V KK 420/23

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść obwinionej S. G. od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Wejherowie z dnia 4 lipca 2023 r. (sygn. akt II W 1139/23). Wyrokiem tym S. G. została uznana za winną popełnienia czterech wykroczeń: kradzieży artykułów spożywczych (art. 119 § 1 k.w.), używania słów nieprzyzwoitych (art. 141 k.w.), zakłócania porządku publicznego (art. 51 § 1 k.w.) oraz nie stosowania się do poleceń funkcjonariusza policji (art. 65a k.w.). Sąd Rejonowy wymierzył obwinionej łączną karę aresztu w wymiarze 30 dni, orzekł obowiązek zapłaty równowartości przywłaszczonego mienia oraz zasądził koszty postępowania. Kasacja zarzucała rażące naruszenie art. 93 § 1 k.p.w., polegające na orzeczeniu kary aresztu w postępowaniu nakazowym, które dopuszcza jedynie naganę, grzywnę lub ograniczenie wolności. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, stwierdzając, że orzeczenie kary aresztu w trybie nakazowym stanowi rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok nakazowy i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Wejherowie do ponownego rozpoznania, wskazując, że w postępowaniu ponownym sąd powinien rozważyć rodzaj kary adekwatny do popełnionych wykroczeń i dopuszczalność orzekania w odpowiednim trybie.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający