V KK 392/24

Sąd Najwyższy w składzie sędziego Pawła Wilińskiego rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanej M.L. za czyn z art. 270 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Brzezinach skazano ją na karę grzywny, a Sąd Okręgowy w Łodzi utrzymał ten wyrok w mocy. Obrońca zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w całości, zarzucając obrazę przepisów postępowania, w tym art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 45 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych i art. 6 EKPC, wskazując na wadliwą procedurę powołania sędziego SSO X.Y. i podnosząc wątpliwości co do jego bezstronności. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że kasacja na korzyść jest dopuszczalna w ściśle określonych przypadkach, a zarzut wadliwej obsady sądu wymaga przedstawienia konkretnych okoliczności naruszających niezawisłość i bezstronność sędziego, a nie jedynie ogólnych rozważań. Przywołano uchwałę trzech Izb SN, zgodnie z którą wadliwość procedury nominacyjnej nie powoduje automatycznie nienależytej obsady sądu. Zauważono również, że obrońca nie zgłaszał zastrzeżeń do sędziego na etapie postępowania apelacyjnego. Wobec braku podstaw do uwzględnienia zarzutu, Sąd Najwyższy oddalił kasację na podstawie art. 535 § 3 k.p.k. i obciążył skazaną kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający