Orzeczenie · 2008-11-19

V KK 74/08

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2008-11-19
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuWysokanajwyższy
wykładnia prawakodeks karnyzabójstwokasacjaSąd Najwyższykwalifikacja prawnareforma in peiusometta pisarska

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację wniesioną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego skazujący Henryka M. za zabójstwo. Głównym zarzutem kasacji była błędna wykładnia art. 148 § 3 k.k. przez Sąd Apelacyjny, który uznał, że pojęcie 'zabójstwo' w tym przepisie obejmuje również typy uprzywilejowane, wbrew wcześniejszej uchwale Sądu Najwyższego (I KZP 41/02). Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Apelacyjny nie przedstawił wystarczającej argumentacji dla odrzucenia poglądu Sądu Najwyższego, opierając się jedynie na lakonicznym stwierdzeniu o braku 'normatywnego oparcia' i sprzeczności z zasadami wykładni. Sąd Najwyższy podkreślił, że zasada pierwszeństwa wykładni językowej nie wyklucza stosowania wykładni systemowej i funkcjonalnej, które mogą ujawnić wątpliwości nawet w przypadku pozornie jasnego przepisu. Wskazano, że uchwała Sądu Najwyższego I KZP 41/02, oparta na wykładni systemowej, prawidłowo ustaliła, że art. 148 § 3 k.k. odnosi się jedynie do typu podstawowego i kwalifikowanych zabójstwa. Ponadto, Sąd Najwyższy odniósł się do kwestii błędnego opisu czynu w akcie oskarżenia i wyroku, wskazując, że skazany był w rzeczywistości za zabójstwo z art. 148 § 1 k.k. z 1969 r., a nie § 2. Sąd uznał, że błąd ten, będący oczywistą omyłką pisarską, mógł zostać sprostowany w trybie art. 105 § 1 k.p.k., a zakaz reformationis in peius nie stał na przeszkodzie takiej korekcie, gdyż nie dotyczył zmiany ustaleń faktycznych, lecz jedynie błędnej kwalifikacji prawnej.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Wykładnia przepisów prawa karnego, zwłaszcza w kontekście stosowania różnych metod interpretacji (językowej, systemowej, funkcjonalnej) oraz interpretacji przepisów dotyczących zabójstwa i jego kwalifikacji.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z art. 148 § 3 k.k. i przepisami Kodeksu karnego z 1969 r. oraz zakazem reformationis in peius.

Zagadnienia prawne (2)

Czy przepis art. 148 § 3 k.k. (zabójstwo kwalifikowane przez wcześniejsze skazanie za zabójstwo) obejmuje również wcześniejsze skazanie za zabójstwo typu uprzywilejowanego (art. 148 § 2 k.k. z 1969 r.)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przepis art. 148 § 3 k.k. odnosi się tylko do typu podstawowego i typów kwalifikowanych zabójstwa, nie obejmując zabójstwa typu uprzywilejowanego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy oparł się na wykładni systemowej i funkcjonalnej, wskazując, że sama wykładnia językowa nie jest wystarczająca. Sąd Apelacyjny nie przedstawił wystarczającej argumentacji do odrzucenia poglądu Sądu Najwyższego, opierając się głównie na wykładni językowej.

Czy zakaz reformationis in peius (orzekania na niekorzyść oskarżonego) uniemożliwia sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w opisie czynu, dotyczącej numeracji paragrafu przepisu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zakaz reformationis in peius dotyczy zmiany ustaleń faktycznych na niekorzyść oskarżonego, a nie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w kwalifikacji prawnej czynu, która nie zmienia ustaleń faktycznych.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy rozróżnił zmianę ustaleń faktycznych od sprostowania błędu pisarskiego. Wskazał, że błędne wskazanie paragrafu przepisu, przy prawidłowych ustaleniach faktycznych co do popełnienia zabójstwa, jest omyłką pisarską, którą można sprostować w trybie art. 105 § 1 k.p.k.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
skazany (w zakresie uchylenia wyroku)

Strony

NazwaTypRola
Henryk M.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 148 § § 3

Kodeks karny

Nie obejmuje uprzedniego skazania za zabójstwo typu uprzywilejowanego (art. 148 § 2 k.k. z 1969 r.). Wymaga zastosowania wykładni systemowej i funkcjonalnej obok językowej.

Pomocnicze

k.k. art. 148 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 148 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 148 § § 4

Kodeks karny

k.p.k. art. 105 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Umożliwia sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej.

k.k. art. 31 § § 2

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewystarczająca argumentacja Sądu Apelacyjnego dla odrzucenia uchwały Sądu Najwyższego I KZP 41/02. • Konieczność stosowania wszystkich metod wykładni (językowej, systemowej, funkcjonalnej). • Zakaz reformationis in peius nie dotyczy sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w kwalifikacji prawnej.

Odrzucone argumenty

Stanowisko Sądu Apelacyjnego co do zakresu art. 148 § 3 k.k. obejmującego zabójstwo uprzywilejowane. • Argumentacja Sądu Apelacyjnego oparta głównie na wykładni językowej.

Godne uwagi sformułowania

Dokonywanie wykładni polega na zastosowaniu wszystkich metod (językowej, systemowej i funkcjonalnej). • Zasada pierwszeństwa wykładni językowej nie oznacza, że w tym procesie wolno zignorować wykładnię systemową i funkcjonalną. • Nie można też zaakceptować przedstawionego przez Sąd Apelacyjny stanowiska co do przypisania oskarżonemu przestępstwa z art. 148 § 3 k.k. w kontekście przyjętego w ślad za aktem oskarżenia opisu czynu, z którego wynika, że oskarżony był uprzednio skazany za przestępstwo z art. 148 § 2 k.k. z 1969 r. • Nie jest to jednak wystarczające uzasadnienie podstawy prawnej orzeczenia, albowiem nie wiadomo co oznacza zwrot 'pozbawione jest normatywnego oparcia'.

Skład orzekający

J. Skwierawski

przewodniczący

D. Świecki

sprawozdawca

A. Seremet

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów prawa karnego, zwłaszcza w kontekście stosowania różnych metod interpretacji (językowej, systemowej, funkcjonalnej) oraz interpretacji przepisów dotyczących zabójstwa i jego kwalifikacji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z art. 148 § 3 k.k. i przepisami Kodeksu karnego z 1969 r. oraz zakazem reformationis in peius.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnych zasad wykładni prawa karnego i rozstrzyga istotną wątpliwość interpretacyjną dotyczącą kwalifikacji zabójstwa, co jest kluczowe dla praktyków prawa karnego.

Sąd Najwyższy: Jak wykładnia prawa karnego może zmienić kwalifikację zabójstwa?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst