V KK 465/23

SN
V KK 465/23
POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski
w sprawie
Ł. C.
skazanego wyrokiem łącznym
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.)
,
w dniu 28 listopada 2023 r., kasacji obrońcy
od wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu
z dnia 1 grudnia 2022 r., IX Ka 634/22
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu
z dnia 4 sierpnia 2022 r., sygn. akt VIII K 288/22,
postanowił:
1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2) zwolnić skazanego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne
.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Toruniu wydał w dniu 4 sierpnia 2022 r. wyrok łączny, sygn. VIII K 288/22, w odniesieniu do skazanego Ł. C., skazanego wyrokami:
- Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w Poznaniu z dnia 6 października 2015 r., sygn. III K 1463/08;
- Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 24 czerwca 2021 r., sygn. II K 1551/21;
- Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 6 lipca 2021 r., sygn. VIII K 528/21,
i wymierzył mu karę łączną 5 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 840 stawek dziennych grzywny, każda w wysokości 40 złotych.
Apelację od tego wyroku wniósł skazany, kwestionując przyjętą zasadę łączenia kar, wskazując, że odbył już większość orzeczonych kar i wnosząc o warunkowe zawieszenie wykonania pozostałej części kary.
Po rozpoznaniu tej apelacji, Sąd Okręgowy w Toruniu, wyrokiem z dnia 1 grudnia 2022 r., sygn. IX Ka 634/22, utrzymał zaskarżony wyrok łączny w mocy.
Kasację od tego wyroku wniosła obrońca skazanego, zaskarżyła wyrok w całości i zarzuciła:
1.
rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego tj. art. 433 § 1 k.p.k. polegające na zaniechaniu skontrolowania z urzędu zaskarżonego przez skazanego wyroku Sądu I instancji, tj.:
1.
wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w Poznaniu, Wydział III Karny z dnia 6 października 2015 r. (sygn. akt: III K 1463/08) oraz
2.
wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Toruniu, VIII Wydział Karny z dnia 4 sierpnia 2022 r. (sygn. akt: VIII K 288/22),
poza granicami środka odwoławczego, w następstwie, czego doszło do jego utrzymania w mocy, mimo iż:
3.
Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w Poznaniu dopuścił się w punkcie 6 w/w wyroku rażącego naruszenia art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 113 §1 k.k.s. oraz
4.
Sąd Rejonowy w Toruniu dopuścił się rażącego naruszenia w punkcie 1 ust. 4 w/w wyroku art. art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s.
poprzez prowadzenie postępowania i wydanie wyroku skazującego w sytuacji, kiedy doszło do przedawnienia karalności czynu z art. 56 §1 k.k.s., a zatem w czasie, kiedy ustała już karalność tego czynu w dacie orzekania, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, przewidzianą w art 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie w części postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. oraz przekazanie sprawy sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania w pozostałej części.
Prokurator Rejonowy Toruń-Wschód w Toruniu wniósł w pisemnej odpowiedzi na kasację o jej oddalenie, jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja obrońcy skazanego Ł. C. jest bezzasadna w stopniu, który pozwolił na jej rozpoznanie i oddalenie na posiedzeniu. Nie powtarzając już wielokrotnie wyjaśnianych reguł dotyczących postępowania kasacyjnego, które odnosi się przede wszystkim do wyroku wydanego przez sąd odwoławczy i ma na celu wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń dotkniętych naruszeniami prawa o charakterze bezwzględnych przyczyn odwoławczych, bądź innymi o rażącym charakterze, które miały istotny wpływ na zaskarżony kasacją wyrok, skupić się należy na roli sądu, którego zadaniem jest wydanie wyroku łącznego i kreowanie nowej kary łącznej. W toku postępowania o wydanie wyroku łącznego sąd bada możliwość połączenia kar w poszczególnych wyrokach objętych postępowaniem i po stwierdzeniu takiej możliwości orzeka nową karę łączną, która podlega wykonaniu. Tak jak miało to miejsce w toku postępowania o wydanie wyroku łącznego w odniesieniu do skazanego Ł. C., sąd orzeka także o tym, które kary i w jakiej części uznaje za wykonane. Sąd pierwszej instancji, który wydaje wyrok łączny nie bada już, i badać nie może ponownie, prawidłowości poszczególnych, podlegających łączeniu wyroków i orzeczonych kar. Przypomnieć należy, że wyroki te i zawarte w nich kary są prawomocne i nie mogą być wzruszone, także ustaleniami poczynionymi w toku postępowania o wydanie wyroku łącznego. Jedyną drogą w takiej sytuacji są nadzwyczajne środki zaskarżenia w postaci wniosku o wznowienie postępowania lub kasacji, ale skierowanymi przeciwko konkretnemu orzeczeniu, które objęte było wyrokiem łącznym. Dopiero po ewentualnym uchyleniu takiego orzeczenia i merytorycznym zakończeniu ponowionego postępowania, otwiera się pole do ponownego postępowania w sprawie wydania nowego wyroku łącznego.
W tym stanie rzeczy nie sposób przypisać Sądowi Okręgowemu w Toruniu rażącego naruszenia prawa w toku postępowania odwoławczego, zwłaszcza, że miałby się go dopuścić poprzez zaniechanie skontrolowania z urzędu prawidłowości, podlegających łączeniu prawomocnych wyroków.
Wobec powyższego kasacja nie mogła zostać uwzględniona, podnoszony zarzut przedawnienia karalności nie mógł być, także z urzędu, rozpoznany w toku postępowania o wydanie wyroku łącznego, z postępowaniem odwoławczym włącznie.
KR
[ms]