V KK 491/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczy wypadku drogowego, w którym oskarżony A. E. został pierwotnie oskarżony o spowodowanie wypadku z art. 177 § 1 k.k. Sąd Rejonowy uznał go jednak winnym popełnienia wykroczeń z art. 86 § 1 k.w. i art. 92a § 1 k.w., wymierzając karę grzywny. Apelacja prokuratora zarzucająca obrazę przepisów postępowania i dowolną ocenę dowodów została uwzględniona przez Sąd Okręgowy, który uchylił wyrok sądu rejonowego i umorzył postępowanie. Prokurator Generalny wniósł kasację, zarzucając sądowi okręgowemu rażące naruszenie przepisów procesowych, w tym art. 433 § 2 k.p.k., poprzez pobieżną kontrolę apelacji i zaniechanie rozważenia zarzutu dotyczącego związku przyczynowego. Sąd Najwyższy przychylił się do stanowiska kasacji, wskazując na lakoniczne i ogólnikowe odniesienie się sądu okręgowego do zarzutów apelacyjnych, w szczególności do opinii biegłych kwestionujących ustalenia sądu pierwszej instancji. Sąd Najwyższy podkreślił, że sąd odwoławczy zbagatelizował kwestię współodpowiedzialności za wypadek oraz obrażenia poniesione przez pasażerkę, a także nie odniósł się do argumentacji apelacji dotyczącej związku przyczynowego. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Łodzi do ponownego rozpoznania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaNaruszenie przez sąd odwoławczy obowiązków wynikających z art. 433 § 2 k.p.k. i art. 109 § 2 k.p.w., w szczególności w zakresie rzetelnej analizy zarzutów apelacyjnych dotyczących związku przyczynowego w sprawach o wypadki drogowe oraz możliwości współodpowiedzialności uczestników ruchu.
Dotyczy specyfiki kontroli instancyjnej w sprawach karnych i wykroczeniowych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd odwoławczy prawidłowo ocenił zarzut obrazy przepisów postępowania dotyczący braku związku przyczynowego między zachowaniem oskarżonego a wypadkiem drogowym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy nie przeprowadził wnikliwej kontroli odwoławczej i nie odniósł się rzetelnie do zarzutu dotyczącego związku przyczynowego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd okręgowy odniósł się do zarzutu apelacyjnego w sposób lakoniczny i ogólnikowy, nie wyjaśniając, dlaczego uznał go za bezzasadny, w szczególności nie analizując opinii biegłych i utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej współodpowiedzialności za wypadek.
Czy sąd odwoławczy prawidłowo zinterpretował przepisy dotyczące odpowiedzialności za wypadek drogowy, w tym możliwość współodpowiedzialności kilku uczestników?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy zbagatelizował możliwość współodpowiedzialności i nieprawidłowo przyjął, że za wypadek może odpowiadać tylko jeden podmiot.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że sąd odwoławczy nie odniósł się do argumentacji apelacji kwestionującej pogląd sądu pierwszej instancji o wyłącznej odpowiedzialności jednego sprawcy, ignorując utrwaloną linię orzeczniczą dopuszczającą współodpowiedzialność.
Czy sąd odwoławczy prawidłowo ocenił obrażenia pokrzywdzonej pasażerki w kontekście związku przyczynowego z zachowaniem oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy zignorował fakt, że obrażenia poniosła pasażerka, a nie tylko drugi kierowca, i nie odniósł się do braku argumentów za odrzuceniem związku przyczynowego w tym zakresie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy zauważył, że sąd odwoławczy skoncentrował się na relacji między kierowcami, ignorując obrażenia pasażerki i nie odnosząc się do braku argumentów za odrzuceniem związku przyczynowego między zachowaniem oskarżonego a skutkami dla pasażerki.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. E. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | wnioskodawca kasacji |
| Prokurator | organ_państwowy | apelujący |
| D. N. | osoba_fizyczna | uczestnik zdarzenia |
| S. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 177 § 1
Kodeks karny
k.w. art. 86 § 1
Kodeks wykroczeń
k.w. art. 92a § 1
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.w. art. 8
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 107 § 3
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 109 § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 109 § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.k. art. 523 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd odwoławczy nie przeprowadził wnikliwej kontroli odwoławczej. • Sąd odwoławczy nie odniósł się rzetelnie do zarzutu dotyczącego związku przyczynowego. • Sąd odwoławczy zbagatelizował możliwość współodpowiedzialności za wypadek. • Sąd odwoławczy zignorował obrażenia pasażerki.
Godne uwagi sformułowania
organ ad quem dopuścił się ww. naruszeń • Sąd odwoławczy odniósł się w sposób lakoniczny i ogólnikowy • zaistniały wypadek był również następstwem błędnej taktyki i techniki jazdy kierującego samochodem F. A. E. • Pomiędzy nadmierną prędkością samochodu F. a zaistnieniem wypadku zachodzi bezpośredni związek przyczynowo – skutkowy. • nie można było przypisać oskarżonemu sprawstwa czynu z art. 177 § 1 k.k. • za sprawcę wypadku należało uznać wyłącznie D. N. • najprawdopodobniej źródłem błędu popełnionego przez sąd I instancji, a zbagatelizowanego przez sąd odwoławczy, było nietrafne założenie, że za wypadek komunikacyjny może odpowiadać tylko jeden podmiot. • współodpowiedzialnymi za występek określony w art. 177 § 1 lub 2 k.k. mogą być dwaj współuczestnicy ruchu, a czasem nawet większa ich liczba.
Skład orzekający
Dariusz Kala
przewodniczący-sprawozdawca
Jarosław Matras
członek
Włodzimierz Wróbel
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Naruszenie przez sąd odwoławczy obowiązków wynikających z art. 433 § 2 k.p.k. i art. 109 § 2 k.p.w., w szczególności w zakresie rzetelnej analizy zarzutów apelacyjnych dotyczących związku przyczynowego w sprawach o wypadki drogowe oraz możliwości współodpowiedzialności uczestników ruchu."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki kontroli instancyjnej w sprawach karnych i wykroczeniowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest rzetelne rozpatrzenie apelacji przez sądy wyższej instancji i jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia wyroku, nawet w sprawach o wypadki drogowe.
“Sąd Najwyższy: Sąd Okręgowy zawiódł w ocenie wypadku drogowego – sprawa wraca do ponownego rozpoznania.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.