V KK 97/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego P.B. od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący oskarżonego za uporczywe nękanie (art. 190a § 1 k.k.) oraz rozpowszechnienie jego nagiego wizerunku bez zgody (art. 191a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.). Obrońca zarzucił rażące naruszenie przepisów postępowania (m.in. art. 5 § 2, 7, 366 § 1, 410 k.p.k.) oraz prawa materialnego (art. 190a § 1 i 191a § 1 k.k.), twierdząc, że zachowanie skazanego nie wypełniało znamion „uporczywości” i „rozpowszechniania”, a sądy niższych instancji dokonały błędnych ustaleń faktycznych i wadliwej oceny dowodów. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że postępowanie kasacyjne nie jest instancją do ponownego badania ustaleń faktycznych, a zarzuty obrońcy stanowiły próbę podważenia tych ustaleń, zamiast kontroli prawnej. Sąd Najwyższy wskazał również na nieprawidłowe sformułowanie zarzutów, które w dużej mierze powielały argumentację z apelacji i były adresowane do orzeczenia sądu pierwszej instancji, a nie sądu odwoławczego. Oddalono również zarzut naruszenia art. 366 § 1 k.p.k. jako niedopuszczalny na etapie kasacji. Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd odwoławczy prawidłowo skontrolował postępowanie pierwszoinstancyjne. Na koniec, Sąd Najwyższy oddalił kasację, zwolnił skazanego od kosztów postępowania kasacyjnego i zasądził koszty obrony z urzędu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaProceduralne aspekty postępowania kasacyjnego, dopuszczalność zarzutów kasacyjnych, rozróżnienie między kontrolą prawną a faktyczną.
Dotyczy specyfiki kontroli kasacyjnej w sprawach karnych; nie stanowi przełomowej wykładni prawa materialnego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zarzuty kasacyjne dotyczące naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego, które w istocie kwestionują ustalenia faktyczne są dopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, postępowanie kasacyjne nie służy weryfikacji ustaleń faktycznych dokonanych w sądach niższej instancji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że kasacja ma charakter kontroli prawnej, a nie ponownego rozpoznania sprawy. Zarzuty obrońcy, które skupiały się na błędach w ustaleniach faktycznych i ocenie dowodów, były skierowane przeciwko orzeczeniu sądu pierwszej instancji i nie mieściły się w ustawowych podstawach kasacji.
Czy zarzuty naruszenia art. 5 § 2 k.p.k. i art. 7 k.p.k. mogą być jednocześnie podstawą kasacji, gdy sąd odwoławczy jedynie kontrolował ustalenia sądu pierwszej instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 k.p.k.) jest możliwe tylko wtedy, gdy sąd prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe i ocenił dowody, a mimo to pozostały nieusuwalne wątpliwości. Kwestionowanie oceny dowodów nie jest naruszeniem art. 5 § 2 k.p.k. Ponadto, sąd odwoławczy nie dokonując własnych ustaleń faktycznych, nie mógł naruszyć art. 5 § 2 k.p.k. w sposób uzasadniający kasację.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zasada in dubio pro reo ma zastosowanie w specyficznych okolicznościach, a zarzuty dotyczące oceny dowodów nie są tożsame z naruszeniem tej zasady. W przypadku sądu odwoławczego, który nie przeprowadza własnego postępowania dowodowego, zarzuty te są niezasadne.
Czy zarzut naruszenia art. 366 § 1 k.p.k. może być podstawą kasacji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, art. 366 § 1 k.p.k. określa sposób procedowania przewodniczącego sądu pierwszej instancji, a jego naruszenie nie jest podstawą do wniesienia kasacji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że kasacja nie jest miejscem do podnoszenia zarzutów dotyczących naruszenia przepisów proceduralnych właściwych dla sądu pierwszej instancji.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. B. | osoba_fizyczna | skazany |
| J. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| adw. K.K. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 190a § 1
Kodeks karny
Zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona uporczywego nękania i naruszenia prywatności.
k.k. art. 191a § 1
Kodeks karny
Zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona rozpowszechnienia wizerunku bez zgody.
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do oddalenia kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
Pomocnicze
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Zastosowano przepis o zbiegu przepisów.
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
Zastosowano przepis o karze za zbieg przepisów.
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Zarzut naruszenia zasady in dubio pro reo.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zarzut dowolnej oceny materiału dowodowego.
k.p.k. art. 366 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zarzut niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Zarzut nieuwzględnienia całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy.
k.p.k. art. 519
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do wniesienia kasacji.
k.p.k. art. 523 § 1
Kodeks postępowania karnego
Ustawowe podstawy kasacji.
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa orzekania o kosztach postępowania kasacyjnego.
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
Podstawa orzekania o kosztach postępowania kasacyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest oczywiście bezzasadna, ponieważ próbuje podważyć ustalenia faktyczne, co nie jest dopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. • Zarzuty obrońcy są nieprawidłowo sformułowane i adresowane do sądu pierwszej instancji, a nie sądu odwoławczego. • Zarzuty naruszenia art. 5 § 2 k.p.k. i art. 7 k.p.k. są niezasadne w kontekście kontroli sądu odwoławczego. • Zarzut naruszenia art. 366 § 1 k.p.k. jest niedopuszczalny na etapie kasacji.
Odrzucone argumenty
Obraza prawa procesowego skutkująca błędem w ustaleniach faktycznych (art. 5 § 2, 7, 366 § 1, 410 k.p.k.). • Obraza prawa materialnego przez wadliwe przyjęcie znamion czynów (art. 190a § 1, 191a § 1 k.k.).
Godne uwagi sformułowania
postępowanie kasacyjne w sprawach karnych nie służy weryfikowaniu ustaleń faktycznych dokonanych w sądach niższej instancji • podjęła próbę skłonienia Sądu Najwyższego do dokonania kontroli, która zamiast kasacyjnej miałaby charakter swego rodzaju trzecioinstancjnego rozpoznania sprawy • zarzuty kasacji, wbrew dyspozycji art. 519 k.p.k., adresowane są wprost do orzeczenia Sądu pierwszej instancji • nie można łącznie postawić orzeczeniu zarzutu naruszenia art. 5 § 2 k.p.k. i art. 7 k.p.k.
Skład orzekający
Tomasz Artymiuk
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty postępowania kasacyjnego, dopuszczalność zarzutów kasacyjnych, rozróżnienie między kontrolą prawną a faktyczną."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki kontroli kasacyjnej w sprawach karnych; nie stanowi przełomowej wykładni prawa materialnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczowe zasady postępowania kasacyjnego w sprawach karnych, pokazując, dlaczego próby podważenia ustaleń faktycznych są skazane na niepowodzenie.
“Kasacja oddalona: Sąd Najwyższy przypomina – nie tędy droga do podważenia wyroku!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.