V KK 49/19

Sygn. akt V KK 49/19
POSTANOWIENIE
Dnia 18 kwietnia 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski
na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.),
po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2019r.,
sprawy
D. P. i B. P.
uniewinnionych od zarzutu popełnienia czynów z art. 245 k.k. i in.
z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika subsydiarnego oskarżyciela J. S. od wyroku Sądu Okręgowego w O.
z dnia 7 września 2018r., sygn. akt VII Ka […],
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.
z dnia 27 października 2017r., sygn. akt II K […],
p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. zwolnić oskarżyciela subsydiarnego od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w K., wyrokiem z 27 października 2017 r., uniewinnił D. P. i B. P. od popełnienia w dniu 21 lipca 2015 r. na szkodę A. i J. S. przestępstw z art.190 § 1 k.k. i art. 245 k.k. Sąd Okręgowy w O., po rozpoznaniu w dniu 7 września 2018 r. apelacji pełnomocnika oskarżycieli subsydiarnych, utrzymał w mocy pierwszoinstancyjny wyrok.
Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego złożył pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego J. S., zarzucając rażącą i mającą istotny wpływ na treść orzeczenia obrazę art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. polegającą na „faktycznym nierozważeniu zarzutów apelacji (…) dotyczących obrazy art. 7 k.p.k., art. 5 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k.”. W konsekwencji zażądał uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
W pisemnej odpowiedzi na kasację obrońca wniósł o jej oddalenie.
Kasacja okazała się niezasadna – i to w stopniu oczywistym.
Skarżący, zarzucając motywacyjnej części zaskarżonego wyroku nadmierną zwięzłość, sam zredagował kasację w sposób tak ogólnikowy, ograniczając się w istocie do przypomnienia ogólnych reguł rządzących postępowaniem odwoławczym, że Sąd Najwyższy w gruncie rzeczy pozbawiony został możliwości rzeczowego ustosunkowania się do niej.
Jedynie w końcowej części kasacji znalazła się cokolwiek bardziej skonkretyzowana teza o braku w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku odpowiedzi na sformułowane w apelacji pytanie, dlaczego ocena ważnych dla rozstrzygnięcia sprawy zeznań „została dokonana sprzecznie z zasadami doświadczenia życiowego”. Lektura uzasadnienia wyroku Sądu
ad quem
dobitnie przeczy temu stwierdzeniu. Sąd ten odniósł się do dokonanej na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego oceny materiału dowodowego, wskazując w sposób wszechstronny i przekonywający, z jakich powodów podzielił punkt widzenia zaprezentowany przez Sąd
meriti.
Żadna istotna dla rozstrzygnięcia sprawy kwestia poruszona w apelacji pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego nie uszła uwagi Sądu odwoławczego, który – co trzeba silnie podkreślić wywiązał się z ciążących na nim powinności.
Dlatego Sąd Najwyższy oddalił kasację na posiedzeniu bez udziału stron w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k. Bardzo trudna sytuacja materialna J. S. legła u podstaw decyzji o zwolnieniu go od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne (art. 624 § 1 k.p.k.).