Orzeczenie · 2024-11-21

V KK 404/24

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2024-11-21
SNKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚrednianajwyższy
kasacjaSąd Najwyższynarkotykiprzemoc wobec policjifałszywe zeznaniaprzestępstwo skarboweprawo karnepostępowanie karne

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego Z.K. od wyroku Sądu Okręgowego w Płocku, który modyfikował wyrok Sądu Rejonowego w Mławie. Skazany Z.K. został pierwotnie uznany za winnego popełnienia szeregu przestępstw, w tym dotyczących przemocy wobec policji, posiadania znacznej ilości narkotyków, nakłonienia do składania fałszywych zeznań oraz przestępstw skarbowych. Wyrok Sądu Okręgowego częściowo zmienił wyrok Sądu Rejonowego, uniewinniając skazanego od jednego czynu i obniżając karę za inny, a także modyfikując karę łączną. Obrońca w kasacji podniósł zarzuty rażącego naruszenia przepisów postępowania, w tym bezzasadnego oddalenia wniosku o ponowne przesłuchanie świadka Ł.C., zarzucając dowolną ocenę dowodów i brak rzetelnego odniesienia się do zarzutów apelacji. Podniesiono również zarzuty naruszenia prawa materialnego dotyczące przepisów karnoskarbowych (art. 91 § 4 k.k.s., art. 65 § 1 k.k.s.) oraz przestępstwa nakłonienia do składania fałszywych zeznań (art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 233 § 1a k.k. w zw. z art. 239 § 1 k.k.). Sąd Najwyższy, po analizie zarzutów, uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że postępowanie kasacyjne nie służy ponownej weryfikacji oceny materiału dowodowego, która miała miejsce głównie przed sądem pierwszej instancji. Sąd Najwyższy w pełni zaaprobował stanowisko prokuratora o pozorności zarzutów kasacyjnych, które w istocie zmierzały do kontrolowania oceny materiału dowodowego. Oddalono wniosek o ponowne przesłuchanie świadka Ł.C., wskazując, że jego wyjaśnienia, mimo że stanowiły dowód z pomówienia, zostały ocenione skrupulatnie i wnikliwie przez sądy obu instancji, a fakt obciążenia siebie przez świadka stanowił argument za obiektywizmem przedstawionych faktów. Zarzuty dotyczące prawa materialnego również uznano za bezzasadne, wskazując, że sądy odniosły się do zasad formułowania opisu znamion czynu i nie stwierdziły wad mogących rzutować na treść wyroku. Sąd Najwyższy oddalił kasację i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Potwierdzenie zasad kontroli kasacyjnej, oceny dowodów z pomówienia oraz interpretacji przepisów dotyczących przestępstw narkotykowych, karnoskarbowych i przeciwko wymiarowi sprawiedliwości.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zarzutów podniesionych w kasacji.

Zagadnienia prawne (3)

Czy oddalenie wniosku dowodowego o ponowne przesłuchanie świadka, którego wyjaśnienia stanowią dowód z pomówienia, jest uzasadnione, zwłaszcza gdy sąd drugiej instancji nie przeprowadził bezpośredniego przesłuchania?

Odpowiedź sądu

Tak, oddalenie wniosku było uzasadnione, ponieważ wyjaśnienia świadka zostały ocenione skrupulatnie i wnikliwie, a fakt obciążenia siebie przez świadka stanowił argument za obiektywizmem przedstawionych faktów. Ponadto, zarzuty dotyczące oceny dowodów były już przedmiotem analizy sądu odwoławczego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty dotyczące oddalenia wniosku dowodowego były bezzasadne, ponieważ sądy obu instancji prawidłowo oceniły materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia świadka Ł.C. jako dowód z pomówienia. Sąd Okręgowy odniósł się do zarzutów apelacji, a Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do ponownej weryfikacji oceny dowodów.

Czy opis czynu w wyroku sądu pierwszej instancji, utrzymany w mocy przez sąd odwoławczy, zawiera wszystkie ustawowe znamiona przestępstwa paserstwa skarbowego (art. 91 § 1 i 4 k.k.s.) oraz przestępstwa przechowywania wyrobów akcyzowych (art. 65 § 1 i 3 k.k.s.), w szczególności wskazanie, że przedmioty pochodziły z czynu zabronionego?

Odpowiedź sądu

Tak, opis czynu zawierał wystarczające znamiona, a sądy prawidłowo zinterpretowały przepisy, uznając, że chodziło o przechowywanie towarów, które powinny zostać poddane stosownym procedurom mającym na celu uiszczenie należności publicznoprawnych.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty naruszenia prawa materialnego dotyczące przepisów karnoskarbowych były bezzasadne. Sąd Okręgowy odniósł się do zasad formułowania opisu znamion czynu i nie stwierdził wad mogących rzutować na treść wyroku. Kluczowe były ustalenia dotyczące przechowywania towarów, które powinny zostać poddane stosownym procedurom w celu uiszczenia należności publicznoprawnych.

Czy zachowanie skazanego Z.K. polegające na nakłonieniu brata do złożenia nieprawdziwych zeznań i utrudnianiu postępowania karnego wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 233 § 1a k.k. w zw. z art. 239 § 1 k.k.?

Odpowiedź sądu

Tak, zachowanie skazanego wyczerpuje znamiona tego przestępstwa, a sądy prawidłowo oceniły sekwencję zdarzeń i rolę skazanego w nakłonieniu brata do złożenia fałszywych zeznań.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał zarzut naruszenia prawa materialnego dotyczący przestępstwa nakłonienia do składania fałszywych zeznań za pozorny. Uzasadnienie kasacji sprowadzało się do kontestowania ustaleń odnoszących się do znamion tego czynu, które były już przedmiotem analizy sądu odwoławczego. Sąd Okręgowy logicznie wykazał wadliwość twierdzenia obrońcy, a sekwencja wyjaśnień A.K. dawała podstawę do twierdzenia, że zasada swobodnego uznania sędziowskiego nie doznała uszczerbku.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Prokurator

Strony

NazwaTypRola
Z.K.osoba_fizycznaskazany
obrońca skazanegoinneobrońca
Prokuratororgan_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (36)

Główne

k.p.k. art. 535 § 3

Kodeks postępowania karnego

Tryb posiedzenia w celu rozpoznania kasacji.

k.k. art. 233 § 1a

Kodeks karny

Przestępstwo z art. 233 § 1a k.k. (nakłonienie do składania fałszywych zeznań).

u.p.n. art. 62 § 2

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Posiadanie znacznej ilości środków odurzających.

k.k. art. 18 § 2

Kodeks karny

Nakłonienie do popełnienia czynu zabronionego.

k.k. art. 239 § 1

Kodeks karny

Utrudnianie postępowania karnego.

k.k.s. art. 65 § 1 i 3

Kodeks karny skarbowy

Przestępstwo skarbowe - przechowywanie wyrobów akcyzowych.

k.k.s. art. 91 § 1 i 4

Kodeks karny skarbowy

Przestępstwo skarbowe - paserstwo.

u.p.n. art. 58 § 1

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Udzielanie środków odurzających.

Pomocnicze

k.k. art. 224 § 2

Kodeks karny

Przestępstwo z art. 224 § 2 k.k. (przemoc wobec funkcjonariusza publicznego).

k.k. art. 178b

Kodeks karny

Przestępstwo z art. 178b k.k. (niezatrzymanie pojazdu).

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

Zasada kumulacji przepisów.

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

Recydywa.

k.k. art. 42 § 1a

Kodeks karny

Zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych.

u.p.n. art. 70 § 2

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Przepadek dowodu rzeczowego.

k.k.s. art. 7 § 1

Kodeks karny skarbowy

Pojęcie przestępstwa skarbowego.

k.k. art. 85 § 1

Kodeks karny

Zasada kumulacji kar.

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

Zasada kumulacji kar.

k.p.k. art. 182 § 1

Kodeks postępowania karnego

Odmowa zeznań przez osobę najbliższą.

k.p.k. art. 186 § 1

Kodeks postępowania karnego

Odmowa zeznań przez osobę najbliższą.

k.p.k. art. 391 § 2

Kodeks postępowania karnego

Wykorzystanie wyjaśnień z postępowania przygotowawczego.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Granice rozpoznania apelacji.

k.p.k. art. 424 § 1

Kodeks postępowania karnego

Wymogi uzasadnienia wyroku.

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

Zasada prawdy obiektywnej.

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasada swobodnej oceny dowodów.

k.p.k. art. 413 § 2

Kodeks postępowania karnego

Wymogi opisu czynu w wyroku.

k.p.k. art. 170 § 1

Kodeks postępowania karnego

Oddalenie wniosku dowodowego.

k.p.k. art. 6

Kodeks postępowania karnego

Prawo do obrony.

k.p.k. art. 458

Kodeks postępowania karnego

Stosowanie przepisów o postępowaniu apelacyjnym.

k.p.k. art. 434 § 1

Kodeks postępowania karnego

Zakres rozpoznania apelacji.

k.p.k. art. 433 § 2

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek odniesienia się do zarzutów apelacji.

k.p.k. art. 519

Kodeks postępowania karnego

Podstawy kasacji.

k.p.k. art. 523 § 1

Kodeks postępowania karnego

Wymogi formalne kasacji.

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

Bezwzględne przyczyny odwoławcze.

k.p.k. art. 637a

Kodeks postępowania karnego

Koszty postępowania kasacyjnego.

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

Koszty postępowania.

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Zwolnienie od kosztów sądowych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja jest oczywiście bezzasadna, ponieważ zarzuty zmierzają do ponownej oceny materiału dowodowego, co wykracza poza zakres kognicji kasacyjnej. • Sądy obu instancji prawidłowo oceniły materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia świadka Ł.C. jako dowód z pomówienia. • Zarzuty naruszenia prawa materialnego dotyczące przepisów karnoskarbowych i przestępstwa nakłonienia do składania fałszywych zeznań są bezzasadne.

Odrzucone argumenty

Rażące naruszenie przepisów postępowania, w tym bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego o ponowne przesłuchanie świadka Ł.C. • Dowolna ocena zebranego materiału dowodowego w postaci wyjaśnień świadka Ł.C. • Rażące naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci art. 91 § 1 i 4 k.k.s. oraz art. 65 § 1 i 3 k.k.s. • Błędne zastosowanie art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 233 § 1a k.k. w zw. z art. 239 § 1 k.k.

Godne uwagi sformułowania

Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym, wobec czego podlegała oddaleniu. • Należało w pełni zaaprobować stanowisko zaprezentowane w replice oskarżyciela o pozorności sformułowanych zarzutów kasacyjnych, które w istocie zmierzały do kontrolowania oceny materiału dowodowego i jej wyniku. • Postępowanie kasacyjne nie służy bowiem ponownemu instancyjnej weryfikacji orzeczenia, lecz badaniu ewentualnego wystąpienia podstaw określonych w art. 439 k.p.k. lub też innych rażących i mogących w sposób istotny rzutować na treść wyroku naruszeń prawa, w istocie zbliżonych rangą do bezwzględnych przyczyn odwoławczych. • To nie nominalna kwalifikacja zarzutu, lecz całokształt zaprezentowanej co do niego argumentacji determinuje określenie faktycznej merytorycznej zawartości. • To, że wyjaśnienia Ł.C. stanowiły tzw. dowód z pomówienia nie stanowiło automatycznej podstawy do ich negacji, jeżeli ocenione skrupulatnie i wnikliwie nie generowały ku temu podstaw. • Fakt, że Ł.C. obciążał także siebie (finalnie został skazany) stanowił niewątpliwie niebagatelny w tym zakresie argument, wskazujący na obiektywizm przedstawionych faktów.

Skład orzekający

Igor Zgoliński

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad kontroli kasacyjnej, oceny dowodów z pomówienia oraz interpretacji przepisów dotyczących przestępstw narkotykowych, karnoskarbowych i przeciwko wymiarowi sprawiedliwości."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zarzutów podniesionych w kasacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy wielowątkowego przestępstwa, w tym narkotyków i oszustw podatkowych, a orzeczenie Sądu Najwyższego wyjaśnia zasady kontroli kasacyjnej i oceny dowodów, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.

Sąd Najwyższy oddala kasację w sprawie wielowątkowego przestępstwa: kluczowe zasady kontroli kasacyjnej.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst