III KK 308/17
Podsumowanie
Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego, który błędnie orzekł karę aresztu w postępowaniu nakazowym, uznając to za rażące naruszenie prawa procesowego.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego dotyczącą wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S., który orzekł karę aresztu za wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie art. 93 § 1 k.p.w., wskazując, że w postępowaniu nakazowym nie można orzec kary aresztu. Sąd Najwyższy uznał ten zarzut za zasadny, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Sprawa dotyczyła wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S. z dnia 3 marca 2017 r., sygn. akt II W (...), którym obwiniony D. K. został uznany za winnego popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. (kradzież artykułów spożywczych o łącznej wartości 27,23 zł) i wymierzono mu karę 30 dni aresztu. Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia przez strony. Następnie Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść ukaranego, zarzucając rażące naruszenie przepisów postępowania, a konkretnie art. 93 § 1 k.p.w. Skarżący wskazał, że sąd nie mógł wydać wyroku nakazowego, orzekając karę aresztu, która nie jest przewidziana w tym trybie. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu bez udziału stron, uznał zarzut kasacji za oczywiście zasadny. Zgodnie z art. 93 § 1 k.p.w., w postępowaniu nakazowym można orzec karę nagany, grzywny albo ograniczenia wolności, ale nie karę aresztu. Wymierzenie kary aresztu w niniejszej sprawie w trybie nakazowym stanowiło rażące naruszenie tego przepisu, mające istotny wpływ na treść orzeczenia. Sąd Najwyższy podkreślił, że przekonanie sądu o celowości wymierzenia kary aresztu powinno było skutkować odstąpieniem od trybu nakazowego i skierowaniem sprawy do rozpoznania w trybie zwyczajnym. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, w postępowaniu nakazowym nie można orzec kary aresztu.
Uzasadnienie
Przepis art. 93 § 1 k.p.w. dopuszcza wydanie wyroku nakazowego w sprawach o wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie kary nagany, grzywny albo ograniczenia wolności. Kara aresztu nie jest wymieniona jako dopuszczalna w tym trybie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
D. K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. K. | osoba_fizyczna | ukarany |
Przepisy (4)
Główne
k.w. art. 119 § § 1
Kodeks wykroczeń
Kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
k.p.w. art. 93 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Sąd może wydać, na posiedzeniu bez udziału stron, wyrok nakazowy w sprawach o wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie kary nagany, grzywny albo ograniczenia wolności.
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § § 5
Kodeks postępowania karnego
Umożliwia rozpoznanie kasacji na posiedzeniu bez udziału stron.
k.p.w. art. 112
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Dotyczy stosowania przepisów k.p.k. do postępowań w sprawach o wykroczenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Orzeczenie kary aresztu w postępowaniu nakazowym stanowi rażące naruszenie prawa procesowego (art. 93 § 1 k.p.w.).
Godne uwagi sformułowania
nie było dopuszczalne orzeczenie wyrokiem nakazowym kary aresztu Wymierzenie jej w niniejszej sprawie za czyn z art. 119 k.w. rażąco naruszyło przepis art. 93 § 1 k.p.w., i co oczywiste, w sposób istotny wpłynęło na treść wydanego orzeczenia.
Skład orzekający
Tomasz Artymiuk
przewodniczący
Henryk Gradzik
sprawozdawca
Michał Laskowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Naruszenie przepisów postępowania w sprawach o wykroczenia, dopuszczalność orzekania kar w trybie nakazowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji orzekania kary aresztu w trybie nakazowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne zasady postępowania w sprawach o wykroczenia i konsekwencje błędów proceduralnych, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Czy kara aresztu może być orzeczona wyrokiem nakazowym? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III KK 308/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 sierpnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący) SSN Henryk Gradzik (sprawozdawca) SSN Michał Laskowski Protokolant Łukasz Biernacki w sprawie D. K. ukaranego z art. 119 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 10 sierpnia 2017 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S. z dnia 3 marca 2017 r., sygn. akt II W (…), uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem nakazowym z dnia 3 marca 2017 r., sygn. akt II W (…), Sąd Rejonowy w S. uznał obwinionego D. K. za winnego popełnienia czynu polegającego na tym, że w dniu 19 stycznia 2017 r. około godziny 20.35 w Z. ul. B. w sklepie V., dokonał kradzieży dwóch piw marki Żubr w butelce o pojemności 0,5 litra, opakowania twarogu, 0,17 kg kiełbasy wielkopolskej, 0,16 kg płatów marynowanych, reklamówki, wódki lubelskiej cytrynowej w butelce, powodując straty łączne w kwocie 27, 23 zł na szkodę sklepu, tj. wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i za ten czyn wymierzył mu karę 30 dni aresztu. Zwolnił obwinionego od opłaty i kosztów sądowych. Wyrok powyższy nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się 15 marca 2017 r. Kasację od tego orzeczenia, na korzyść D. K., wywiódł Prokurator Generalny, zaskarżając wyrok w całości. Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego określonego w art. 93 § 1 k.p.w., polegające na rozpoznaniu sprawy o czyn z art. 119 § 1 k.w. w postępowaniu nakazowym i orzeczeniu wobec obwinionego D. K. kary aresztu, a zatem kary nieprzewidzianej w tym przepisie. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i o przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył: Podniesiony w kasacji zarzut jest oczywiście zasadny. Zaistniały zatem przesłanki do uwzględnienia kasacji w całości, w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w na posiedzeniu bez udziału stron. Zgodnie z art. 119 k.w., kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. Natomiast w myśl art. 93 § 1 k.p.w., sąd może wydać, na posiedzeniu bez udziału stron, wyrok nakazowy w sprawach o wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie kary nagany, grzywny albo ograniczenia wolności. Wynika stąd, że nie było dopuszczalne orzeczenie wyrokiem nakazowym kary aresztu. Wymierzenie jej w niniejszej sprawie za czyn z art. 119 k.w. rażąco naruszyło przepis art. 93 § 1 k.p.w., i co oczywiste, w sposób istotny wpłynęło na treść wydanego orzeczenia. Przekonanie Sądu I instancji o celowości wymierzenia obwinionemu kary aresztu za popełnione wykroczenie powinno było przesądzić o odstąpieniu od orzekania w trybie nakazowym i skierowaniu sprawy do rozpoznania w trybie zwyczajnym. Z powyższych względów, w uwzględnieniu wniosku Prokuratora Generalnego Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej wyroku. r.g.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę