V KK 373/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej we własnym wyroku, uznając, że błędne wskazanie obrońcy z urzędu nie było omyłką pisarską, a kwestia zwrotu kosztów obrony powinna być rozstrzygnięta w orzeczeniu kończącym postępowanie.
Obrońca G. S. złożył wniosek o sprostowanie wyroku Sądu Najwyższego, wskazując na oczywistą omyłkę pisarską dotyczącą zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Sąd Najwyższy uznał, że wskazanie obrońcy z urzędu było błędem, ale nie omyłką pisarską, a ponadto, z uwagi na kasatoryjny charakter wyroku, nie było podstaw do orzekania o kosztach w tym etapie postępowania. W związku z tym wniosek o sprostowanie został oddalony.
Obrońca G. S. złożył wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2021 r. Wniosek dotyczył pkt 3 wyroku, w którym zasądzono na rzecz obrońcy kwotę tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Obrońca argumentował, że powinno być wskazane „zwrot kosztów obrońcy z wyboru”. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek, stwierdził, że istotnie w wyroku błędnie uznano, iż radca prawny występował w charakterze obrońcy z urzędu. Jednakże sąd uznał, że ten błąd nie miał charakteru oczywistej omyłki pisarskiej. Sąd podkreślił, że z treści całego rozstrzygnięcia wynikało, kto jest podmiotem, na rzecz którego zasądzono kwotę. Ponadto, z uwagi na kasatoryjny charakter wyroku, Sąd Najwyższy nie miał podstaw do orzekania o kosztach postępowania w tym orzeczeniu, gdyż kwestia ta powinna być rozstrzygnięta w orzeczeniu kończącym postępowanie. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy postanowił odmówić sprostowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, taki błąd nie stanowi oczywistej omyłki pisarskiej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że błąd w oznaczeniu sposobu udzielenia pomocy prawnej nie jest omyłką pisarską, lecz błędem merytorycznym, który nie podlega sprostowaniu w trybie art. 105 k.p.k. Ponadto, w przypadku wyroku kasatoryjnego, orzekanie o kosztach obrony w wyroku uchylającym nie jest właściwe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmówić sprostowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| B. S. | osoba_fizyczna | obrońca |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 105
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten reguluje kwestię sprostowania oczywistych omyłek pisarskich, a nie błędów merytorycznych.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Błędne wskazanie przez Sąd Najwyższy obrońcy z urzędu zamiast obrońcy z wyboru stanowi oczywistą omyłkę pisarską podlegającą sprostowaniu.
Godne uwagi sformułowania
Błąd ten nie miał jednak charakteru oczywistej omyłki pisarskiej kasatoryjny charakter wyroku nie było podstaw do orzekania w nim o kosztach postępowania
Skład orzekający
Włodzimierz Wróbel
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty sprostowania wyroków w sprawach karnych oraz zasady orzekania o kosztach w postępowaniu kasacyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o sprostowanie i nie stanowi przełomowej wykładni prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt V KK 373/19 POSTANOWIENIE Dnia 27 lipca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 lipca 2021 r., na posiedzeniu w sprawie G. S., wniosku obrońcy o sprostowanie pkt. 3 wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2021 r. p o s t a n a w i a: odmówić sprostowania pkt 3 wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2021 r. UZASADNIENIE Obrońca G. S. sporządził i wniósł do Sądu Najwyższego kasację od wyroku Sądu Okregowego w K. z dnia 15 kwietnia 2019 r., sygn. akt V Ka (...) . Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 20 stycznia 2021 r. uchylił pkt 1 lit c zaskarżonego orzeczenia, nakazał zwrot G. S. uiszczonej opłaty kasacyjnej oraz zasądził na rzecz obrońcy oskarżonego kwotę 1180 zł 80 gr tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wnioskiem z dnia 1 lipca 2021 r. obrońca oskarżonego, radca prawny B. S. wniósł o sprosowanie oczywistej omyłki pisarskiej we wspomnianym wyżej wyroku Sądu Najwyższego, stwierdzająć, że zamiast wyrażenia „zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu” winno być „zwrot kosztów obrońcy z wyboru”. Wniosek nie może być uwzględniony. Istotnie, w wyroku Sądu Najwyższego błędnie uznano, że radca prawy B. S. występował w postępowaniu kasacyjnym w charakterze obrońcy z urzędu. Błąd ten nie miał jednak charakteru oczywistej omyłki pisarskiej, co wynika z treści całego rozstrzygnięcia zawartego w pkt 3 wyroku, wskazującym na podmiot, na rzecz którego zasądzono określoną kwotę. Z uwagi także na kasatoryjny charakter wyroku, nie było podstaw do orzekania w nim o kosztach postępowania, w tym o ewentualnym zwrocie kosztów obrony, bowiem nastąpi to dopiero w orzeczniu kończącym postępowanie. Rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Sądu Najwyższego, z uwagi na to, że obrońca nie był ustanowiony z urzędu, nie miało w tej sytaucji uzasadnienia w obowiązujacych regulacjach prawnych i nie powinno był egzekwowane.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI