V KK 44/19

Sygn. akt V KK 44/19
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 października 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący)
‎
SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)
‎
SSN Piotr Mirek
Protokolant Patrycja Kotlarska
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Andrzeja Pogorzelskiego,
‎
w sprawie
B. K.
‎
skazanego z art. 137 § 1 kk
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
‎
w dniu 23 października 2019 r.,
‎
kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego
- na niekorzyść
‎
od wyroku Sądu Rejonowego w Ś.
‎
z dnia 28 września 2018 r., sygn. akt II K (…),
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W. .
UZASADNIENIE
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Ś. skierował do Sądu Rejonowego w Ś. sporządzony w dniu 28 czerwca 2018 r. wniosek złożony na podstawie art. 335 § 1 k.p.k. o wydanie wobec B. K.  wyroku skazującego w związku z zarzucanym mu przestępstwem z art. 137 § 1 k.k., polegającym na tym, że w dniu 3 maja 2018 r. w Ś., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, publicznie znieważył flagę państwową Rzeczypospolitej Polskiej w ten sposób, że zdjął trzy flagi państwowe z miejsca ich umieszczenia, a następnie przy ich użyciu bił się z innymi sprawcami tego czynu.
Sąd Rejonowy w Ś. na posiedzeniu w dniu 28 września 2018 r. – po zmodyfikowaniu przedmiotowego wniosku w zakresie dotyczącym wymiaru kary grzywny oraz zaakceptowaniu tej zmiany wniosku przez obecnego na tym posiedzeniu oskarżonego – wydał wyrok (sygn. akt II K (…)), którym uznał B. K.  za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. przestępstwa z art. 137 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 137 § 1 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 25 zł.
Wyrok ten nie był przez nikogo zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 6 października 2018 r.
W dniu 28 stycznia 2019 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja od tego wyroku Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego, który zaskarżył ten wyrok w całości na niekorzyść skazanego, zarzucając: rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 25 § 1 pkt 2 k.p.k., polegające na wydaniu wyroku przez sąd niższego rzędu w sprawie o czyn z art. 137 § 1 k.k., należącej do właściwości rzeczowej sądu wyższego rzędu, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k.
i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest w sposób oczywisty zasadna.
Zaskarżony nią wyrok jest dotknięty wskazaną w art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k. bezwzględną przyczyną odwoławczą, będącą następstwem rażącego naruszenia przez Sąd Rejonowy w Ś. art. 25 § 1 pkt 2 k.p.k. Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że w sprawach o występki określone w rozdziale XVII Kodeksu karnego, a jednym z nich jest zarzucany w niniejszej sprawie oskarżonemu – występek z art. 137 § 1 k.k., w pierwszej instancji orzeka sąd okręgowy. Tym samym Sąd Rejonowy w Ś.  nie był właściwy rzeczowo do rozpoznania sprawy oskarżonego, właściwym sądem do przeprowadzenia tych czynności był bowiem Sąd Okręgowy w W. . Stąd – zgodnie z przywołaną już regulacją z art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k. - koniecznym się stało uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy oskarżonego do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W.  jako rzeczowo i miejscowo właściwemu do jej rozpatrzenia.
Orzeczenie o wydatkach uzasadnia treść art.637 k.p.k.
Z tych to względów orzeczono jak wyżej.
as