V KK 412/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił skargę na przewlekłość postępowania bez rozpoznania z powodu niedopuszczalności, zwracając jednocześnie opłatę od skargi.
Pełnomocnik M. B. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawach V KK 412/12 i V KK 270/11. Sąd Najwyższy uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ postępowania, których dotyczyła, zakończyły się już wydaniem wyroków. W związku z tym skarga została pozostawiona bez rozpoznania, a wniesiona opłata została zwrócona.
Skarga na przewlekłość postępowania została wniesiona przez pełnomocnika M. B. w listopadzie 2014 roku, dotycząca spraw o sygnaturach V KK 412/12 oraz V KK 270/11, toczących się przed Izbą Karną Sądu Najwyższego. Skarżący domagał się stwierdzenia naruszenia prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz zasądzenia kosztów. Sąd Najwyższy, powołując się na ustawę o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, stwierdził, że skargę można wnieść w toku postępowania. Ponieważ postępowania w sprawach V KK 270/11 (zakończone 2 marca 2012 r.) i V KK 412/12 (zakończone 3 lipca 2013 r.) już się zakończyły, skarga została uznana za niedopuszczalną i pozostawiono ją bez rozpoznania. Sąd Najwyższy zarządził również zwrot opłaty od skargi, powołując się na nowelizację ustawy z 2009 roku, która przewiduje zwrot opłaty również w przypadku odrzucenia lub pozostawienia skargi bez rozpoznania z przyczyn proceduralnych, aby nie obciążać skarżącego kosztami w sytuacji braku merytorycznego rozpoznania sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna, jeśli postępowanie, którego dotyczy, zostało już zakończone przed wniesieniem skargi.
Uzasadnienie
Ustawa o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przewiduje możliwość wniesienia skargi w toku postępowania. Skoro postępowania w sprawach V KK 270/11 i V KK 412/12 zakończyły się wydaniem wyroków przed wniesieniem skargi, nie można już stwierdzić przewlekłości w toku tych postępowań.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie skargi bez rozpoznania i zwrot opłaty
Strona wygrywająca
skarżący (w zakresie zwrotu opłaty)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. D. | inne | pełnomocnik skarżącego |
Przepisy (3)
Główne
u.s.n.p. art. 5 § 1
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Skargę wnosi się w toku postępowania w sprawie.
u.s.n.p. art. 17 § 3
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Opłatę należy zwrócić skarżącemu również w wypadku odrzucenia skargi (po nowelizacji z 2009 r.). Sąd stosuje tę zasadę również w przypadku pozostawienia skargi bez rozpoznania z powodu jej niedopuszczalności.
Pomocnicze
u.s.n.p. art. 9
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Określa przyczyny odrzucenia skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie, którego dotyczy skarga, zostało zakończone przed jej wniesieniem. Zmiana ustawy z 2009 r. uzasadnia zwrot opłaty również w przypadku niedopuszczalności skargi.
Godne uwagi sformułowania
brak możliwości merytorycznego rozpoznania skargi, nie powinien obciążać skarżącego ciężarami fiskalnymi na rzecz Skarbu Państwa Taka forma orzeczenia nakazuje rozważenie, czy wniesioną opłatę należało zwrócić z urzędu skarżącemu.
Skład orzekający
Janusz Godyń
przewodniczący
Wiesław Błuś
sprawozdawca
Marian Buliński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi na przewlekłość postępowania po jego zakończeniu oraz zasady zwrotu opłaty od takiej skargi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zakończenia postępowania przed wniesieniem skargi na przewlekłość.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych ze skargą na przewlekłość postępowania, co jest istotne dla prawników, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Skarga na przewlekłość postępowania: kiedy sąd ją odrzuci, a kiedy zwróci opłatę?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: WSP 9/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: Przewodniczący: Prezes SN Janusz Godyń SSN Wiesław Błuś (sprawozdawca) SSN Marian Buliński po rozpoznaniu na posiedzeniu, w Izbie Wojskowej w dniu 4 grudnia 2014 r. skargi pełnomocnika M. B. - adw. A. D. na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym Izbą Karną w sprawach o sygn.: V KK 412/12 oraz V KK 270/11, p o s t a n o w i ł: - pozostawić skargę bez rozpoznania w części dotyczącej postępowania przed Izbą Karną Sądu Najwyższego; - zarządzić zwrot wniesionej opłaty od skargi. UZASADNIENIE W dniu 5 listopada 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła skarga adw. A. D. – pełnomocnika M. B. na przewlekłość postępowania sądowego toczącego się m.in. przed Sądem Najwyższym Izbą Karną w sprawach o sygn.: V KK 412/12 oraz V KK 270/11. W konkluzji skargi skarżąca wniosła m.in. o: 1. stwierdzenie, że w postępowaniu przeciwko oskarżonemu M. B. przed Sądem Najwyższym Izbą Karną w W., doszło do przewlekłości postępowania, 2. zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przypisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) można wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Istotą skargi jest zatem zarzut przewlekłości postępowania. Przedmiotem badania sądu rozpoznającego skargę jest terminowość i prawidłowość czynności podejmowanych przez organ prowadzący postępowanie. Jednocześnie stwierdzić należy, że zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki skargę wnosi się w toku postępowania w sprawie. Postępowanie to z pewnością, w zakresie wskazanym w skardze, nie toczy się przed Sądem Najwyższym. Postępowanie przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn.: V KK 270/11 zakończyło się bowiem wydaniem wyroku w dniu 2 marca 2012 r., a w sprawie o sygn.: V KK 412/12 – wyrokiem ogłoszonym w dniu 3 lipca 2013 r. W tym stanie rzeczy skargę w tej części uznać należy za niedopuszczalną i pozostawić bez rozpoznania. Taka forma orzeczenia nakazuje rozważenie, czy wniesioną opłatę należało zwrócić z urzędu skarżącemu. Do dnia 1 maja 2009 r. ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. przewidywała zwrot wniesionej opłaty jedynie w razie uwzględnienia skargi. Ustawą z dnia 20 lutego 2009 r. o zmianie ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 61, poz. 948) zmieniono art. 17 ust. 3 ustawy w ten sposób, że opłatę należy zwrócić skarżącemu również w wypadku odrzucenia skargi. Zmianę prawa uzasadniono tym, że brak możliwości merytorycznego rozpoznania skargi, nie powinien obciążać skarżącego ciężarami fiskalnymi na rzecz Skarbu Państwa. W niniejszej sprawie skargi nie odrzucono, bowiem ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. przewiduje możliwość odrzucenia skargi jedynie z przyczyn określonych w art. 9 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. Jednak inna forma orzeczenia aniżeli forma odrzucenia skargi, nie stoi - zdaniem Sądu Najwyższego - na przeszkodzie zastosowaniu w niniejszej sprawie art. 17 ust. 3 ustawy. Te same względy, czyli brak możliwości merytorycznego rozpoznania skargi, które uzasadniają brak obciążania ciężarami fiskalnymi skarżącego w razie odrzucenia skargi, przemawiają za tym, aby również w wypadku pozostawienia skargi bez rozpoznania ze względu na jej niedopuszczalność z mocy ustawy, sąd zwracał z urzędu wniesioną opłatę od skargi (zob.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 2010 r., KSP 2/10, OSNSD 2010, nr 1, poz. 90; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2013 r., KSP 8/13, LEX nr 1375236). Z uwagi na to, że w imieniu skarżącego występowała obrońca z wyboru, Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Z tych względów postanowiono, jak na wstępie. Pouczenie : Na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje. aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI