Orzeczenie · 2011-01-05

V KK 64/10

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2011-01-05
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuWysokanajwyższy
czyn ciągłyrei iudicataene bis in idemnaruszenie prawa procesowegokasacjaSąd Najwyższyobrót narkotykamiustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 stycznia 2011 r. rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę Pawła R., skazanego za przestępstwa związane z przeciwdziałaniem narkomanii, popełnione w warunkach czynu ciągłego. Po analizie dotychczasowego przebiegu postępowania, które obejmowało liczne wyroki sądów pierwszej i drugiej instancji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Okręgowego, umarzając postępowanie karne wobec oskarżonego. Podstawą umorzenia było stwierdzenie naruszenia zasady ne bis in idem (rei iudicatae), wynikające z faktu, że część zarzucanych czynów była już prawomocnie osądzona w ramach innego czynu ciągłego. Sąd Najwyższy podkreślił, że istota czynu ciągłego i powaga rzeczy osądzonej wykluczają możliwość prowadzenia postępowania dotyczącego zachowań, które są elementem i mieszczą się w ramach czasowych czynu ciągłego, za który sprawca został już prawomocnie skazany, niezależnie od tego, czy postępowanie miałoby się toczyć z powodu późniejszego ujawnienia tych zachowań, czy z innego powodu.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja zasady rei iudicatae w kontekście czynu ciągłego oraz granice rozpoznania sprawy przez sąd odwoławczy.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z czynem ciągłym i wielokrotnymi postępowaniami sądowymi.

Zagadnienia prawne (2)

Czy sąd odwoławczy, uchylając wyrok sądu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania w określonym zakresie, może przełamać zakaz prowadzenia postępowania wynikający z zasady rei iudicatae, gdy dotyczy to zachowań będących elementem czynu ciągłego, za który sprawca został już prawomocnie skazany?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd odwoławczy nie może przełamać zakazu prowadzenia postępowania wynikającego z zasady rei iudicatae, nawet w przypadku uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, jeśli dotyczy to zachowań będących elementem czynu ciągłego, za który sprawca został już prawomocnie skazany.

Uzasadnienie

Istota czynu ciągłego i powaga rzeczy osądzonej wykluczają możliwość prowadzenia postępowania dotyczącego zachowań, które są elementem i mieszczą się w ramach czasowych czynu ciągłego, za który sprawca został prawomocnie skazany. Dotyczy to sytuacji, gdy postępowanie miałoby się toczyć z powodu późniejszego ujawnienia tych zachowań lub z innego powodu, np. rozstrzygnięcia sądu odwoławczego.

Jakie są granice rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym, gdy środek odwoławczy jest skonstruowany w sposób niejasny?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Granice rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym wyznacza treść całego środka odwoławczego, a nie tylko jego petitum, jeśli z całości wynika zamiar zaskarżenia.

Uzasadnienie

Chociaż pożądane jest, aby środek odwoławczy był przejrzysty i grupował wszystkie zarzuty w petitum, to granice rozpoznania wyznacza treść całego środka odwoławczego, jeśli z niej wynika zamiar zaskarżenia.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie i umorzenie
Strona wygrywająca
oskarżony Paweł R.

Strony

NazwaTypRola
Paweł R.osoba_fizycznaoskarżony
Karolina D.osoba_fizycznawspółoskarżona
Sąd Apelacyjny w W.instytucjasąd odwoławczy
Sąd Okręgowy w Ś.instytucjasąd pierwszej instancji
Prokuratororgan_państwowyoskarżyciel
L. Nowakowskiosoba_fizycznaProkurator Prokuratury Generalnej

Przepisy (13)

Główne

k.k. art. 12

Kodeks karny

Definiuje czyn ciągły, który obejmuje wielość zachowań zamkniętych w określonych ramach czasowych i spełniających kryteria wzajemnej łączności.

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 7

Kodeks postępowania karnego

Określa bezwzględną przyczynę odwoławczą w postaci rei iudicatae (powagi rzeczy osądzonej), która wyłącza prowadzenie postępowania.

u.p.n. art. 59 § ust. 1 i 2

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Dotyczy udzielania substancji psychotropowych lub środków odurzających.

u.p.n. art. 11 § § 2

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Dotyczy kwalifikacji czynów popełnionych w zbiegu.

u.p.n. art. 65 § § 1

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Dotyczy popełnienia przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i uczynienia sobie z tego stałego źródła dochodu.

u.p.n. art. 56 § ust. 1 i 3

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Dotyczy wprowadzania do obrotu substancji psychotropowych lub środków odurzających.

u.p.n. art. 58 § ust. 1

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Dotyczy nieodpłatnego udzielania środków odurzających lub substancji psychotropowych.

u.p.n. art. 57 § ust. 2

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Dotyczy przygotowania do wprowadzenia do obrotu substancji psychotropowych lub środków odurzających.

u.p.n. art. 58 § ust. 1 i 2

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Dotyczy nieodpłatnego udzielania substancji psychotropowych.

u.p.n. art. 62 § ust. 1 i 2

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Dotyczy posiadania substancji psychotropowych lub środków odurzających.

Pomocnicze

k.p.k. art. 433 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Nakazuje sądowi odwoławczemu rozważenie wszystkich zarzutów podniesionych w środku odwoławczym.

k.p.k. art. 457 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Nakazuje sądowi odwoławczemu ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów i wniosków stron.

k.p.k. art. 442 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Reguluje wiążące zapatrywanie prawne sądu odwoławczego dla sądu pierwszej instancji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie zasady rei iudicatae poprzez ponowne skazanie za czyn ciągły, który został już prawomocnie osądzony. • Naruszenie przepisów postępowania (art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.) polegające na nierozważeniu wszystkich zarzutów apelacji. • Granice rozpoznania sprawy wyznacza treść całego środka odwoławczego, a nie tylko petitum.

Odrzucone argumenty

Argumentacja prokuratora w odpowiedzi na kasację, że zarzut naruszenia art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. był jedynym zasadnym zarzutem apelacji.

Godne uwagi sformułowania

granice rozpoznania sprawy w postę- powaniu odwoławczym wyznacza treść całego środka odwoławczego • istota czynu ciągłego (art. 12 k.k.) i powaga rzeczy osądzonej po- wodują, że nie jest możliwe prowadzenie postępowania wtedy, gdy miałoby ono dotyczyć zachowania będącego elementem i mieszczącego się w ra- mach czasowych czynu ciągłego, za który sprawca został prawomocnie skazany • nie ma przy tym znaczenia, czy postępowanie miałoby się toczyć z powodu późniejszego ujawnienia takich zachowań, czy też z innego po- wodu, np. określonego rozstrzygnięcia sądu odwoławczego.

Skład orzekający

J. Sobczak

przewodniczący

K. Cesarz

członek

Z. Puszkarski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja zasady rei iudicatae w kontekście czynu ciągłego oraz granice rozpoznania sprawy przez sąd odwoławczy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z czynem ciągłym i wielokrotnymi postępowaniami sądowymi.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje zawiłości polskiego prawa karnego procesowego, w szczególności zasady ne bis in idem i czynu ciągłego, oraz jak wielokrotne postępowania mogą prowadzić do skomplikowanych sytuacji prawnych.

Sąd Najwyższy: Czy można sądzić za ten sam czyn dwa razy? Kluczowa interpretacja zasady ne bis in idem.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst