V KK 569/25

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obrońcy Ł.B. o zasądzenie kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym. Wcześniej, postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2026 r., Sąd Najwyższy oddalił kasację prokuratora i zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Ł.B. kwotę 720 zł tytułem kosztów postępowania. Obrońca Ł.B. wystąpił o zwrot kosztów ustanowienia go w sprawie, domagając się 6 000 zł brutto, powołując się na umowę z klientem i zakres wykonanych czynności, w tym analizę akt i sporządzenie odpowiedzi na kasację. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku. Stwierdzono, że choć Skarb Państwa pokrywa koszty procesu w przypadku nieuwzględnienia kasacji wniesionej przez prokuratora, to umowa między obrońcą a klientem nie jest wiążąca dla sądu w zakresie ustalania wysokości zasądzanych kosztów. Sąd zobowiązany jest kierować się rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie. Analizując przepisy, sąd wskazał, że stawka za sporządzenie odpowiedzi na kasację, przy braku odrębnego uregulowania, powinna być ustalana na podstawie przepisów dotyczących opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji, co w tym przypadku dało kwotę 720 zł. Sąd podkreślił, że przepis § 15 ust. 3 rozporządzenia pozwala na ustalenie opłaty w wysokości przewyższającej stawkę minimalną, ale ogranicza ją do sześciokrotności tej stawki, co w tym przypadku wynosi 4 320 zł. Jednakże, sąd uznał, że nakład pracy obrońcy i charakter sprawy (2 tomy akt, występek z art. 244 k.k.) nie uzasadniają zasądzenia kwoty wyższej niż już przyznane 720 zł. Sąd zaznaczył, że merytoryczne odniesienie się do zarzutów kasacji jest standardem w pracy adwokata i nie świadczy o ponadprzeciętnym zaangażowaniu. Ponadto, obrońca nie przedstawił dowodów poniesienia kosztów, jedynie kopię umowy.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający