V KK 519/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M. W., który został skazany za narażenie małoletnich na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (art. 160 § 2 k.k. w zb. z art. 155 k.k.), nieudzielenie pomocy (art. 162 § 1 k.k.), podżeganie do składania fałszywych zeznań (art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k.) oraz rozpijanie małoletnich (art. 208 k.k.). Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, m.in. uniewinniając skazanego od zarzutu nieudzielenia pomocy, podwyższając karę za rozpijanie małoletnich i zasądzając od skazanego na rzecz oskarżyciela posiłkowego R. Ż. kwotę 200.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Obrońca w kasacji zarzucił m.in. rażące naruszenie przepisów postępowania przez nienależyte rozpoznanie zarzutów apelacyjnych, a także naruszenie art. 46 § 1 k.k. poprzez zasądzenie zadośćuczynienia w kwocie nie miarkowanej. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną, stwierdzając, że sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacyjne, a zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych nie mogą być przedmiotem kontroli kasacyjnej. Sąd Najwyższy podkreślił, że sąd odwoławczy prawidłowo zinterpretował rolę oskarżonego jako opiekuna na obozie, a także prawidłowo zasądził zadośćuczynienie na rzecz pokrzywdzonego, uwzględniając wniosek oskarżyciela posiłkowego i nie stosując miarkowania kary ze względu na sytuację majątkową sprawcy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności za narażenie małoletnich na niebezpieczeństwo, zasad rozpoznawania zarzutów kasacyjnych oraz zasądzenia zadośćuczynienia.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z organizacją obozu dla młodzieży.
Zagadnienia prawne (4)
Czy obóz survivalowy zorganizowany przez osobę prywatną, bez odpłatności, może być uznany za obóz, a organizator za opiekuna w rozumieniu przepisów prawa karnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, nawet nieformalny i nieodpłatny wyjazd może być uznany za obóz, a jego organizator, który dobrowolnie przyjął obowiązek opieki, za opiekuna.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że rodzice uczestników byli przekonani o zorganizowanym charakterze wyjazdu i opiece sprawowanej przez oskarżonego, który był postrzegany jako opiekun, co potwierdzały wcześniejsze doświadczenia z zajęć paramilitarnych. Okoliczności te, w połączeniu z dobrowolnym przyjęciem roli opiekuna, przesądziły o uznaniu jego odpowiedzialności.
Czy sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacyjne dotyczące obrazy przepisów postępowania, w tym dowolnej oceny dowodów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacyjne i nie dopuścił się uchybień mających wpływ na treść orzeczenia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzuty obrońcy dotyczące naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. były próbą ponownej kontroli orzeczenia sądu pierwszej instancji, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. Sąd odwoławczy wykazał, że rozpoznał wszystkie zarzuty apelacyjne i wyjaśnił powody ich nieuwzględnienia.
Czy zasądzenie zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego w kwocie 200.000 zł, bez miarkowania tej kwoty ze względu na sytuację majątkową sprawcy, jest zgodne z prawem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zasądzenie zadośćuczynienia bez miarkowania jego wysokości ze względu na sytuację majątkową sprawcy jest zgodne z prawem.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że miarkowanie zadośćuczynienia ze względu na sytuację majątkową sprawcy byłoby sprzeczne z istotą tej instytucji i nie może być stosowane na gruncie art. 46 § 1 k.k. Sąd odwoławczy prawidłowo zasądził zadośćuczynienie na wniosek oskarżyciela posiłkowego, uwzględniając rozmiar krzywdy.
Czy dziewczyna oskarżonego, która nie pozostaje z nim w związku małżeńskim, konkubinacie ani nie jest wstępnym/zstępnym, może być uznana za osobę najbliższą w rozumieniu art. 183 k.p.k. i art. 182 k.p.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, dziewczyna oskarżonego nie jest osobą najbliższą w rozumieniu przepisów.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że definicja osoby najbliższej zawarta w art. 115 § 11 k.k. nie może być interpretowana rozszerzająco, a jedynie dziewczyna lub przyjaciółka nie spełnia warunku zaliczenia do osób najbliższych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. W. | osoba_fizyczna | skazany |
| R. Ż. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| W. Ż. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| K. P. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| D. P. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Z. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| K. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| J. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| J. A. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| V. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (32)
Główne
k.k. art. 160 § 2
Kodeks karny
Narażenie małoletnich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
k.k. art. 162 § 1
Kodeks karny
Nieudzielenie pomocy osobie znajdującej się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
k.k. art. 18 § 2
Kodeks karny
Podżeganie do popełnienia czynu zabronionego.
k.k. art. 208
Kodeks karny
Rozpijanie małoletniego lub udzielanie mu napoju alkoholowego.
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
Rozpoznanie kasacji na posiedzeniu w sytuacji, gdy jest ona oczywiście bezzasadna.
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
Środki kompensacyjne.
Pomocnicze
k.k. art. 155
Kodeks karny
Nieumyślne spowodowanie śmierci.
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Zbieg przepisów, gdy czyn wyczerpuje znamiona więcej niż jednego typu.
k.k. art. 233 § 1
Kodeks karny
Składanie fałszywych zeznań mających służyć za dowód w postępowaniu.
k.k. art. 12 § 1
Kodeks karny
Czyn ciągły.
k.p.k. art. 519
Kodeks postępowania karnego
Przedmiot zaskarżenia kasacją.
k.p.k. art. 523 § 1
Kodeks postępowania karnego
Wymogi dotyczące zarzutów kasacyjnych.
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek rozpoznania zarzutów apelacyjnych przez sąd odwoławczy.
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Podstawa wyrokowania.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Swobodna ocena dowodów.
k.p.k. art. 423 § 1
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek sporządzenia uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
Prawo do rzetelnego procesu.
Konstytucja RP art. 42 § 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do obrony.
EKPC art. 6 § 3
Konwencja o Ochronie praw Człowieka i Podstawowych wolności
Prawo do rzetelnego procesu.
k.p.k. art. 183
Kodeks postępowania karnego
Prawo do odmowy zeznań.
k.p.k. art. 182
Kodeks postępowania karnego
Prawo do odmowy zeznań przez osoby najbliższe.
k.k. art. 115 § 11
Kodeks karny
Definicja osoby najbliższej.
k.p.k. art. 170 § 1
Kodeks postępowania karnego
Oddalenie wniosku dowodowego.
k.p.k. art. 200
Kodeks postępowania karnego
Opinia uzupełniająca biegłego.
k.k. art. 85 § 1
Kodeks karny
Łączenie kar.
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
Kara łączna.
k.k. art. 41 § 1
Kodeks karny
Zakaz zajmowania stanowiska, wykonywania zawodu lub działalności.
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Zaliczenie tymczasowego aresztowania na poczet kary.
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Koszty postępowania kasacyjnego.
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
Koszty postępowania.
k.c. art. 440
Kodeks cywilny
Miarkowanie zadośćuczynienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest oczywiście bezzasadna. • Sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacyjne. • Zarzuty obrońcy dotyczące ustaleń faktycznych nie mogą być przedmiotem kontroli kasacyjnej. • Zasądzenie zadośćuczynienia bez miarkowania jego wysokości ze względu na sytuację majątkową sprawcy jest zgodne z prawem.
Odrzucone argumenty
Rażące naruszenie art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. polegające na nienależytym rozpoznaniu zarzutów apelacyjnych. • Naruszenie art. 46 § 1 k.k. poprzez zasądzenie zadośćuczynienia w kwocie nie miarkowanej.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest oczywiście bezzasadna • nieuprawnioną próbą spowodowania przed Sądem Najwyższym ponownej kontroli orzeczenia Sądu I instancji • pod pozorem podniesienia dopuszczalnych formalnie zarzutów naruszenia prawa procesowego, obrońca kwestionuje dokonane ustalenia faktyczne • miarkowanie zadośćuczynienia za doznaną krzywdę sytuacją majątkową sprawcy, czego najwyraźniej oczekuje w tej sprawie obrońca, byłoby natomiast sprzeczne z istotą rozważanej instytucji
Skład orzekający
Marek Siwek
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności za narażenie małoletnich na niebezpieczeństwo, zasad rozpoznawania zarzutów kasacyjnych oraz zasądzenia zadośćuczynienia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z organizacją obozu dla młodzieży.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy tragicznego wypadku podczas obozu dla młodzieży, odpowiedzialności opiekuna oraz wysokiego zadośćuczynienia. Pokazuje złożoność oceny prawnej w sytuacjach, gdy granice między organizacją a nieformalnym spotkaniem są zatarte.
“Obóz survivalowy zakończony tragedią: Sąd Najwyższy rozstrzyga o odpowiedzialności opiekuna i zadośćuczynieniu.”
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 200 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.