V KK 531/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację obrońcy skazanego T. R. od wyroku Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 10 lutego 2022 r., sygn. akt VI Ka 378/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 2 czerwca 2021 r., sygn. akt II K 254/20, skazujący skazanego za przestępstwo z art. 247§1 k.k. w zb. z art. 157§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. Sąd Najwyższy postanowił oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną i zwolnić skazanego od kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa. Analiza kasacji objęła również kwestie podniesione w uzupełnieniach, które złożono po terminie, ze względu na możliwość wystąpienia bezwzględnych przesłanek odwoławczych. Sąd Najwyższy nie stwierdził jednak wystąpienia takich uchybień. W szczególności odrzucono zarzut dotyczący braku dopuszczenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów, wskazując, że nie było podstaw do powzięcia wątpliwości co do stanu psychicznego skazanego, który deklarował, że jest zdrowy i nie leczył się psychiatrycznie. Dokumentacja z dzieciństwa nie dawała podstaw do stwierdzenia choroby psychicznej. Zarzuty naruszenia prawa materialnego (art. 247§1 k.k. i art. 157§1 k.k.) przez Sąd II instancji uznano za niezasadne, ponieważ sąd ten nie stosował samodzielnie prawa materialnego, a jedynie utrzymał w mocy wyrok sądu I instancji. Zarzut naruszenia art. 433§2 k.p.k. i art. 440 k.p.k. również uznano za nieprawidłowo sformułowany i niezasadny, podobnie jak zarzut naruszenia art. 2 k.p.k. w zw. z art. 170§1 pkt 2 k.p.k. i art. 201 k.p.k. poprzez oddalenie wniosków dowodowych obrony, uznając decyzję Sądu Okręgowego za trafną. W konsekwencji, kasacja została uznana za oczywiście bezzasadną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej oceny zasadności zarzutów o braku dopuszczenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów oraz kontroli instancyjnej.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i zarzutów podniesionych w kasacji, nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Zagadnienia prawne (4)
Czy brak dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów w sytuacji, gdy skazany pozostawał pod stałą opieką psychiatryczną, stanowi bezwzględną przesłankę odwoławczą z art. 439 §1 pkt 10 k.p.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, brak dopuszczenia takiego dowodu nie stanowi bezwzględnej przesłanki odwoławczej, jeśli nie było podstaw do powzięcia wątpliwości co do stanu psychicznego skazanego, a skazany deklarował, że jest zdrowy i nie leczył się psychiatrycznie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że nie było podstaw do powzięcia wątpliwości co do stanu psychicznego skazanego, który w toku postępowania deklarował, że jest zdrowy i nie korzystał z pomocy psychiatrycznej. Dokumentacja z dzieciństwa nie dawała podstaw do stwierdzenia choroby psychicznej. Brak złożenia aktualnej dokumentacji medycznej w toku postępowania sądowego uniemożliwiał zarzucenie sądowi naruszenia art. 202 k.p.k.
Czy Sąd Okręgowy naruszył przepisy prawa materialnego (art. 247§1 k.k. i art. 157§1 k.k.) poprzez utrzymanie w mocy wyroku Sądu Rejonowego, mimo iż rozstrzygnięcie zapadło z rażącym naruszeniem tych przepisów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Okręgowy nie naruszył przepisów prawa materialnego, ponieważ nie stosował on samodzielnie prawa materialnego, a jego orzeczenie ograniczyło się do utrzymania w mocy wyroku sądu I instancji.
Uzasadnienie
Zarzut naruszenia prawa materialnego przez Sąd II instancji jest niezasadny, ponieważ sąd ten nie stosował samodzielnie prawa materialnego, a jedynie utrzymał w mocy wyrok sądu I instancji. Podważanie prawidłowości stosowania prawa materialnego na tym etapie wymaga wskazania na uchybienie art. 440 k.p.k., co nie zostało wykazane.
Czy Sąd Okręgowy naruszył art. 433§2 k.p.k. i art. 440 k.p.k. poprzez zaniechanie należytej kontroli odwoławczej wyroku Sądu I instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Okręgowy nie naruszył art. 433§2 k.p.k. i art. 440 k.p.k.
Uzasadnienie
Zarzut naruszenia art. 433§2 k.p.k. i art. 440 k.p.k. jest nieprawidłowo sformułowany. Sąd Okręgowy dokonał własnych rozważań, które były zgodne z zasadami logicznego rozumowania i cechowały się szerszym omówieniem problematyki niż w środku odwoławczym, co wyklucza naruszenie art. 433§2 k.p.k.
Czy Sąd Okręgowy naruszył art. 2 k.p.k. w zw. z art. 170§1 pkt 2 k.p.k. i w zw. z art. 201 k.p.k. poprzez oddalenie wniosków dowodowych obrony sformułowanych w apelacji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Okręgowy nie naruszył wskazanych przepisów.
Uzasadnienie
Decyzja Sądu Okręgowego o oddaleniu wniosków dowodowych obrony była trafna w świetle art. 452§ pkt 2 k.p.k., ponieważ strona miała możliwość złożenia stosownych wniosków w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a wykazane okoliczności nie były istotne dla ustaleń. Sąd Odwoławczy skorzystał z przewidzianych prawem uprawnień do oddalenia wniosku obrońcy, a jego postępowanie było właściwe.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. R. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (19)
Główne
k.k. art. 247 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 536
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § § 1 pkt 10
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 202 § § 1 i 5
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 79 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 1 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 452 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstaw do powzięcia wątpliwości co do stanu psychicznego skazanego. • Skazany deklarował, że jest zdrowy i nie leczył się psychiatrycznie. • Dokumentacja z dzieciństwa nie dawała podstaw do stwierdzenia choroby psychicznej. • Sąd Okręgowy nie stosował samodzielnie prawa materialnego, a jedynie utrzymał w mocy wyrok sądu I instancji. • Zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego przez Sąd Okręgowy były nieprawidłowo sformułowane lub niezasadne. • Decyzja o oddaleniu wniosków dowodowych obrony była trafna.
Odrzucone argumenty
Brak dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów stanowi bezwzględną przesłankę odwoławczą. • Sąd Okręgowy naruszył przepisy prawa materialnego (art. 247§1 k.k. i art. 157§1 k.k.). • Sąd Okręgowy naruszył art. 433§2 k.p.k. i art. 440 k.p.k. poprzez zaniechanie należytej kontroli odwoławczej. • Sąd Okręgowy naruszył art. 2 k.p.k. w zw. z art. 170§1 pkt 2 k.p.k. i w zw. z art. 201 k.p.k. poprzez oddalenie wniosków dowodowych obrony.
Godne uwagi sformułowania
rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy podlegała kasacja obrońcy skazanego jedynie w zakresie tych zarzutów, które sformułowane zostały w piśmie procesowym z dnia 22 marca 2022r. • Pisma stanowiące „uzupełnienie kasacji” [...] złożone zostały po terminie uprawniającym do wniesienia kasacji • kontrola kasacyjna objęła również poruszoną przez obronę problematykę • nie sposób Sądom orzekającym w tej sprawie zarzucić uchybienia w postaci niedopuszczenia z urzędu dowodu z opinii o stanie zdrowia psychicznego skazanego • W sprawie w istocie brak było przesłanek do tego, aby powziąć wątpliwości co do stanu psychicznego T. R. • zarzut ten został nieprawidłowo sformułowany - jednoczesne przywoływanie w jednym zarzucie, jako naruszone, art. 433§2 k.p.k. i art. 440 k.p.k., jest zabiegiem nieprawidłowym • niekwestionowane ustalenia faktyczne stanowią podstawę stwierdzenia uchybień w przestrzeni przepisów prawa materialnego • nie sposób mówić o naruszeniu przez ten Sąd art. 433§2 k.p.k. • Argumentacja przywołana na potrzebę uzasadnienia tego zarzutu kasacyjnego stanowi w istocie polemikę z decyzją podjętą przez Sąd Odwoławczy • kasacja [...] jest bezzasadna w stopniu oczywistym
Skład orzekający
Jerzy Grubba
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej oceny zasadności zarzutów o braku dopuszczenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów oraz kontroli instancyjnej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i zarzutów podniesionych w kasacji, nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy oceny zasadności zarzutów kasacyjnych, co czyni ją interesującą głównie dla prawników procesualistów. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.