V KK 86/24
Podsumowanie
Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego, który ukarał obwinionego za trzy wykroczenia, mimo że wniosek o ukaranie dotyczył tylko jednego z nich.
Prokurator Generalny wniósł kasację od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego, który ukarał J. Ł. za trzy wykroczenia drogowe. Sąd Najwyższy uwzględnił kasację, stwierdzając rażące naruszenie prawa procesowego. Sąd Rejonowy przypisał obwinionemu wykroczenia, które nie były objęte wnioskiem o ukaranie, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, który ukarał J. Ł. za wykroczenie z art. 97 Kodeksu wykroczeń w związku z art. 49 ust. 2 pkt 4 Prawa o ruchu drogowym. Wyrok nakazowy obejmował trzy wykroczenia, mimo że wniosek o ukaranie dotyczył tylko jednego z nich, popełnionego 4 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając, że Sąd Rejonowy wydał wyrok z rażącym naruszeniem prawa procesowego, przypisując obwinionemu wykroczenia, co do których nie dysponował stosownymi wnioskami o ukaranie. Naruszenie to stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia zgodnie z art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. w zw. z art. 5 § 1 pkt 9 k.p.w. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok nakazowy i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, ukaranie za czyny nieobjęte wnioskiem o ukaranie stanowi rażące naruszenie prawa procesowego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Rejonowy przypisał obwinionemu wykroczenia, które nie były zawarte we wniosku o ukaranie, co jest bezwzględną przyczyną uchylenia orzeczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
J. Ł.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. Ł. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | skarżący |
Przepisy (6)
Główne
k.w. art. 97
Kodeks wykroczeń
Prd art. 49 § ust. 2 pkt 4
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
k.p.w. art. 5 § § 1 pkt 9
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenie
k.p.w. art. 104 § § 1 pkt 7
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenie
Pomocnicze
k.p.w. art. 59 § § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenie
k.w. art. 9 § § 2
Kodeks wykroczeń
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Rejonowy rozpoznał sprawę w zakresie czynów, które nie były objęte wnioskiem o ukaranie. Brak wniosku o ukaranie dla niektórych czynów stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia.
Godne uwagi sformułowania
rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego rozstrzygnął pomimo braku w niniejszej sprawie skargi uprawnionego oskarżyciela co do tych czynów bezsprzecznie zatem zaskarżony wyrok w części rozstrzygającej odnośnie czynów opisanych w punktach II i III jego części wstępnej jest dotknięty bezwzględną przyczyną odwoławczą
Skład orzekający
Piotr Mirek
przewodniczący
Małgorzata Gierszon
sprawozdawca
Włodzimierz Wróbel
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Naruszenie prawa procesowego przez sąd, który wykracza poza zakres wniosku o ukaranie w sprawach o wykroczenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w sprawach o wykroczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne zasady proceduralne dotyczące zakresu postępowania sądowego w sprawach o wykroczenia, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Sąd Najwyższy: Sąd nie może karać za czyny, których nie ma we wniosku!”
Sektor
transport
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN V KK 86/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 czerwca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek (przewodniczący) SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca) SSN Włodzimierz Wróbel Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie J. Ł. ukaranego za wykroczenie z art. 97 k.w. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 27 czerwca 2024 r. kasacji Prokuratora Generalnego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 1 grudnia 2023 r., IV W 1084/23, uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi do ponownego rozpoznania. Małgorzata Gierszon Piotr Mirek Włodzimierz Wróbel [PGW] UZASADNIENIE Zastępca Naczelnika Wydziału Prewencji […] Komisariatu Policji KMP w Ł. wni ó sł o ukaranie J. Ł. za to, że w dniu 4 sierpnia 2023 r. o godz. 09:50 w miejscowoś ci Ł. przy ul. […] kierując pojazdem […] o wyróżniku […] naruszył zakaz postoju w strefie zamieszkania, w miejscu innym niż do tego wyznaczone, tj. za wykroczenie z art. 97 k.w. w zw. z art. 49 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym (nr RSoW-946/23). Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt IV W 1084/23 i zarządzeniem Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śr ó dmieścia w Łodzi, stosownie do treści art. 59 § 2 k.p.w., przeciwko J. Ł. zostało wszczęte postępowanie o przedmiotowe wykroczenie. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śr ó dmieścia w Łodzi w dniu 1 grudnia 2023 r. wydał wyrok nakazowy, sygn. akt IV W 1084/23, w komparycji kt ó rego wskazał, że J. Ł. został obwiniony o to, że: 1. w dniu 4 sierpnia 2023 r. o godz. 09:50 w miejscowoś ci Ł. przy ul. […], kierując pojazdem […] o wyróż niku [...] , naruszył zakaz postoju w strefie zamieszkania, w miejscu innym niż do tego wyznaczone, tj. o wykroczenie z art. 97 k.w. w zw. z art. 49 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, 1. w dniu 9 sierpnia 2023 r. o godz. 06:40 w miejscowoś ci Ł. przy ul. […], kierując pojazdem […] o wyróżniku […], naruszył zakaz postoju w strefie zamieszkania, w miejscu innym niż do tego wyznaczone, tj. o wykroczenie z art. 97 k.w. w zw. z art. 49 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, 1. w dniu 28 sierpnia 2023 r. o godz. 07:30 w miejscowoś ci Ł. przy ul. […], kierując pojazdem […] o wyróżniku […], naruszy! zakaz postoju w strefie zamieszkania, w miejscu innym niż do tego wyznaczone, tj. o wykroczenie z art. 97 k.w. w zw. z art. 49 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Sąd uznał obwinionego J. Ł. za winnego popełnienia wszystkich trzech opisanych powyżej wykroczeń, każdorazowo wyczerpujących dyspozycję art. 97 k.w. w zw. z art. 49 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, z tym uzupełnieniem, że obwiniony naruszył zakaz postoju w strefie zamieszkania, parkując pojazdem […] o wyróżniku […] w miejscu innym niż do tego wyznaczone i za to na podstawie art. 97 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierzył mu karę 500 z łotych grzywny. Wobec braku sprzeciwu uprawnionych stron - kt ó rym prawidłowo doręczono odpisy orzeczenia - przedmiotowy wyrok nakazowy uprawomocnił się w dniu 19 grudnia 2023 r. Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżył ten wyrok w ca łości, na korzyść obwinionego J. Ł. Zarzucił mu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 5 § 1 pkt 9 k.p.w., poprzez ukaranie obwinionego J. Ł., opr ó cz czynu opisanego w pkt I części wstępnej orzeczenia, dokonanego w dniu 4 sierpnia 2023 r., r ó wnież za popełnione w dniach: 9 i 28 sierpnia 2023 r. dwa wykroczenia, każdorazowo polegające na naruszeniu zakazu postoju w strefie zamieszkania, w miejscu innym niż do tego wyznaczone, tj. czyn ó w z art. 97 k.w. w zw. z art. 49 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym w sytuacji, gdy postępowanie o sygn. akt IV W 1084/23 zostało zainicjowane wnioskiem o ukaranie obwinionego wyłącznie za jedno wykroczenie, popełnione w dniu 4 sierpnia 2023 r., a zatem w niniejszej sprawie brak było skargi uprawnionego oskarżyciela w odniesieniu do czyn ó w z 9 i 28 sierpnia 2023 r., co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, określoną w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. W związku z tym zarzutem skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu dla Łodzi-Śr ó dmieścia w Łodzi do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna i jako taka została uwzględniona. Zaskarżony wyrok nakazowy został wydany z rażącym naruszeniem prawa, opisanym w zarzucie niniejszej kasacji. Treść złożonego w tej sprawie wniosku o ukaranie (k. 20), jak r ó wnież całość dołączonego do niego materiału dowodowego nie pozostawia wątpliwoś ci, i ż wniosek ten zawiera żądanie ukarania J. Ł. jedynie za wykroczenie opisane w pkt 1 części wstępnej wyroku nakazowego, popełnione - w myśl wniosku - w dniu 4 sierpnia 2023 r. Tymczasem rozpoznając sprawę z tego wniosku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi przypisał obwinionemu takż e to żsame wykroczenia, popełnione w dniach 9 i 28 sierpnia 2023 r., kt ó re zarzucono J. Ł. w sprawach zawisłych przed Sądem Rejonowym dla Łodzi-Śr ó dmieścia w Łodzi pod kolejnymi sygn. akt: IV W 1088/23 (czyn z dnia 9 sierpnia 2023 r.) oraz IV W 1089/23 (czyn z dnia 28 sierpnia 2023 r.). Najpewniej – jak to tylko można domniemać - stał o si ę tak w następstwie niezrealizowanego zamiaru połączenia spraw do wsp ó lnego rozpoznania, na potrzebę rozważenia kt ó rego to postąpienia zwr ó ciła uwagę Przewodnicząca IV Wydziału Karnego w treści zarządzenia o wszczęciu postępowania (k. 19). Bez względu jednak na powody jakie legły u podstaw powyższego, poza sporem pozostaje, iż post ępując w ten spos ó b Sąd Rejonowy rozstrzygnął co do popełnionych przez obwinionego J. Ł. wykroczeń w dniach 9 i 28 sierpnia 2023 r., w odniesieniu do kt ó rych nie dysponował stosownymi wnioskami, a więc rozstrzygnął pomimo braku w niniejszej sprawie skargi uprawnionego oskarżyciela co do tych czyn ó w. Bezsprzecznie zatem zaskarżony wyrok w części rozstrzygającej odnośnie czyn ó w opisanych w punktach II i III jego części wstępnej jest dotknięty bezwzględną przyczyną odwoławczą, wymienioną w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. w zw. z art. 5 § 1 pkt 9 k.p.w. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2009 r., sygn. akt III KK 251/09. LEX nr 608046). Na marginesie należ y r ó wnież podnieść, iż wnioski o ukaranie Jarosława Łukaszczyka za wykroczenia dokonane w dniach 9 i 28 sierpnia 2023 r. r ó wnież zostały rozpoznane przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śr ó dmieścia w Łodzi, kt ó ry wydał następujące wyroki nakazowe: w dniu 4 grudnia 2023 r. o sygn. akt IV W 1089/23 (dot. czynu z dnia 28 sierpnia 2023 r.) oraz w dniu 5 grudnia 2023 r. o sygn. akt IV W 1088/23 (dot. czynu z dnia 9 sierpnia 2023 r.). Po uchyleniu kwestionowanego orzeczenia o sygn. akt IV W 1084/23. w obrocie prawnym pozostaną zatem dwa wyroki nakazowe, na mocy kt ó rych obwiniony został już wprawdzie ukarany za wykroczenia, jednakże w odniesieniu do kt ó rych Sąd meriti nie dysponował w sprawie o sygn. akt IV W 1084/23 stosownymi wnioskami o ukaranie, co zarazem skutkować będzie potrzebą wydania - zgodnie z zakresem skargi - rozstrzygnięcia wyłącznie w zakresie czynu zrealizowanego w dniu 4 sierpnia 2023 r. Mając na uwadze powyższe, z racji wystąpienia opisanej powyżej, bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w., konieczne było uchylenie wadliwego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śr ó dmieścia w Łodzi. Małgorzata Gierszon Piotr Mirek Włodzimierz Wróbel [PGW] [ms]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę