V KK 69/14

Sygn. akt V KK 69/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) SSN Małgorzata Gierszon SSA del. do SN Dariusz Czajkowski (sprawozdawca) Protokolant Anna Kowal w sprawie M. W. skazanego z art. 242 § 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 24 kwietnia 2014 r., kasacji, wniesionej przez obrońców skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 października 2013 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 22 października 2012 r. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w P. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. 2 UZASADNIENIE Zaskarżonym kasacją wyrokiem, Sąd Okręgowy w P. utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 22 października 2012 roku, sygn. akt … 889/12, mocą którego M. W. został skazany za przestępstwo z art. 242 § 3 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. We wniesionej kasacji obrońcy skazanego zarzucili wyrokowi Sądu Okręgowego w P. rażące naruszenie prawa karnego procesowego, mające istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku w postaci art. 440 k.p.k., polegające na zaniechaniu dokonania przez Sąd Okręgowy w P. wszechstronnej kontroli odwoławczej z przekroczeniem granic zaskarżenia i podniesionych w apelacji obrońcy zarzutów, w następstwie czego doszło do rażąco niesprawiedliwego utrzymania w mocy wyroku Sądu I instancji wydanego z naruszeniem prawa karnego materialnego, to jest art. 64 § 1 k.k., poprzez zastosowanie tego przepisu, pomimo braku ustawowych przesłanek do przyjęcia, że M. W. popełnił zarzucany czyn w warunkach powrotu do przestępstwa w nim określonych. W konkluzji kasacji wniesiono o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 października 2013 r., sygn. akt … 97/13 i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na kasację Prokurator Okręgowy w P. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w P. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja jest oczywiście zasadna. Z informacji znajdujących się w aktach sprawy w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że skazany M. W. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo podobne odbywał w okresie innym, niż przyjął to w sentencji swego wyroku Sąd Rejonowy w Z. Kara za to przestępstwo została bowiem objęta wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w P. z dnia 13 listopada 2008 r., sygn. akt …225/08, a odbycie jej w rozmiarze co najmniej 6 miesięcy, miało miejsce dopiero po popełnieniu czynu będącego przedmiotem niniejszego postępowania. W tej sytuacji brak było podstaw do zastosowania wobec skazanego obostrzeń wynikających z przepisu art. 64 § 1 k.k., co powinien z urzędu dostrzec Sąd 3 Okręgowy w P., dokonujący kontroli odwoławczej wyroku Sądu I instancji tym bardziej, że w motywacyjnej części orzeczenia Sąd a quo przyznał się do popełnionej pomyłki i zasadnie skonstatował, że może ona już być skorygowana wyłącznie w ramach postępowania odwoławczego (por. str. 4 - 5 uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w Z.). Brak reakcji Sądu odwoławczego na oczywistą obrazę prawa materialnego zawartą w rozstrzygnięciu pierwszoinstancyjnym i bezzasadne zaakceptowanie orzeczenia Sądu Rejonowego w części związanej z przyjęciem przepisu art. 64 § 1 k.k., jako podstawy skazania, przesądza również o oczywistej niesprawiedliwości wyroku w rozumieniu art. 440 k.p.k. (patrz m. in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2011 r. sygn. akt. IV KK 41/11, LEX nr 960544, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2011 r., sygn. akt IV KK 298/1, LEX nr 1112326). Zasadnie zatem kasacja podnosi obrazę przez Sąd II instancji wskazanego przepisu, co musi skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w P. i przekazaniem sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.