V KK 96/25

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego M. K. od wyroku łącznego Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 9 lipca 2024 r. Sąd Rejonowy, wydając wyrok łączny VI K 519/24, połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności i ograniczenia wolności z kilku prawomocnych wyroków, orzekając karę łączną 5 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności. Kasacja zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 366 § 1 k.p.k.) i materialnego (art. 85 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 23 czerwca 2020 r.), polegające na objęciu wyrokiem łącznym kary 4 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 1 czerwca 2015 r. (VI K 335/15). Prokurator Generalny wskazał, że wykonanie tej kary nie zostało zarządzone, a postanowienie o jej zarządzeniu zostało uchylone, a nadto upłynął termin pozwalający na jej zarządzenie. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną. Potwierdził, że Sąd Rejonowy naruszył art. 366 § 1 k.p.k. i art. 85 § 2 k.k., błędnie przyjmując, że kara z wyroku VI K 335/15 podlega wykonaniu i łączeniu. Sąd Najwyższy podkreślił, że kara ta nie była karą podlegającą wykonaniu, co potwierdzały dokumenty z zakładu karnego oraz późniejsze postanowienia sądu wykonawczego uchylające zarządzenie wykonania kary. Dodatkowo, wskazano na upływ terminu do zarządzenia wykonania tej kary zgodnie z art. 75 § 4 k.k. W rezultacie, kara ta nie mogła być objęta wyrokiem łącznym. Sąd Najwyższy stwierdził, że uchybienie to miało istotny wpływ na treść wyroku, prowadząc do orzeczenia kary łącznej w zawyżonym wymiarze. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok łączny i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, z zaleceniem dokładnego ustalenia sytuacji prawnej skazanego i rozstrzygnięcia zgodnie z przepisami prawa materialnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający