V KK 432/25

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść skazanego D.J. od wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 29 lipca 2025 r., sygn. akt IV K 749/25. Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynów z art. 200 § 1 k.k. i art. 208 k.k., wymierzając kary pozbawienia wolności, które następnie połączył, orzekając karę łączną 3 lat pozbawienia wolności. Wyrok uprawomocnił się w dniu 6 sierpnia 2025 r. Kasacja została wniesiona w zakresie, w jakim wyrok nie zawierał rozstrzygnięcia o obligatoryjnych środkach karnych z art. 41 § 1a pkt 2 k.k. i art. 41a § 2 k.k. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, polegające na zaniechaniu orzeczenia zakazu zajmowania stanowisk związanych z wychowaniem małoletnich oraz zakazu przebywania w określonych środowiskach lub kontaktowania się z określonymi osobami, do czego Sąd Rejonowy był zobowiązany. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, stwierdzając, że Sąd Rejonowy miał obowiązek orzeczenia wskazanych środków karnych wobec skazanego za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej popełnione na szkodę małoletniego. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej braku obligatoryjnych rozstrzygnięć o środkach karnych i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający