postępowanie powinno toczyć się w warunkach, w których prawidłowość orzekania nie będzie wzbudzała jakichkolwiek wątpliwości i zastrzeżeń, co do bezstronności procedowania i rozstrzygania w danej sprawie. Stanowi to przejaw dbałości o dobro wymiaru sprawiedliwości jakim jest także efektywność postępowania oraz wizerunek sądu jako organu niezależnego, w którym orzekają niezawiśli sędziowie, co do których nie można czynić zarzutu, iż w swojej służbie kierują się pozamerytorycznymi kryteriami (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 kwietnia 2010 r., IV KO 36/10, OSNwSK 2010, Nr 1, poz. 715; z dnia 7 października 2004 r., V KO 58/04, LEX nr 186473). Wskazane powyżej okoliczności faktyczne uzasadniały zastosowanie instytucji właściwości delegacyjnej określonej w art. 37 k.p.k. i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w O.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę