V KK 39/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy umorzył postępowanie karne w części dotyczącej czynów już wcześniej prawomocnie osądzonych, uznając zasadność kasacji Prokuratora Generalnego.
Prokurator Generalny wniósł kasację od wyroku Sądu Rejonowego, wskazując na rażące naruszenie prawa procesowego – skazanie oskarżonego za czyny, które zostały już prawomocnie osądzone w innej sprawie. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając istnienie przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). W konsekwencji uchylono część wyroku Sądu Rejonowego dotyczącą przypisanych czynów i umorzono postępowanie w tym zakresie, a także uchylono orzeczenia o karze łącznej i obowiązku naprawienia szkody.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 16 stycznia 2009 r., który skazał M. Ł. m.in. za czyny popełnione w dniach 12, 13 i 16 października 2007 r. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego, wskazując, że oskarżony został skazany za te same czyny, które zostały już prawomocnie osądzone wyrokiem Sądu Rejonowego w M. z dnia 31 lipca 2008 r. Sąd Najwyższy stwierdził, że kasacja jest zasadna, ponieważ wyrok Sądu Rejonowego w G. został wydany pomimo istnienia przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Zgodnie z zasadą tożsamości podmiotowo-przedmiotowej, nie można ponownie orzekać co do tego samego czynu tej samej osoby, jeśli kwestia odpowiedzialności karnej została już prawomocnie rozstrzygnięta. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił punkt I a zaskarżonego wyroku w części dotyczącej czynów z 12, 13 i 16 października 2007 r. i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzył postępowanie karne w tym zakresie. Konsekwencją tego rozstrzygnięcia było również uchylenie punktów II (kara łączna) i IV (obowiązek naprawienia szkody) wyroku Sądu Rejonowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, skazanie za czyny już prawomocnie osądzone stanowi rażące naruszenie prawa procesowego i bezwzględną przyczynę odwoławczą.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że wyrok Sądu Rejonowego w G. został wydany pomimo istnienia przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), ponieważ te same czyny tej samej osoby zostały już prawomocnie osądzone wyrokiem Sądu Rejonowego w M. z dnia 31 lipca 2008 r. Naruszenie tej zasady jest bezwzględną przyczyną odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i umorzenie postępowania w części
Strona wygrywająca
Prokurator Generalny (na korzyść skazanego)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. Ł. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (16)
Główne
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
pkt 7 - brak podstawy do skazania lub umorzenia, w tym przypadku powaga rzeczy osądzonej.
k.p.k. art. 439 § 1
Kodeks postępowania karnego
pkt 8 - inne okoliczności wyłączające ściganie, w tym powaga rzeczy osądzonej.
Pomocnicze
k.k. art. 297 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
ciąg przestępstw
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 270 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 14 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
kara łączna
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
zawieszenie wykonania kary
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
obowiązek naprawienia szkody
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
zwolnienie od kosztów sądowych
k.p.k. art. 535 § 5
Kodeks postępowania karnego
rozpoznanie kasacji na posiedzeniu
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skazanie za czyny już prawomocnie osądzone stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
Godne uwagi sformułowania
powaga rzeczy osądzonej (res iudicata) tożsamość podmiotowo-przedmiotowa bezwzględna przyczyna odwoławcza
Skład orzekający
Jarosław Matras
przewodniczący
Kazimierz Klugiewicz
sprawozdawca
Michał Laskowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Stosowanie zasady res iudicata w postępowaniu karnym, skutki naruszenia tej zasady, zakres kontroli kasacyjnej w przypadku rażącego naruszenia prawa procesowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy te same czyny zostały już prawomocnie osądzone.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje kluczową zasadę procesową 'res iudicata' i jej konsekwencje, co jest ważne dla zrozumienia gwarancji procesowych oskarżonego.
“Czy można być sądzonym dwa razy za to samo? Sąd Najwyższy wyjaśnia zasadę 'res iudicata'.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KK 39/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Michał Laskowski Protokolant Joanna Sałachewicz w sprawie M. Ł. skazanego z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 maja 2013 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego – na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 16 stycznia 2009 r., 1. uchyla punkt I a zaskarżonego wyroku- tj. w części przypisującej M. Ł. popełnienie czynów opisanych w punktach I, II i III komparycji wyroku, i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. postępowanie karne w tym zakresie umarza – oraz uchyla rozstrzygnięcia zawarte w punktach II i IV; 2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE M. Ł. został oskarżony o to, że: I. w dniu 12 października 2007 r. w dniu 12 października 2007 r. w M. w Salonie RTV AGD […], ze z góry powziętym zamiarem niespłacenia rat, składając nieprawdziwe pisemne oświadczenie o miejscu stałego zatrudnienia w firmie D.- M., osiąganych miesięcznie dochodach i zdolności przeznaczenia ich na spłatę kredytu oraz wprowadzając w błąd pracownika sklepu co do swojej zdolności kredytowej, doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 440,99 złotych stanowiącym kwotę kredytu udzielonego na zakup aparatu fotograficznego Samsung D 70 w oparciu o umowę nr 767524750436, czym działał na szkodę AIG Bank Polska S. A., tj. o czyn z art. 297 §1 k.k. w zb. z art. 286 §1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. II. w dniu 13 października 2007 r. w M. w Salonie RTV AGD, ze z góry powziętym zamiarem niespłacenia rat, składając nieprawdziwe pisemne oświadczenie o miejscu stałego zatrudnienia w firmie D. – M., osiąganych miesięcznie dochodach i zdolności przeznaczenia ich na spłatę kredytu oraz wprowadzając w błąd pracownika sklepu co do swojej zdolności kredytowej, doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 888,22 złotych stanowiącym kwotę kredytu udzielonego na zakup aparatu fotograficznego Sony Cyber DSC W 55 w oparciu o umowę nr 767524750434, czym działał na szkodę AIG Bank Polska S. A., tj. o czyn z art. 297 §1 k.k. w zb. z art. 286 §1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. III. w dniu 16 października 2007 r. w D. w PHU D., ze z góry powziętym zamiarem niespłacenia rat, składając nieprawdziwe pisemne oświadczenie o miejscu stałego zatrudnienia w firmie PHU R. S. K., osiąganych miesięcznie dochodach i zdolności przeznaczenia ich na spłatę kredytu oraz wprowadzając w błąd pracownika sklepu co do swojej zdolności kredytowej, doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 2 771,88 złotych stanowiącym kwotę kredytu udzielonego na zakup telewizora LCD DAEWOO 32" w oparciu o umowę nr 857522140650, czym działał na szkodę AIG Bank Polska S. A., tj. o czyn z art. 297 §1 k.k. w zb. z art. 286 §1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. IV. w dniu 15 października 2007 r. w G. w Salonie D., ze z góry powziętym zamiarem niespłacenia rat, przedkładając podrobione i stwierdzające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniu w firmie PHU R. S. K., oraz wprowadzając w błąd pracownika sklepu co do swojej zdolności kredytowej i zamiaru spłaty, usiłował doprowadzić go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 4 499 złotych stanowiącym kwotę kredytu udzielonego na zakup telewizora LCD Samsung, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na negatywną weryfikację wniosku, czym działał na szkodę GE Money Bank SA, tj. o czyn z art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 286 §1 k.k. w zb. z art. 297 §1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. V. w dniu 15 października 2007 r. w G. w Salonie E. t Sp. z o.o, ze z góry powziętym zamiarem niespłacenia rat, przedkładając podrobione i stwierdzające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniu w firmie PHU R. S. K., oraz wprowadzając w błąd pracownika sklepu co do swojej zdolności kredytowej i zamiaru spłaty, usiłował doprowadzić go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 4 188, 45 złotych stanowiącym kwotę kredytu udzielonego na zakup telewizora 42 LC 3 R 2006 LG, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na negatywną weryfikację wniosku, czym działał na szkodę GE Money Bank SA z siedzibą/…/, tj. o czyn z art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 286 §1 k.k. w zb. z art. 297 §1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. VI. w dniu 15 października 2007 r. w G. w Salonie V. Sp. z o.o., ze z góry powziętym zamiarem niespłacenia rat, przedkładając podrobione i stwierdzające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniu w firmie PHU R. S. K., oraz wprowadzając w błąd pracownika sklepu co do swojej zdolności kredytowej i zamiaru spłaty, usiłował doprowadzić go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 3 529,93 złotych stanowiącym kwotę kredytu udzielonego na zakup Notebooka HP 6720 S, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na negatywną weryfikację wniosku, czym działał na szkodę GE Money Bank SA, tj. o czyn z art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 286 §1 k.k. w zb. z art. 297 §1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. Sąd Rejonowy w G. w wyroku z dnia 16 stycznia 2009 r., orzekł: "I. oskarżonego M. Ł. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, i tak: a) za czyny opisane w punktach I-III części wstępnej wyroku, przyjmując, iż zostały one popełnione w warunkach ciągu przestępstw opisanego w art. 91 §1 k.k., na podstawie art. 286 §1 k.k. w zw. z art. 11 §3 k.k. w zw. z art. 91 §1 k.k. wymierza mu karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, b) za czyny opisane w punktach IV-VI części wstępnej wyroku, z tą zmianą, iż kwalifikuje je z art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 286 §1 k.k. w zb. z art. 297 §1 k.k. w zb. z art. 270 §1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k., i przyjmując, że zostały one popełnione w warunkach ciągu przestępstw opisanego w art. 91 §1 k.k., na podstawie art. 14 §1 k.k. w zw. z art. 286 §1 k.k. w zw. z art. 11 §3 k.k. w zw. z art. 91 §1 k.k. wymierza mu karę roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 91 §1 k.k. w zw. z art. 86 §1 k.k. wymierzone oskarżonemu kary pozbawienia wolności łączy i wymierza mu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 69 §1 i §2 k.k. oraz art. 70 §1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby lat 5 (pięciu); IV. na podstawie art. 46 §1 k.k. orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz AIG Bank Polska S.A. kwoty 4.101,09 zł (czterech tysięcy stu jeden złotych dziewięciu groszy); V. na podstawie art. 624 §1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości. " Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez żadną z uprawnionych stron i uprawomocnił się w pierwszej instancji w dniu 23 stycznia 2009 r. Kasację od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego z dnia 16 stycznia 2009 r. wniósł Prokurator Generalny, który powołując się na zarzut rażącego naruszenia przepisu prawa procesowego, tj. art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., a polegającego na skazaniu M. Ł. za czyny z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełnione w dniach 12, 13 i 16 października 2007 r., pomimo iż postępowanie karne co do tego samego oskarżonego i tych samych czynów zostało wcześniej prawomocnie zakończone wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 31 lipca 2008 r., co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., wniósł w konkluzji o uchylenie tegoż wyroku w zaskarżonej części oraz w części dotyczącej orzeczenia w punkcie II o karze łącznej i w punkcie IV o obowiązku naprawienia szkody i umorzenie postępowania w tym zakresie. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym, co pozwala na jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu (art. 535 § 5 k.p.k.). Nie ulega bowiem wątpliwości, że wyrokiem Sądu Rejonowego w M. z dnia 31 lipca 2008 r., sygn. akt II K …/08, który uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego w dniu 8 sierpnia 2008 r., oskarżony M. Ł. został uznany miedzy innymi za winnego tego, że: 1. w dniu 12 października 2007 roku w M., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził AIG Bank Polska S .A do ni ekorzystnego roz porządzenia kredytem w wysokości 440.99 zł na zakup w systemie ratalnym aparatu fotograficznego Samsung D 70 o wartości 419 zł w ten sposób, że w sklepie M. złożył nierzetelne oświadczenie o swoim zatrudnieniu w ekspedycji archeologicznej D. w celu zawarcia umowy kredytowej nr 767524750436, wprowadzając tym samym pracownika sklepu w błąd co do okoliczności mającej znaczenie prawne i co do zamiaru wywiązania się z zobowiązania, a następnie w nieustalonym dniu w październiku 2007 roku w M. przy właszczył sobie t e przedmioty, w ten sposób, że zbył je nieustalonym osobom, mimo, że nie stanowiły jego własności, czym działał na szkodę AIG Bank Polska S.A., 2. w dniu 13 października 2007 roku w M., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził AIG Bank Polska S.A. do niekorzystnego rozporządzenia kredytem w wysokości 888,22 zł na zakup w systemie ratalnym aparatu fotograficznego Sony Cyber DSC W55 o wartości 849 zł, w ten sposób, że w sklepie Mars złożył nierzetelne oświadczenie o swoim zatrudnieniu w zakładzie D./…/ w celu zawarcia umowy kredytowej nr 767524750434 wprowadzając tym samym pracownika sklepu w błąd co do okoliczności mającej znaczenie prawne i co do zamiaru wywiązania się z zobowiązania a następnie w nieustalonym czasie i miejscu przywłaszczył sobie te przedmioty w ten sposób, że zbył je nieustalonym osobom, mimo, że nie stanowiły jego własności, czym działał na szkodę AIG Bank Polska S.A., 3. w dniu 16 października 2007 roku w D., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził AIG Bank Polska S.A. do niekorzystnego rozporządzenia kredytem w wysokości 2.771,88 zł na zakup w systemie ratalnym telewizora LCD Daewoo 32 o wartości 2.499 zł w ten sposób, że w sklepie D. złożył nierzetelne oświadczenie o swoim zatrudnieniu w PHU R. w celu zawarcia umowy kredytowej nr 857522140650 wprowadzając tym samym pracownika sklepu w błąd co do okolicznoś ci mającej znaczenie prawne i co do zamiaru wywiązania się z zobowiązania a następnie tego samego dnia w G. przywłaszczył sobie ten przedmiot w ten sposób, że zbył je nieustalonym osobom, mimo. że nie stanowiły jego własności, czym działał na szkodę AIG Bank Polska S.A., - a które to czyny zostały zakwalifikowane jako - wchodzące w skład ciągu (art. 91 § 1 k.k.) - przestępstwa z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to skazany na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, przy czym jednocześnie na podstawie art. 46 § 1 k.k. nałożono na oskarżonego obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody poprzez zapłatę na rzecz AIG Bank Polska S.A. kwoty 4.101,09 zł. Z powyższego wynika zatem, że wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 16 stycznia 2009 r. w części dotyczącej skazania za czyny popełnione przez M. Ł. w dniach 12 i 13 października 2007 r. w M. i w dniu 16 października w D., wydany został pomimo istnienia przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej ( res iudicata ). Stan powagi rzeczy osądzonej zachodzi bowiem wówczas, gdy „co do tego samego czynu tej samej osoby” (tożsamość podmiotowo-przedmiotowa), orzeczeniem merytorycznym rozstrzygnięta została kwestia odpowiedzialności karnej. W przedmiotowej sprawie te same czyny, mimo pewnych różnic w ich redakcji i przyjętej kwalifikacji prawnej, tej samej osoby - tj. M. Ł., zostały już prawomocnie osądzone wyrokiem Sądu Rejonowego w M. z dnia 31 lipa 2008 r., sygn. akt II K …/08. Z tego też względu, Sąd Najwyższy uchylił punkt I a zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Rejonowego w G. - tj. w części przypisującej M.Ł. popełnienie czynów opisanych w punktach I, II i III komparycji wyroku i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. postępowanie karne w tym zakresie umorzył. Konsekwencją powyższego było również uchylenie rozstrzygnięć zwartych w punktach II (kara łączna) i III (obowiązek naprawienia szkody).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI